16/04/07: ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΜΜΕ - ΤΕΛΟΣ...(;)

Νέα από το μέτωπο:

Αντι-κατάληψη:
Η συνέλευση ΕΜΜΕ πραγματοποιήθηκε μέσα σε ένα αρκετά έντονο κλίμα με τους "ανεξάρτητους αγανακτισμένους φοιτητές" να συσπειρώνονται γύρω από τις αντιδραστικές δυνάμεις της σχολής (βλ. ΔΑΠ) , την ΠΑΣΠ να προσπαθεί να γίνει παράταξη στα ΕΜΜΕ και τη δεξιά του κινήματος (περί ΠΚΣ ο λόγος) να επιβεβαιώνει το ρόλο της μέσα σε αυτό. Κατακρίνει την..."θεοποίηση" της κατάληψης ως μέσου και το ίδιο το περιεχόμενό της και θυμάται τις περιβόητες εναλλακτικές μορφές πάλης μη αναγνωρίζοντας την ηττοπάθεια που σπέρνουν τέτοιες λογικές.

Απο πλευράς αγωνιστικού μπλοκ κατάληψης:
Εν ολίγοις...
Την Κυριακή πραγματοποιήθηκε 4ωρη συνέλευση κατάληψης που συμμετείχαμε περίπου 30 φοιτητές. Αποφασίσαμε να προτείνουμε τη συνέχιση της κατάληψης μέχρι τουλάχιστον την άλλη Δευτέρα με το ίδιο σκεπτικό που αποτυπώνεται και στην τελευταία αποφαση του συλλόγου το οποίο μιλούσε για δυνάμωμα ενός αγώνα που προσβλέπει σε συλλογική απαίτηση για την καταργηση του νόμου και όχι απλά για επί μέρους προσπάθεια μη εφαρμογής του στις σχολές.
*(η πρόταση της συνέλευσης κατάληψης για τη σημερινή ΓΣ θα ανέβει αύριο βράδυ στο blog. Εκτός των άλλων, σε αυτήν θίγονται και άλλα δύο ζητήματα σχετικά με την υποχρεωτική στράτευση στα 18 και την εισαγωγή σε αστυνομικές, ιερατικές και στρατιωτικές σχολές μέσω πανελλαδικών εξετάσεων)

Και ξανά πίσω στη Γενική Συνέλευση:

Έγιναν τοποθετήσεις από 1 εκπρόσωπο "ανεξάρτητων αντι-κατάληψίων", 1 της ΔΑΠ, 2 της ΠΚΣ, 1 της ΠΑΣΠ (όλοι κατα της κατάληψης) και από 10κάτι φοιτητές άπό το μπλοκ κατάληψης. Βρεθήκαμε κυρίως να υπερασπιζόμαστε τον αγώνα και τα ως τώρα μέσα του και το πώς μπορούν αυτά να οδηγήσουν αν το θελουμε σε νίκη (ως προς την κατάργηση του νόμου πλαισίου).
Τελικά, η πρόταση της ΔΑΠ υπερψηφίστηκε και για να μιλήσουμε με αριθμούς:

ΔΑΠ: 55 *
ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ: 46 (κατάληψη διαρκείας-εβδομαδιαία)
ΠΚΣ: 32 (καθόλου κατάληψη...άλλα μέσα)
ΠΑΣΠ: 9 (καθόλου κατάληψη...άλλα μέσα)

*στην ουσια πρόκειται για ΔΑΠ στηριζόμενη και από ανεξάρτητους. Οι δεύτεροι είχαν κατεβάσει 2 φορές πρόταση κατά του νόμου και της αναθεώρησης αλλά με ανοιχτη σχολή και ελεύθερη ατομική επιλογή (χμμ...) στις κινητοποιήσεις. Στηρίχθηκαν τη μια φορά από τη ΔΑΠ και σήμερα χωρίς να τοποθετηθούν επ'αυτού ανοιχτά στην ουσία στήριξαν-ψήφισαν την ΔΑΠ.


Και τώρα τι κάνουμε;
Αν και τα πράγματα είναι δυσοίωνα ξεκίνησε συλλογή υπογραφών για νέα γενική συνέλευση την ερχόμενη Δευτέρα και ακολούθησε αυθόρμητα μια σύντομη συνέλευση μεταξύ μας και δρομολογήθηκε η επόμενη. Για αρχή, αναγνωρίζουμε τι σημαίνει να "σπάνε" καταλήψεις. Αναγνωρίζουμε τι σημαίνει να οδεύουμε πλέον χωρίς αυτές. Δεν τρέφουμε αυταπάτες, αλλά δεν απογοητευόμαστε. Προς το παρόν, μακριά από τις θεσμικές αγκυλώσεις που θέλοντας και μη υπάρχουν μέσα σε όργανα όπως είναι ο "Φοιτητικός Σύλογος" συνεχίζουμε τον αγώνα με μεγαλύτερη ευελιξία, με παρεμβάσεις και σαμποτάζ. Συνεχίζουμε την πολιτική ζύμωση, κανουμε απολογισμό του εως τώρα(;) κινήματος, κριτική και αυτοκριτική, εκτιμούμε την κατάσταση και προχωράμε οργανώνοντας άμεσα τη δράση μας.
Σε κάθε άλλη περίπτωση η σιωπή μας θα είναι απλά επισφράγιση μιας ηττας.

Άστεγη καταληψίας στο Γαλατικό χωριό

ή Falballa

ή απλα ανταποκρίτρια από τα ΕΜΜΕ

08/04/07: ...ενημέρωση από την πορεία αλληλεγγύης της 30ης Μάρτη

Η πορεία αλληλεγγύης στο Βασίλη Στεργίου και στους υπόλοιπους συναγωνιστές μας καλέστηκε αρχικά από τα ΕΜΜΕ (26/3), επικοινωνήθηκε σε άλλους συλλόγους και πέρασε είτε μέσω απόφασης, είτε μέσω ψηφίσματος στις Γενικές Συνελεύσεις Γεωλογικού, Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών, ΣΕΜΦΕ, Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, Παντείου και Φυσικού.Η πρόταση πέρασε και στην απόφαση του Συντονιστικού Συνελεύσεων και Καταλήψεων Αθήνας (28/3) όπου και ύστερα από παρέμβαση αρκετών ομιλιτών έγινε τελικά ονομαστική αναφορά στο Βασίλη Στεργίου μέσα στο κείμενο της απόφασης του Συντονιστικού.
...ξεπερνώντας τώρα τις γραφειοκρατικές λεπτομέρειες...(βλ. πάνω)...
Η πορεία προπαγανδίστηκε - λίγο βιαστικά ίσως - με τρικάκια την ώρα του συλλαλητηρίου της Τετάρτης και με αφισάκι που κολλήθηκε στο κέντρο της Αθήνας και πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 30/3 με τη συμμετοχή τριών πανό Φοιτητικών Συλλόγων (ΕΜΜΕ, Φυσικο, ΣΕΜΦΕ) και περίπου 400++ αλληλέγγυων ακολουθώντας το δρομολόγιο Πολυτεχνείο - Πατησίων-->Σταδίου-->Σύνταγμα - Καραγιώργη Σερβίας-->Πανεπιστημίου-->Πατησίων - Πολυτεχνείο, αφού πρώτα είχε προηγηθεί για δύο ώρες μικροφωνική μπροστά από την κεντρική πύλη του ΕΜΠ και μοίρασμα κειμένων σε Πατησίων και Στουρνάρη.

Παρά την μικρή συμμετοχή του κόσμου και την προκλητική στάση των ΜΑΤ που μας πήγαιναν καρότσι (και κάποια στιγμή σε "Π") η πορεία κατάφερε να μην αποτελέσει μια αποκομμένη κίνηση από τη ζωή της πόλης, εφόσον εκείνη την ώρα ο κόσμος κινούνταν ακόμα στο κέντρο.
Μια πορεία αλληλεγγύης, μια πορεία κατά της κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής δεν είναι ένας απομονωμένος περίπατος - "διάλογος" ανάμεσα σε διαδηλωτές και διμοιρίες. Κάθε μας σύνθημα απευθύνεται πάνω απ' ολα στην κοινωνία. Αυτή τη φορά μας άκουσαν πολλοί. Την επόμενη θα μας ακούσουν περισσότεροι...

"Το κίνημα δε λήγει 30 του Μαρτίου,

λευτεριά στο σύντροφο Στεργίου"

------------------------------
*φωτο από athens.indymedia.org

27/03/07: ΑΦΙΣΑ-ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΘΕΝΤΑ Β. ΣΤΕΡΓΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

26/03/07: ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ + ψηφισμα για Στεργίου

ΕΝΗΜΕΡΕΩΣΗ

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ EMME ΑΝΑΝΕΩΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ

ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ

Πορεία αλληλεγγύης

στον προφυλακισμένο συναγωνιστή Β.Στεργίου

και τους υπόλοιπους συλληφθέντες

που θα πραγματοποιηθεί

την Παρασκευή 30/ 3 στις 16.00

(συγκέντρωση στο Πολυτεχνείο, στην Πατησίων)

με κατεύθυνση την Βουλή.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΣΤΟ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΗ Β. ΣΤΕΡΓΙΟΥ
ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ
Ε.Μ.Μ.Ε.

Τη στιγμή που το φοιτητικό κίνημα μετρά 10 μήνες κινητοποιήσεων, οι φοιτητές εξακολουθούμε να επιλέγουμε το διαρκή και ανυποχώρητο αγώνα και να κατεβαίνουμε στους δρόμους παρά την μεθοδευμένη προσπάθεια καταστολής και τρομοκράτησης δίνοντας με αυτό τον τρόπο την απάντηση μας ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση.
Στις 8 Μάρτη, ημέρα που ψηφιζόταν στη Βουλή ο νέος νόμος-πλαίσιο, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα πανελλαδικό πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στο οποίο συμμετείχαν πάνω από 30.000 φοιτητές και αλληλέγγυοι. Στον έντονο παλμό της πορείας, και ενώ η κεφαλή της έφτανε στη Βουλή, η αστυνομία απάντησε με εκτεταμένη ρήψη χημικών, δακρυγόνων και ασφυξιογόνων, ξυλοδαρμούς και μαζικές συλλήψεις. Το αποτέλεσμα ήταν δεκάδες τραυματίες καθώς και 61 συλλήψεις. 52 από τους συλληφθέντες διώκονται με κατηγορίες σε βαθμό πλημμελήματος ενώ 9 από αυτούς κατηγορούνται για κακουργήματα. Ορίζεται για όλους τακτική δικάσιμος, αφήνονται ελεύθεροι -κάποιοι με περιοριστικούς όρους και υπερβολικές εγγυήσεις- πλην ενός ο οποίος προφυλακίζεται. Πρόκειται για το Βασίλη Στεργίου ο οποίος συνελήφθη με πολλούς ακόμη στη διάρκεια άγριας και παρ’ ολίγον δολοφονικής επίθεσης των ΜΑΤ σε τμήμα της πορείας στο ύψος της Μ. Βρετανίας. Συμμετείχε ως αλληλέγγυος στην πορεία σε μια κρίσιμη στιγμή ενός κινήματος που επιθυμεί και παλεύει να διευρυνθεί και προς άλλα κοινωνικά κομμάτια (μαθητές, δασκάλους, εργαζομένους κ.α.) και να παραμείνει κοινωνικά ανοιχτό. Η διαφορετική μεταχείριση του Β. Στεργίου από τις αστυνομικές και δικαστικές αρχές είναι σαφές ότι βασίστηκε στο γεγονός της μη φοιτητικής του ιδιότητας. Αυτό, σε συνδυασμό με το δεδομένο της ενεργής πολιτικής και κοινωνικής του δράσης ως αναρχικού αλλά και συγκεκριμένα της προ 12ετίας σύλληψης του μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου (1995) και την έφοδο της αστυνομίας στο χώρο του ιδρύματος αποτέλεσαν το βασικό στοιχείο διαχωρισμού του από τους υπόλοιπους συλληφθέντες χωρίς να στοιχειοθετούνται κατά τα άλλα αληθείς κατηγορίες.
Σε μια στιγμή που έχει γίνει σαφές σε όλους μας ότι η δημοκρατία δείχνει το χειρότερό της πρόσωπο σε όποιον αντιστέκεται, φωνάζει ή απλά διαδηλώνει, η στοχοποίηση και ποινικοποίηση πολιτικών χώρων και οι διώξεις λόγω πολιτικών φρονημάτων μας βρίσκουν όχι απλά ενάντιους αλλά κάθετα εχθρικούς.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ
ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΗ ΜΑΣ ΒΑΣΙΛΗ ΣΤΕΡΓΙΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ & Μ.Μ.Ε.

19/03/07: ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΣ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Ε.Μ.Μ.Ε.

(19/ 03/ 2007)

Την Πέμπτη 8 Μαρτίου και ενώ πραγματοποιούταν πανελλαδικό συλλαλητήριο στο κέντρο της Αθήνας, το οποίο έχρηζε ποσοτικά και ποιοτικά μεγάλης δυναμικής, ψηφίστηκε στη Βουλή ο «νόμος-πλαίσιο».Η πορεία κινήθηκε προς τη Bουλή, με αξιοσημείωτο παλμό και όγκο που άγγιζε κατά προσέγγιση τις 35.000 διαδηλωτών. Στη συμβολή Πανεπιστημίου και Βασ. Σοφίας μερίδα φοιτητών επιλέγει να συγκρουστεί με τις παρατεταγμένες δυνάμεις των ΜΑΤ, τα οποία απαντούν με ρίψη δακρυγόνων. Με αφετηρία το σημείο αυτό, η σύγκρουση γενικεύεται. Οι δυνάμεις καταστολής προσπαθούν να απωθήσουν τους φοιτητές με χρήση δακρυγόνων, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις. Αποτέλεσμα, η πορεία σπάει στα δύο και μέρος της καταδιώκεται προς τα Προπύλαια. Η προσπάθεια να επανενωθεί με το υπόλοιπο μέρος της πορείας το οποίο παρέμενε στη Βουλή, αρχικά παρακωλύεται από παρατεταγμένες διμοιρίες των ΜΑΤ, αλλά επιτυγχάνεται αργότερα. Ωστόσο στη Βουλή παρά την «προσπάθεια» των δυνάμεων καταστολής η ένταση δεν αποκλιμακώνεται. Διμοιρίες κυκλώνουν το σύνολο των διαδηλωτών και προβαίνουν σε ασύστολη χρήση χημικών και χειροβομβίδων κρότου λάμψης μέσα στο σώμα της πορείας. Επίσης χρησιμοποιούν αφειδώς τα γκλομπ τους και προχωρούν σε περισσότερες συλλήψεις. Η πορεία διαλύεται με πανικόβλητους τους διαδηλωτές να τρέχουν (πολλοί από τους οποίους «συνοδεύονται» μέχρι την Ομόνοια από τα ΜΑΤ). Μέρος της πορείας ανασυντάσσεται και κατευθύνεται στα Προπύλαια. Ακολουθεί αυθόρμητη κατάληψη της πρυτανείας με αφορμή τα γεγονότα και σκοπό την αξιοποίηση του χώρου ως κέντρου αντιπληροφόρησης, συντονισμού δράσεων και συζητήσεων. Αίτημα των καταληψιών η άμεση απελευθέρωση των 61 ατόμων που οδηγήθηκαν στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών. Από τη μεριά της η «άμεμπτη» ελληνική δικαιοσύνη επισύρει κακουργήματα σε 9 εκ των συλληφθέντων και πλημμελήματα στους λοιπούς νομιμοποιώντας έτσι την πολιτική επιλογή να καταστέλλονται άγρια οι πορείες.
Στην παρούσα φάση, η όξυνση της καταστολής δεν είναι καθόλου ξεκομμένη από τις δικές μας επιλογές. Τη στιγμή που η κυβέρνηση, παρά τις κοινωνικές αντιδράσεις, καταθέτει και ψηφίζει το νέο νόμο-πλαίσιο, το φοιτητικό κίνημα επιλέγει να οξύνει τον αγώνα με συνέχιση των καταλήψεων, μαζικές πορείες, εξωστρεφείς δράσεις μπλοκαρίσματος της ομαλότητας και της τάξης και κινήσεις αντιπληροφόρησης. Σχεδόν ένα χρόνο μετά την κορύφωση που ζήσαμε τον Μάη-Ιούνη συνεχίζουμε να εκφράζουμε δυναμικά την αντίθεση μας με διαδηλώσεις, καταλήψεις διαρκείας και πολύμορφες δράσεις που ξεπηδούν από αυτές και με βάση αυτό εφαρμόζεται ως πολιτική απόφαση το δόγμα της μηδενικής ανοχής με την ενεργοποίηση όλων των μηχανισμών καταστολής του κινήματος. Σε πρώτο επίπεδο ρίχνουν στην αρένα τους πραίτορες που αρχικά με την έντονη και προκλητική παρουσία τους σε συλλαλητήρια, δράσεις και κινήσεις αλληλεγγύης (που αποτελούν και από την πλευρά μας πρόκληση και ποιοτικό άλμα του αγώνα) και κατ’ επέκταση με επιθέσεις με δακρυγόνα, ξυλοδαρμούς, ανθρωποκυνηγητά, πυροβολισμούς και συλλήψεις επιδιώκουν να μας τρομοκρατήσουν. Σε δεύτερο επίπεδο, αναλαμβάνουν ρόλο (καταστολής!) τα ΜΜΕ, τα οποία απονοηματοδοτούν το φοιτητικό κίνημα διαστρεβλώνοντας και πουλώντας την εικόνα του, ώστε αυτή να εξυπηρετεί την πολιτική των κέντρων εξουσίας στα οποία ανήκουν σκοπεύοντας στην κατασκευή συνειδήσεων και τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Τέλος, μετά από μήνες απαξίωσης των Γενικών Συνελεύσεων και κάθε συλλογικής πολιτικής διαδικασίας των φοιτητών η κυβέρνηση επιστρατεύει ως απεργοσπαστικό μηχανισμό την πολιτική της νεολαία μέσα στα πανεπιστήμια προκειμένου να χτυπήσει τις καταλήψεις με «θεμιτά ή αθέμιτα» μέσα. Όσο κι αν προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν να καταστείλουν τον αγώνα μας εμείς συνεχίζουμε με περαιτέρω όξυνση του σε όλα τα πεδία μέχρι να καταργηθεί ο νέος νόμος πλαίσιο.
Μέχρι τώρα δημιουργώντας αναβρασμό στο χώρο της παιδείας και μεταφέροντας και στο εσωτερικό της αξιωματικής αντιπολίτευσης καταφέραμε να τη σύρουμε σε μια ανιαρή στάση δήθεν αντιπολίτευσης με αποτέλεσμα να από«συρθεί» από τη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος. Έτσι, μπλοκάραμε την αναθεώρηση του άρθρου 16 η οποία ανοίγει το δρόμο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, την υποβάθμιση της ήδη απαξιωμένης δημόσιας εκπαίδευσης και τη “νομιμοποίηση” των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στα δημόσια πανεπιστήμια (χορηγίες, έρευνα κτλ). Το πλαίσιο της γενικότερης αναδιαρθρωτικής πολιτικής στην εκπαίδευση συμπληρώνουν ο νόμος– πλαίσιο που η κυβέρνηση σπεύδει ν’ αναστήσει μετά την ολική αντίσταση του φοιτητικού κινήματος τον Μάη-Ιούνη, καθώς και τα ψηφισμένα νομοσχέδια που αφορούν στην αξιολόγηση και στα ΙΔΒΕ-ΔΟΑΤΑΠ. Συγκεκριμένα, ο νέος νόμος πλαίσιο, αναφέρει, «Το ακαδημαϊκό άσυλο αναγνωρίζεται έναντι οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει για την κατοχύρωση των ακαδημαϊκών ελευθεριών και για την προστασία του δικαιώματος στη γνώση, τη μάθηση και την εργασία όλων ανεξαιρέτως των μελών των ΑΕΙ». Έτσι, ουσιαστικά απονοηματοδοτείται η έννοια του κοινωνικού ασύλου και εμποδίζεται η ανάπτυξη φοιτητικών και ευρύτερα κοινωνικών αντιστάσεων καθώς τα μέσα που μετέρχονται οι αγωνιζόμενοι (καταλήψεις, απεργίες) ποινικοποιούνται, ενώ συγχρόνως το κράτος αναλαμβάνει ρόλο «προστάτη» του πανεπιστημιακού χώρου και κυρίως της παραγωγικής διαδικασίας. Επιπλέον με την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου (περιορισμός του σε χώρους εκπαιδευτικής διαδικασίας και έρευνας άρση του κατόπιν απόφασης του Πρυτανικού Συμβουλίου με πλειοψηφία και όχι με ομοφωνία)γίνεται έρμαιο στα χέρια αντιδραστικών Πρυτάνεων και ουσιαστικά εκτοπίζονται οι φοιτητές από την διαδικασία της όποια σχετικής απόφασης. Επιπλέον, ο νόμος πλαίσιο θέτει όριο σπουδών (2ν), ανταποδοτικά κριτήρια για φοιτητές από χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα (εκβιάζοντας τους να εργάζονται μέσα στα πανεπιστήμια ενώ ταυτόχρονα πρέπει να περνούν όλα τα μαθήματα), εισάγει managers στις σχολές οι οποίοι θα διαχειρίζονται τα κονδύλια για τα 4ετή ερευνητικά προγράμματα (μέσω των οποίων θα εκβιάζεται η κάθε σχολή να προσαρμόσει την γνώση και την έρευνα στις ανάγκες της αγοράς). Όλα τα παραπάνω αποσκοπούν στην εντατικοποίηση των σπουδών και της ζωής του φοιτητή, στη μετακύληση του κόστους αναπαραγωγής της γνώσης στον ίδιο ως άτομο αλλά και στην πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος και των αγώνων του, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον εκβιασμό απώλειας εξαμήνου σε περίπτωση κατάληψης. Πρόκειται για ρυθμίσεις που στο σύνολό τους θα εντείνουν τον ταξικό χαρακτήρα της ‘’δημόσιας παιδείας’’ ο οποίος ήδη καθορίζεται σημαντικά από τους εξεταστικούς φραγμούς στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (πανελλαδικές εξετάσεις, βάση του 10). Θεωρούμε απαραίτητη την απεμπλοκή της υποχρεωτικής εκπαίδευσης από τους εξεταστικούς φραγμούς και την κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων για την εισαγωγή στη ανώτατη εκπαίδευση.
Μέσω της προωθούμενης εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης επιχειρείται η δημιουργία του νέου μοντέλου του εργαζομένου που οφείλει να είναι κινητικός, ευέλικτος και χωρίς συλλογικά δικαιώματα άρα εξατομικευμένος και ευάλωτος στις ορέξεις του κεφαλαίου ,για το οποίο εργαζόμαστε και ως απλοί φοιτητές κατά τη διάρκεια των σπουδών μας αναπαράγοντας τους εαυτούς μας ως εργατικό δυναμικό. Το γεγονός αυτό καθιστά τις παροχές της δωρεάν σίτισης - στέγασης –μεταφορών αδιαπραγμάτευτες ως ελάχιστο αντάλλαγμα για τη γνώση την οποία αναπαράγουμε και στην οποία στηρίζεται η λειτουργία του κοινωνικού εργοστασίου.
Ο οδοστρωτήρας της εργασιακής και εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης οξύνει την εργασιακή ανασφάλεια που υπάρχει ήδη και βιώνουμε εμείς, οι φοιτητές των ΕΜΜΕ, που αναγκαζόμαστε (με την συναίνεση βέβαια της ΕΣΗΕΑ) να δουλεύουμε άμισθοι κάτω από την πρόφαση της πρακτικής άσκησης – μαθητείας. Όλοι ξέρουμε ότι στην πραγματικότητα μιλάμε για απλήρωτη εργασία, με άλλα λόγια απροκάλυπτη εκμετάλλευση. Το γενικευμένο καθεστώς της επισφαλούς-ελαστικής εργασίας κυριαρχεί πλέον μέσα στα πανεπιστήμια όπου οι φοιτητές δουλεύουν και κάνουν έρευνες σε εργαστήρια απλήρωτοι αλλά και έξω από τις σχολές όπου, υπό τον εκβιασμό της ανεργίας, κυρίως νέοι εργαζόμενοι αναγκάζονται να δουλεύουν κακοπληρωμένα 3ωρα και 4ωρα σε καθεστώς συμβάσεων ορισμένου χρόνου ή μαύρης εργασίας. Βέβαια, τα προβλήματα της σχολής των ΕΜΜΕ δεν περιορίζονται στην πρακτική άσκηση. Επεκτείνονται στην προσπάθεια αναπροσαρμογής των σπουδών στην κατεύθυνση της εξειδίκευσης και στην έλλειψη ενιαίου κτιρίου που να καλύπτει τις λειτουργικές ανάγκες του τμήματος, έλλειψη που καθιστά ανέφικτη την συγκρότηση και ανάπτυξη πραγματικής φοιτητικής κοινότητας.
Επίσης, η διαγραφή μεταπτυχιακών φοιτητών από τη Γενική Συνέλευση Τμήματος λίγους μήνες πριν, άνοιξε διάπλατα την πόρτα για την εφαρμογή του νόμου πλαισίου και της ρύθμισης για όρια στο χρόνο φοίτησης. Και βέβαια μπροστά σε αυτήν την αυθαιρεσία στεκόμαστε δίπλα και στον αγώνα του Συλλόγου Μεταπτυχιακών ο οποίος μπήκε και αυτός δυναμικά στο χορό των κινητοποιήσεων. Θεωρούμε τη στάση τους αυτή άκρως υπονομευτική έστω και για τη δημιουργία του κοινού μετώπου αγώνα (που οι ίδιοι ευαγγελίζονταν τον Μάη και τον Ιούνη) και για αυτό απαιτούμε αφενός την άμεση σύγκληση του Ενιαίου συλλόγου μελών ΔΕΠ και αφετέρου να αποσαφηνίσουν τη θέση τους απέναντι στις «μεταρρυθμίσεις» και στον αγώνα μας.
Η ψήφιση του νόμου αποτελεί πλέον γεγονός και πολλοί θα σπεύσουν να καταδικάσουν τις καταλήψεις και τις κινητοποιήσεις ως μάταιες. Οι δυναμικές όμως, που έχουν αναδειχθεί από το φοιτητικό κόσμο (και όχι μόνο) καθιστούν σαφές πως τώρα έχει έρθει η ώρα της κλιμάκωσης, Συνεχίζουμε δίνοντας την απάντηση μας στο δρόμο, ανοίγοντας τις καταλήψεις και σε άλλα κοινωνικά κομμάτια και δρώντας πολύμορφα σε καθημερινό επίπεδο (με δράσεις, αντιπληροφόρηση κλπ). Τίποτα δε διαφέρει πέρα από την αλλαγή των όρων. Απαιτούμε πλέον την κατάργηση του νέου νόμου-πλαισίου και προχωράμε στην κατεύθυνση της μη εφαρμογής του στην πράξη.
Είναι καιρός να αντιληφθούν πολλοί ότι οι φοιτητές δεν είμαστε συντεχνία και δε δεχόμαστε κανενός είδους στειρότητα στο κίνημα. Δεν παζαρεύουμε το «ν+2» με το «2ν». Απαιτούμε πολλά παραπάνω απ’ όσα (δεν) μας προσφέρουν. Ωστόσο, οι φοιτητές είμαστε ένα μέρος –δεν είμαστε οι μόνοι, ούτε είμαστε μόνοι- από το σύνολο όσων αντιστέκονται στην αναδιαρθρωτική πολιτική που εκπορεύεται τα τελευταία χρόνια από τα διάφορα κέντρα εξουσίας και η οποία επιδιώκει να ισοπεδώσει τις ζωές μας μέσα από αλλαγές στους τομείς της εκπαίδευσης και της εργασίας. Άλλωστε, το μεθοδευμένο χτύπημα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (βλ. αξιολόγηση – ΙΔΒΕ – ΔΟΑΤΑΠ, νόμος πλαίσιο, αναθεώρηση άρθρου 16) σχετίζεται άμεσα με τους όρους με τους οποίους θέλουν να μας εισάγουν στην παραγωγή και επομένως το φοιτητικό κίνημα σε καμία περίπτωση δεν αναλώνεται σε ένα ζήτημα αμιγώς φοιτητικό. Έτσι, η συνέχιση των κινητοποιήσεων όχι μόνο θα στοχεύσει στην παρακώλυση της εφαρμογής του νόμου πλαισίου στα πανεπιστήμια, αλλά επίσης θα αποτελέσει πεδίο αναφοράς για επόμενους αγώνες.

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΣΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ, ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ.

Απαιτούμε:

-Να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16.
-Να μην εφαρμοστούν- να σταματήσουμε τα ψηφισμένα Νομοσχέδια για αξιολόγηση- ΙΔΒΕ- ΔΟΑΤΑΠ.
-Να καταργηθεί ο νόμος πλαίσιο.
-Κάτω τα χέρια από το άσυλο.
-Ούτε μια ώρα απλήρωτοι! Όχι στην άμισθη-επισφαλή εργασία
-Δωρεάν σπουδές, σίτιση, στέγαση, μεταφορές.
-Κατάργηση των εξεταστικών φραγμών. Ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
-Καμία διαγραφή φοιτητών. Άρση της αντιδραστικής απόφασης της Γ.Σ. Τμήματος και της συγκεκριμένης αντιδραστικής ρύθμισης.
-Ενιαίο κτίριο που να καλύπτει όλες τις λειτουργικές και διοικητικές ανάγκες του τμήματος στο κέντρο της Αθήνας.
-Καμία αναπροσαρμογή του προγράμματος σπουδών!
- Καμία δίωξη αγωνιστών από πανεκπαιδευτικές πορείες. Αθώωση των συλληφθέντων της
πορείας της 8ης Μαρτίου. Άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση του συναγωνιστή Β. Στεργίου.

Προχωράμε σε:

-Κατάληψη διαρκείας, με νέα Γενική Συνέλευση Φοιτητών τη Δευτέρα 26/3/2007 και ώρα 15.00 (Καλαμιώτου Α’)
-Συγκέντρωση στα δικαστήρια της πρώην σχολής Ευελπίδων την Τετάρτη 21 Μαρτίου όπου θα εκδικαστεί η υπόθεση των 49 συλληφθέντων της πορείας της 8ης Μάρτη που διώκονται με κατηγορίες σε βαθμό πλημμελήματος.
-Συμμετοχή στο πανελλαδικό-πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 22/3/2007 (ώρα 12.00 Προπύλαια). Προσυγκέντρωση στις 11.00 στην Καπνικαρέα.
-Ενιαίο συντονισμό με φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Συντονισμός και με άλλα κοινωνικά αντιστεκόμενα κομμάτια (άνεργοι, εργαζόμενοι, μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές κοκ).
-Καταλήψεις ραδιοφωνικών σταθμών, μπλοκαρίσματα δρόμων και παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης σε συντονισμό με άλλους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους.
-Καθημερινή ανοιχτή συνέλευση κατάληψης. Η συνέλευση κατάληψης να έχει όλη την ευθύνη της κατάληψης και των εκδηλώσεων. Να μην έχει μόνο το ρόλο της εφαρμογής της απόφασης αλλά μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες να είναι χώρος πραγματικής πολιτικής ζύμωσης και αντιπαράθεσης. Να γίνει προσπάθεια για κινηματική και πολιτική ενοποίηση όλων των συνιστωσών του κινήματος ( ανέργων, εργαζομένων, μαθητών, καθηγητών, δασκάλων, φοιτητών κοκ). Αποτέλεσμα αυτού μπορεί να είναι η κοινή δράση, ο περαιτέρω σχεδιασμός, ακόμα και μία πρόταση σε επόμενη Γ. Σ. Σε καμία περίπτωση δεν θα αντιτίθεται στην απόφαση της Γ.Σ του Συλλόγου.
-Συμμετοχή του συλλόγου στο ενιαίο Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και καταλήψεων φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων, στη βάση της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης χωρίς εκλεγμένο αντιπρόσωπο, με σκοπό το συντονισμό δράσης.

ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

13/03/07: ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 8ης ΜΑΡΤΗ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ
ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΜΜΕ
(12/03/2007)

Την Πέμπτη 8 Μαρτίου, ημέρα ψήφισης του νέου νόμου – πλαισίου στη Βουλή πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα πανελλαδικό πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο με τη συμμετοχή 35.000 και πλέον φοιτητών.
Κατά τη διάρκεια της πορείας και ενώ οι φοιτητές αντιδρούσαν έντονα στην εκπαιδευτική και εργασιακή αναδιάρθρωση , στο ελληνικό κοινοβούλιο πραγματοποιήθηκε η ψήφιση του νόμου – πλαισίου. Η πορεία συνεχίστηκε με έντονο παλμό, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση των δυνάμεων καταστολής. Όταν η κεφαλή της πορείας έφτασε στο ύψος της Βουλής, όπου δημιουργήθηκαν αρκετές εστίες έντασης και συγκρούσεις με τις δυνάμεις, οι άντρες των ΜΑΤ απάντησαν με εκτεταμένη ρήψη χημικών και ασφυξιογόνων, ξυλοδαρμούς και μαζικές συλλήψεις. Στο σημείο αυτό το πρώτο μέρος της πορείας αποκόπηκε από το υπόλοιπο σώμα και ακολούθησε κυνηγητό των διαδηλωτών από τα ΜΑΤ μέχρι τα Προπύλαια αλλά και στα στενά κοντά στη Βουλή.
Αρκετοί από τους διαδηλωτές δεν κατάφεραν να ξεφύγουν από τις δυνάμεις της Αστυνομίας, με αποτέλεσμα να υπάρξουν 61 προσαγωγές και συλλήψεις. Από τους συλληφθέντες, οι 49 κατηγορούνται για πλημμελήματα, ενώ οι υπόλοιποι 12 παραπέμπονται για κακουργήματα. Σήμερα ξεκίνησαν στα Δικαστήρια της Ευελπίδων οι δίκες των προσαχθέντων με πλήθος κόσμου να ζητά την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση τους. Οι δυνάμεις καταστολής απάντησαν για μια ακόμη φορά με εκτεταμένη ρήψη χημικών προσπαθώντας να διασπάσουν μέρος των παρευρισκομένων (οι οποίοι ήταν ήδη διαχωρισμένοι σε δυο ομάδες μπροστά στα δυο κτίρια που διεξάγονταν οι δίκες) . Η δική των 49 προσαχθέντων τελικά πήρε αναβολή για την 21η Μαρτίου.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΡΕΙΕΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ



Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

12/03/07: ΑΠΟΦΑΣΗ Γ.Σ. ΕΜΜΕ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΜΜΕ
(12/ 03/ 2007)

Την Πέμπτη 8 Μαρτίου και ενώ πραγματοποιούταν πανελλαδικό συλλαλητήριο στο κέντρο της Αθήνας ,το οποίο έχρηζε ποσοτικά και ποιοτικά μεγάλης δυναμικής, ψηφίστηκε στη Βουλή ο «νόμος πλαίσιο».Η πορεία κινήθηκε προς τη βουλή, με αξιοσημείωτο παλμό και όγκο που άγγιζε κατά προσέγγιση τις 35.000 διαδηλωτών. Στη συμβολή Πανεπιστημίου και Βασ. Σοφίας μερίδα φοιτητών επιλέγει να συγκρουστεί με τις παρατεταγμένες δυνάμεις των ΜΑΤ, τα οποία απαντούν με ρίψη δακρυγόνων .Με αφετηρία το σημείο αυτό, η σύγκρουση γενικεύεται. Οι δυνάμεις καταστολής προσπαθούν να απωθήσουν τους φοιτητές με χρήση δακρυγόνων, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις. Αποτέλεσμα, η πορεία σπάει στα δύο και μέρος της καταδιώκεται προς τα Προπύλαια. Η προσπάθεια να επανενωθεί με το υπόλοιπο μέρος της πορείας το οποίο παρέμενε στη Βουλή, αρχικά παρακωλύεται από παρατεταγμένες διμοιρίες των ΜΑΤ, αλλά επιτυγχάνεται αργότερα. Ωστόσο στη Βουλή παρά την «προσπάθεια» των δυνάμεων καταστολής η ένταση δεν αποκλιμακώνεται. Διμοιρίες κυκλώνουν το σύνολο της πορείας και προβαίνουν σε ασύστολη χρήση χημικών και χειροβομβίδων κρότου λάμψης μέσα στο σώμα της πορείας. Επίσης χρησιμοποιούν αφειδώς τα γκλομπ τους και προχωρούν σε περισσότερες συλλήψεις. Η πορεία διαλύεται με πανικόβλητους τους διαδηλωτές να τρέχουν (πολλοί από τους οποίους «συνοδεύονται» μέχρι την Ομόνοια από τα ΜΑΤ). Μέρος της πορείας ανασυντάσσεται και κατευθύνεται στα Προπύλαια. Ακολουθεί αυθόρμητη κατάληψη της πρυτανείας με αφορμή τα γεγονότα και σκοπό την αξιοποίηση του χώρου ως κέντρου αντιπληροφόρησης, συντονισμού δράσεων και συζητήσεων. Αίτημα των καταληψιών η άμεση απελευθέρωση των 61 ατόμων που οδηγήθηκαν στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών. Από τη μεριά της η «άμεμπτη» ελληνική δικαιοσύνη επισύρει κακουργήματα σε 9 εκ των συλληφθέντων και πλημμελήματα στους λοιπούς νομιμοποιώντας έτσι την πολιτική επιλογή να καταστέλλονται άγρια οι πορείες.
Στην παρούσα φάση, η όξυνση της καταστολής δεν είναι καθόλου ξεκομμένη από τις δικές μας επιλογές. Τη στιγμή που η κυβέρνηση, παρά τις κοινωνικές αντιδράσεις, καταθέτει και ψηφίζει το νέο νόμο-πλαίσιο, το φοιτητικό κίνημα επιλέγει να οξύνει τον αγώνα με συνέχιση των καταλήψεων, μαζικές πορείες και εξωστρεφείς δράσεις μπλοκαρίσματος της ομαλότητας και της τάξης και κινήσεις αντιπληροφόρησης. Σχεδόν ένα χρόνο μετά την κορύφωση που ζήσαμε τον Μάη-Ιούνη συνεχίζουμε να εκφράζουμε δυναμικά την αντίθεση μας με διαδηλώσεις, καταλήψεις διαρκείας, και πολύμορφες δράσεις που ξεπηδούν από αυτές και με βάση αυτό εφαρμόζεται ως πολιτική απόφαση το δόγμα της μηδενικής ανοχής με την ενεργοποίηση όλων των μηχανισμών καταστολής του κινήματος. Σε πρώτο επίπεδο ρίχνουν στην αρένα τους πραίτορες που αρχικά με την έντονη και προκλητική παρουσία τους σε συλλαλητήρια, δράσεις και κινήσεις αλληλεγγύης ( που αποτελούν και από την πλευρά μας πρόκληση και ποιοτικό άλμα του αγώνα) και κατ’ επέκταση με επιθέσεις με δακρυγόνα, ξυλοδαρμούς, ανθρωποκυνηγητά, πυροβολισμούς και συλλήψεις επιδιώκουν να μας τρομοκρατήσουν. Σε δεύτερο επίπεδο, αναλαμβάνουν ρόλο (καταστολής!) τα ΜΜΕ, τα οποία απονοηματοδοτούν το φοιτητικό κίνημα διαστρεβλώνοντας και πουλώντας την εικόνα του, ώστε αυτή να εξυπηρετεί την πολιτική των κέντρων εξουσίας στα οποία ανήκουν σκοπεύοντας στην κατασκευή συνειδήσεων και τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Τέλος, μετά από μήνες απαξίωσης των Γενικών Συνελεύσεων και κάθε συλλογικής πολιτικής διαδικασίας των φοιτητών η κυβέρνηση επιστρατεύει ως απεργοσπαστικό μηχανισμό την πολιτική της νεολαία μέσα στα πανεπιστήμια προκειμένου να χτυπήσει τις καταλήψεις με «θεμιτά ή αθέμιτα» μέσα. Όσο κι αν προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν να καταστείλουν τον αγώνα μας εμείς συνεχίζουμε με περαιτέρω όξυνση του σε όλα τα πεδία μέχρι να καταργηθεί ο νέος νόμος πλαίσιο.
Μέχρι τώρα δημιουργώντας αναβρασμό στο χώρο της παιδείας και μεταφέροντας και στο εσωτερικό της αξιωματικής αντιπολίτευσης καταφέραμε να τη σύρουμε σε μια ανιαρή στάση δήθεν αντιπολίτευσης με αποτέλεσμα να από«συρθεί» από τη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος. Έτσι, μπλοκάραμε την αναθεώρηση του άρθρου 16 η οποία ανοίγει το δρόμο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, την υποβάθμιση της ήδη απαξιωμένης δημόσιας εκπαίδευσης και τη “νομιμοποίηση” των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στα δημόσια πανεπιστήμια (χορηγίες, έρευνα κτλ). Το πλαίσιο της γενικότερης αναδιαρθρωτικής πολιτικής στην εκπαίδευση συμπληρώνουν ο νόμος– πλαίσιο που η κυβέρνηση σπεύδει ν’ αναστήσει μετά την ολική αντίσταση του φοιτητικού κινήματος τον Μάη-Ιούνη, καθώς και τα ψηφισμένα νομοσχέδια που αφορούν στην αξιολόγηση και στα ΙΔΒΕ-ΔΟΑΤΑΠ. Συγκεκριμένα, ο νέος νόμος πλαίσιο, αναφέρει, «Το ακαδημαϊκό άσυλο αναγνωρίζεται έναντι οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει για την κατοχύρωση των ακαδημαϊκών ελευθεριών και για την προστασία του δικαιώματος στη γνώση, τη μάθηση και την εργασία όλων ανεξαιρέτως των μελών των ΑΕΙ». Έτσι, ουσιαστικά απονοηματοδοτείται η έννοια του κοινωνικού ασύλου και εμποδίζεται η ανάπτυξη φοιτητικών και ευρύτερα κοινωνικών αντιστάσεων καθώς τα μέσα που μετέρχονται οι αγωνιζόμενοι (καταλήψεις, απεργίες) ποινικοποιούνται, ενώ συγχρόνως το κράτος αναλαμβάνει ρόλο «προστάτη» του πανεπιστημιακού χώρου και κυρίως της παραγωγικής διαδικασίας. Επιπλέον με την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου (περιορισμός του σε χώρους εκπαιδευτικής διαδικασίας και έρευνας άρση του κατόπιν απόφασης του Πρυτανικού Συμβουλίου με πλειοψηφία και όχι με ομοφωνία)γίνεται έρμαιο στα χέρια αντιδραστικών Πρυτάνεων και ουσιαστικά εκτοπίζονται οι φοιτητές από την διαδικασία της όποια σχετικής απόφασης. Επιπλέον, ο νόμος πλαίσιο θέτει όριο σπουδών (2ν), ανταποδοτικά κριτήρια για φοιτητές από χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα (εκβιάζοντας τους να εργάζονται μέσα στα πανεπιστήμια ενώ ταυτόχρονα πρέπει να περνούν όλα τα μαθήματα), εισάγει managers στις σχολές οι οποίοι θα διαχειρίζονται τα κονδύλια για τα 4ετή ερευνητικά προγράμματα (μέσω των οποίων θα εκβιάζεται η κάθε σχολή να προσαρμόσει την γνώση και την έρευνα στις ανάγκες της αγοράς). Όλα τα παραπάνω αποσκοπούν στην εντατικοποίηση των σπουδών και της ζωής του φοιτητή, στη μετακύληση του κόστους αναπαραγωγής της γνώσης στον ίδιο ως άτομο αλλά και στην πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος και των αγώνων του, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον εκβιασμό απώλειας εξαμήνου σε περίπτωση κατάληψης. Πρόκειται για ρυθμίσεις που στο σύνολό τους θα εντείνουν τον ταξικό χαρακτήρα της ‘’δημόσιας παιδείας’’ ο οποίος ήδη καθορίζεται σημαντικά από τους εξεταστικούς φραγμούς στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (πανελλαδικές εξετάσεις, βάση του 10). Θεωρούμε απαραίτητη την απεμπλοκή της υποχρεωτικής εκπαίδευσης από τους εξεταστικούς φραγμούς και την κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων για την εισαγωγή στη ανώτατη εκπαίδευση.
Μέσω της προωθούμενης εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης επιχειρείται η δημιουργία του νέου μοντέλου του εργαζομένου που οφείλει να είναι κινητικός, ευέλικτος και χωρίς συλλογικά δικαιώματα άρα εξατομικευμένος και ευάλωτος στις ορέξεις του κεφαλαίου ,για το οποίο εργαζόμαστε και ως απλοί φοιτητές κατά τη διάρκεια των σπουδών μας αναπαράγοντας τους εαυτούς μας ως εργατικό δυναμικό. Το γεγονός αυτό καθιστά τις παροχές της δωρεάν σίτισης - στέγασης –μεταφορών αδιαπραγμάτευτες ως ελάχιστο αντάλλαγμα για τη γνώση την οποία αναπαράγουμε και στην οποία στηρίζεται η λειτουργία του κοινωνικού εργοστασίου.
Ο οδοστρωτήρας της εργασιακής και εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης οξύνει την εργασιακή ανασφάλεια που υπάρχει ήδη και βιώνουμε εμείς, οι φοιτητές των ΕΜΜΕ, που αναγκαζόμαστε (με την συναίνεση βέβαια της ΕΣΗΕΑ) να δουλεύουμε άμισθοι κάτω από την πρόφαση της πρακτικής άσκησης – μαθητείας. Όλοι ξέρουμε ότι στην πραγματικότητα μιλάμε για απλήρωτη εργασία, με άλλα λόγια απροκάλυπτη εκμετάλλευση. Το γενικευμένο καθεστώς της επισφαλούς-ελαστικής εργασίας κυριαρχεί πλέον μέσα στα πανεπιστήμια όπου οι φοιτητές δουλεύουν και κάνουν έρευνες σε εργαστήρια απλήρωτοι αλλά και έξω από τις σχολές όπου, υπό τον εκβιασμό της ανεργίας, κυρίως νέοι εργαζόμενοι αναγκάζονται να δουλεύουν κακοπληρωμένα 3ωρα και 4ωρα σε καθεστώς συμβάσεων ορισμένου χρόνου ή μαύρης εργασίας. Βέβαια, τα προβλήματα της σχολής των ΕΜΜΕ δεν περιορίζονται στην πρακτική άσκηση. Επεκτείνονται στην προσπάθεια αναπροσαρμογής των σπουδών στην κατεύθυνση της εξειδίκευσης και στην έλλειψη ενιαίου κτιρίου που να καλύπτει τις λειτουργικές ανάγκες του τμήματος, έλλειψη που καθιστά ανέφικτη την συγκρότηση και ανάπτυξη πραγματικής φοιτητικής κοινότητας.
Επίσης, η διαγραφή μεταπτυχιακών φοιτητών από τη Γενική Συνέλευση Τμήματος λίγους μήνες πριν, άνοιξε διάπλατα την πόρτα για την εφαρμογή του νόμου πλαισίου και της ρύθμισης για όρια στο χρόνο φοίτησης. Και βέβαια μπροστά σε αυτήν την αυθαιρεσία στεκόμαστε δίπλα και στον αγώνα του Συλλόγου Μεταπτυχιακών ο οποίος μπήκε και αυτός δυναμικά στο χορό των κινητοποιήσεων. Θεωρούμε τη στάση τους αυτή άκρως υπονομευτική έστω και για τη δημιουργία του κοινού μετώπου αγώνα (που οι ίδιοι ευαγγελίζονταν τον Μάη και τον Ιούνη) και για αυτό απαιτούμε αφενός την άμεση σύγκληση του Ενιαίου συλλόγου μελών ΔΕΠ και αφετέρου να αποσαφηνίσουν τη θέση τους απέναντι στις «μεταρρυθμίσεις» και στον αγώνα μας.
Η ψήφιση του νόμου αποτελεί πλέον γεγονός και πολλοί θα σπεύσουν να καταδικάσουν τις καταλήψεις και τις κινητοποιήσεις ως μάταιες. Οι δυναμικές όμως, που έχουν αναδειχθεί από το φοιτητικό κόσμο (και όχι μόνο) καθιστούν σαφές πως τώρα έχει έρθει η ώρα της κλιμάκωσης, Συνεχίζουμε δίνοντας την απάντηση μας στο δρόμο, ανοίγοντας τις καταλήψεις και σε άλλα κοινωνικά υποκείμενα και δρώντας πολύμορφα σε καθημερινό επίπεδο (με δράσεις, αντιπληροφόρηση κλπ.) .Τίποτα δε διαφέρει πέρα από την αλλαγή των όρων. Πλέον αυτοί περιέχουν την κατάργηση του νόμου-πλαισίου, η οποία σε καμία περίπτωση δε πρέπει να θεωρείται ως αίτημα φοιτητικό καθεαυτό, καθώς αποτελεί μέρος των αναδιαρθρώσεων στο πεδίο της εργασίας(βλ. ασφαλιστικό, απελευθέρωση του ωραρίου κτλ.). Επομένως, η συνέχιση των κινητοποιήσεων όχι μόνο θα στοχεύσει στην παρακώλυση της εφαρμογής του νόμου πλαισίου στα πανεπιστήμια, αλλά επίσης θα αποτελέσει πεδίο αναφοράς για επόμενους αγώνες.

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΣΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ, ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ.

Απαιτούμε:

-Να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16.
-Να μην εφαρμοστούν- να σταματήσουμε τα ψηφισμένα Νομοσχέδια για αξιολόγηση- ΙΔΒΕ- ΔΟΑΤΑΠ.
-Να καταργηθεί ο νόμος πλαίσιο.
-Κάτω τα χέρια από το άσυλο.
-Ούτε μια ώρα απλήρωτοι! Όχι στην άμισθη-επισφαλή εργασία
-Δωρεάν σπουδές, σίτιση, στέγαση, μεταφορές.
-Κατάργηση των εξεταστικών φραγμών. Ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
-Καμία διαγραφή φοιτητών. Άρση της αντιδραστικής απόφασης της Γ.Σ. Τμήματος και της συγκεκριμένης αντιδραστικής ρύθμισης.
-Ενιαίο κτίριο που να καλύπτει όλες τις λειτουργικές και διοικητικές ανάγκες του τμήματος στο κέντρο της Αθήνας.
-Καμία αναπροσαρμογή του προγράμματος σπουδών!
- Καμία δίωξη αγωνιστών από πανεκπαιδευτικές πορείες. Άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση στους συλληφθέντες της
πορείας της 8ης Μαρτίου

Προχωράμε σε:

-Κατάληψη διαρκείας, με νέα Γενική Συνέλευση Φοιτητών τη Δευτέρα 19/3/2007 και ώρα 15.00 (Καλαμιώτου Α’)
-Συμμετοχή στο πανελλαδικό-πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 15/3/2007 (ώρα 12.00 Προπύλαια). Προσυγκέντρωση στις 11.00 στην Καπνικαρέα.
-Ενιαίο συντονισμό με φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Συντονισμός και με άλλα κοινωνικά αντιστεκόμενα κομμάτια (άνεργοι, εργαζόμενοι, μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές κοκ).
-Καταλήψεις ραδιοφωνικών σταθμών, μπλοκαρίσματα δρόμων και παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης σε συντονισμό με άλλους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους.
-Καθημερινή ανοιχτή συνέλευση κατάληψης. Η συνέλευση κατάληψης να έχει όλη την ευθύνη της κατάληψης και των εκδηλώσεων. Να μην έχει μόνο το ρόλο της εφαρμογής της απόφασης αλλά μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες να είναι χώρος πραγματικής πολιτικής ζύμωσης και αντιπαράθεσης. Να γίνει προσπάθεια για κινηματική και πολιτική ενοποίηση όλων των συνιστωσών του κινήματος ( ανέργων, εργαζομένων, μαθητών, καθηγητών, δασκάλων, φοιτητών κοκ). Αποτέλεσμα αυτού μπορεί να είναι η κοινή δράση, ο περαιτέρω σχεδιασμός, ακόμα και μία πρόταση σε επόμενη Γ. Σ. Σε καμία περίπτωση δεν θα αντιτίθεται στην απόφαση της Γ.Σ του Συλλόγου.
-Συμμετοχή του συλλόγου στο ενιαίο Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και καταλήψεων φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων, στη βάση της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης χωρίς εκλεγμένο αντιπρόσωπο, με σκοπό το συντονισμό δράσης.

ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

05/03/07: ΑΠΟΦΑΣΗ Γ.Σ. ΕΜΜΕ + ΨΗΦΙΣΜΑ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΜΜΕ
(05/03/ 2007)

Την Τετάρτη 10 Γενάρη ξεκίνησε στο ελληνικό κοινοβούλιο, η συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 16, με δεδομένη τη συναίνεση των δύο μεγάλων κομμάτων, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ώστε να ψηφιστεί το Μάρτιο. Το φοιτητικό κίνημα αξιοποιώντας τη συλλογική εμπειρία αγώνα των κινητοποιήσεων του Μάη - Ιούνη κατάφερε να ανασυνταχθεί με πάνω από 300 καταλήψεις πανελλαδικά και με μαζικά συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα συνεχίζοντας δυναμικά τη μαχητική απεργία των δασκάλων και τις εκατοντάδες καταλήψεις των μαθητών διαδικασία που ολοκληρώθηκε με την ονομαστική ψηφοφορία του άρθρου 16 την Πέμπτη 22 Φλεβάρη. Οι φοιτητές βρισκόμαστε ήδη στην έβδομη βδομάδα κινητοποιήσεων με περίπου 300 κατειλημμένα τμήματα και με συντονισμένες δράσεις να οργανώνονται πλέον σε όλη την Ελλάδα ξεπερνώντας προ πολλού τους τακτικούς ελιγμούς της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης που αποσκοπούν να αποσπάσουν την απαιτούμενη συναίνεση για τις αναδιαρθρωτικές πολιτικές του κεφαλαίου. Με κλεισίματα δρόμων, αποκλεισμούς σιδηροδρομικών σταθμών, συναυλίες, εκδηλώσεις, αυθόρμητες πορείες σε λαϊκές γειτονιές κ.α. διαψεύδουμε έμπρακτα την παραφιλολογία περί σταματήματος των κινητοποιήσεων μας. Ενώ το κράτος έδειχνε να έχει κάμψει τις αντιστάσεις στο φοιτητικό μέτωπο, καταθέτοντας το νόμο πλαίσιο, οι φοιτητές συνεχίζουμε να επιλέγουμε τη ρήξη με τις κυβερνητικές πολιτικές, οξύνοντας τον αγώνα. Η πανελλαδική πανεκπαιδευτική πορεία στις 22/2/2007 με πάνω από 20.000 διαδηλωτές στο δρόμο ήταν η μαζικότερη των τελευταίων εβδομάδων με πολλές εστίες έντασης και συγκρούσεις από σημαντική μερίδα διαδηλωτών που απαντήθηκαν με χημικά ξυλοδαρμούς και μια σύλληψη. Η αλληλεγγύη στον συλληφθέντα εκφράστηκε άμεσα στο δρόμο, με πορεία προς τη ΓΑΔΑ στην οποία και δεχτήκαμε την προσχεδιασμένη απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ (χτύπημα-σπάσιμο της πορείας, χημικά, ξυλοδαρμοί, καταδίωξη των φοιτητών στα στενά των Εξαρχείων) που ολοκληρώθηκε με μια ακόμη σύλληψη. Παρόλα αυτά, η επόμενη παναθηναϊκή πορεία (3/2/07) είχε και πάλι μαζική συμμετοχή καθώς και πολλές διμοιρίες και πάλι «στο πλευρό μας» να επιβεβαιώνουν το ρόλο τους ως όργανα του κράτους. Για μας ο μόνος διάλογος γίνεται στο δρόμο κι έτσι για μια ακόμα φορά οι απαντήσεις κι από τις δύο πλευρές δόθηκαν εκεί: Αστυνομοκρατία, χημικά, ξύλο, πυροβολισμοί «για εκφοβισμό» και 3 συλλήψεις. Άμεση ανταπαπάντηση: κατάληξη της πορείας στη ΓΑΔΑ με αίτημα την απελευθέρωση των 3 διαδηλωτών.
Στην παρούσα φάση, η όξυνση της καταστολής δεν είναι καθόλου ξεκομμένη από τις δικές μας επιλογές. Όταν η κυβέρνηση παρά τις κοινωνικές αντιδράσεις προχωρά εσπευσμένα στην κατάθεση και ψήφιση του νέου νόμου-πλαισίου το φοιτητικό κίνημα επιλέγει να οξύνει τον αγώνα με συνέχιση των καταλήψεων, μαζικές πορείες και εξωστρεφείς δράσεις μπλοκαρίσματος της ομαλότητας και της τάξης και κινήσεις αντιπληροφόρησης. Σχεδόν ένα χρόνο μετά την κορύφωση που ζήσαμε τον Μάη-Ιούνη συνεχίζουμε να αναβάλλουμε τα αναδιαρθρωτικά τους σχέδια και με βάση αυτό εφαρμόζεται ως πολιτική απόφαση το δόγμα της μηδενικής ανοχής με την ενεργοποίηση όλων των μηχανισμών καταστολής του κινήματος. Σε πρώτο επίπεδο ρίχνουν στην αρένα τους πραίτορες που αρχικά με την έντονη και προκλητική παρουσία τους σε συλλαλητήρια, δράσεις και κινήσεις αλληλεγγύης ( που αποτελούν και από την πλευρά μας πρόκληση και ποιοτικό άλμα του αγώνα) και κατ’ επέκταση με επιθέσεις με δακρυγόνα, ξυλοδαρμούς, ανθρωποκυνηγητά, πυροβολισμούς και συλλήψεις επιδιώκουν να μας τρομοκρατήσουν. Σε δεύτερο επίπεδο, αναλαμβάνουν ρόλο (καταστολής!) τα ΜΜΕ, τα οποία απονοηματοδοτούν το φοιτητικό κίνημα διαστρεβλώνοντας και πουλώντας την εικόνα του, ώστε αυτή να εξυπηρετεί την πολιτική των κέντρων εξουσίας στα οποία ανήκουνσκοπεύοντας στην κατασκευή συνειδήσεων και τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Τέλος, μετά από μήνες απαξίωσης των Γενικών Συνελεύσεων και κάθε συλλογικής πολιτικής διαδικασίας των φοιτητών η κυβέρνηση επιστρατεύει ως απεργοσπαστικό μηχανισμό την πολιτική της νεολαία μέσα στα πανεπιστήμια προκειμένου να χτυπήσει τις καταλήψεις με «θεμιτά ή αθέμιτα» μέσα. Όσο κι αν προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν να καταστείλουν τον αγώνα μας εμείς συνεχίζουμε με περαιτέρω όξυνση του σε όλα τα πεδία μέχρι να αποσυρθεί –τουλάχιστον- ο νέος νόμος πλαίσιο.
Μέχρι τώρα δημιουργώντας αναβρασμό στο χώρο της παιδείας και μεταφέροντας και στο εσωτερικό της αξιωματικής αντιπολίτευσης καταφέραμε να τη σύρουμε σε μια ανιαρή στάση δήθεν αντιπολίτευσης με αποτέλεσμα να από«συρθεί» από τη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος. Έτσι, μπλοκάραμε την αναθεώρηση του άρθρου 16 η οποία ανοίγει το δρόμο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, την υποβάθμιση της ήδη απαξιωμένης δημόσιας εκπαίδευσης και τη “νομιμοποίηση” των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στα δημόσια πανεπιστήμια (χορηγίες, έρευνα κτλ). Το πλαίσιο της γενικότερης αναδιαρθρωτικής πολιτικής στην εκπαίδευση συμπληρώνουν ο νόμος– πλαίσιο που η κυβέρνηση σπεύδει ν’ αναστήσει μετά την ολική αντίσταση του φοιτητικού κινήματος τον Μάη-Ιούνη, καθώς και τα ψηφισμένα νομοσχέδια που αφορούν στην αξιολόγηση και στα ΙΔΒΕ-ΔΟΑΤΑΠ. Συγκεκριμένα, ο νέος νόμος πλαίσιο, αναφέρει, «Το ακαδημαϊκό άσυλο αναγνωρίζεται έναντι οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει για την κατοχύρωση των ακαδημαϊκών ελευθεριών και για την προστασία του δικαιώματος στη γνώση, τη μάθηση και την εργασία όλων ανεξαιρέτως των μελών των ΑΕΙ». Έτσι, ουσιαστικά απονοηματοδοτείται η έννοια του κοινωνικού ασύλου και εμποδίζεται η ανάπτυξη φοιτητικών και ευρύτερα κοινωνικών αντιστάσεων καθώς τα μέσα που μετέρχονται οι αγωνιζόμενοι (καταλήψεις, απεργίες) ποινικοποιούνται, ενώ συγχρόνως το κράτος αναλαμβάνει ρόλο «προστάτη» του πανεπιστημιακού χώρου και κυρίως της παραγωγικής διαδικασίας. Επιπλέον με την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου (περιορισμός του σε χώρους εκπαιδευτικής διαδικασίας και έρευνας άρση του κατόπιν απόφασης του Πρυτανικού Συμβουλίου με πλειοψηφία και όχι με ομοφωνία)γίνεται έρμαιο στα χέρια αντιδραστικών Πρυτάνεων και ουσιαστικά εκτοπίζονται οι φοιτητές από την διαδικασία της όποια σχετικής απόφασης. Επιπλέον, ο νόμος πλαίσιο θέτει όριο σπουδών (2ν), ανταποδοτικά κριτήρια για φοιτητές από χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα (εκβιάζοντας τους να εργάζονται μέσα στα πανεπιστήμια ενώ ταυτόχρονα πρέπει να περνούν όλα τα μαθήματα), εισάγει managers στις σχολές οι οποίοι θα διαχειρίζονται τα κονδύλια για τα 4ετή ερευνητικά προγράμματα (μέσω των οποίων θα εκβιάζεται η κάθε σχολή να προσαρμόσει την γνώση και την έρευνα στις ανάγκες της αγοράς). Όλα τα παραπάνω αποσκοπούν στην εντατικοποίηση των σπουδών και της ζωής του φοιτητή, στη μετακύληση του κόστους αναπαραγωγής της γνώσης στον ίδιο ως άτομο αλλά και στην πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος και των αγώνων του, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον εκβιασμό απώλειας εξαμήνου σε περίπτωση κατάληψης. Πρόκειται για ρυθμίσεις που στο σύνολό τους θα εντείνουν τον ταξικό χαρακτήρα της ‘’δημόσιας παιδείας’’ ο οποίος ήδη καθορίζεται σημαντικά από τους εξεταστικούς φραγμούς στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (πανελλαδικές εξετάσεις, βάση του 10). Θεωρούμε απαραίτητη την απεμπλοκή της υποχρεωτικής εκπαίδευσης από τους εξεταστικούς φραγμούς και την κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων για την εισαγωγή στη ανώτατη εκπαίδευση.
Μέσω της προωθούμενης εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης επιχειρείται η δημιουργία του νέου μοντέλου του εργαζομένου που οφείλει να είναι κινητικός, ευέλικτος και χωρίς συλλογικά δικαιώματα άρα εξατομικευμένος και ευάλωτος στις ορέξεις του κεφαλαίου ,για το οποίο εργαζόμαστε και ως απλοί φοιτητές κατά τη διάρκεια των σπουδών μας αναπαράγοντας τους εαυτούς μας ως εργατικό δυναμικό. Το γεγονός αυτό καθιστά τις παροχές της δωρεάν σίτισης - στέγασης –μεταφορών αδιαπραγμάτευτες ως ελάχιστο αντάλλαγμα για τη γνώση την οποία αναπαράγουμε και στην οποία στηρίζεται η λειτουργία του κοινωνικού εργοστασίου.
Ο οδοστρωτήρας της εργασιακής και εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης οξύνει την εργασιακή ανασφάλεια που υπάρχει ήδη και βιώνουμε εμείς, οι φοιτητές των ΕΜΜΕ, που αναγκαζόμαστε (με την συναίνεση βέβαια της ΕΣΗΕΑ) να δουλεύουμε άμισθοι κάτω από την πρόφαση της πρακτικής άσκησης – μαθητείας. Όλοι ξέρουμε ότι στην πραγματικότητα μιλάμε για απλήρωτη εργασία, με άλλα λόγια απροκάλυπτη εκμετάλλευση. Το γενικευμένο καθεστώς της επισφαλούς-ελαστικής εργασίας κυριαρχεί πλέον μέσα στα πανεπιστήμια όπου οι φοιτητές δουλεύουν και κάνουν έρευνες σε εργαστήρια απλήρωτοι αλλά και έξω από τις σχολές όπου, υπό τον εκβιασμό της ανεργίας, κυρίως νέοι εργαζόμενοι αναγκάζονται να δουλεύουν κακοπληρωμένα 3ωρα και 4ωρα σε καθεστώς συμβάσεων ορισμένου χρόνου ή μαύρης εργασίας. Βέβαια, τα προβλήματα της σχολής των ΕΜΜΕ δεν περιορίζονται στην πρακτική άσκηση. Επεκτείνονται στην προσπάθεια αναπροσαρμογής των σπουδών στην κατεύθυνση της εξειδίκευσης και στην έλλειψη ενιαίου κτιρίου που να καλύπτει τις λειτουργικές ανάγκες του τμήματος, έλλειψη που καθιστά ανέφικτη την συγκρότηση και ανάπτυξη πραγματικής φοιτητικής κοινότητας.
Επίσης, η διαγραφή μεταπτυχιακών φοιτητών από τη Γενική Συνέλευση Τμήματος ανοίγει διάπλατα την πόρτα για την εφαρμογή του νόμου πλαισίου και της ρύθμισης για όρια στο χρόνο φοίτησης. Και βέβαια μπροστά σε αυτήν την αυθαιρεσία στεκόμαστε δίπλα και στον αγώνα του Συλλόγου Μεταπτυχιακών ο οποίος μπήκε και αυτός δυναμικά στο χορό των κινητοποιήσεων. Θεωρούμε τη στάση τους αυτή άκρως υπονομευτική έστω και για τη δημιουργία του κοινού μετώπου αγώνα (που οι ίδιοι ευαγγελίζονταν τον Μάη και τον Ιούνη) και για αυτό απαιτούμε αφενός την άμεση σύγκληση του Ενιαίου συλλόγου μελών ΔΕΠ και αφετέρου να αποσαφηνίσουν τη θέση τους απέναντι στις «μεταρρυθμίσεις» και στον αγώνα μας. Τώρα που η επίθεση ενάντια στα συμφέροντα και στο μέλλον μας κορυφώνεται, τώρα πρέπει να οξύνουμε και τον αγώνα μας! Με πολύμορφες δράσεις (καταλήψεις, πορείες, μπλοκαρίσματα δρόμων, παρεμβάσεις ενημέρωσης κ.α) και σε συντονισμό με άλλους φοιτητικούς συλλόγους και τα υπόλοιπα αντιστεκόμενα κομμάτια που πλήττονται άμεσα από τις αλλαγές αυτές (μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές, εργαζόμενοι και άνεργοι) πρέπει να δώσουμε δυναμική απάντηση ενάντια στις προσταγές του κεφαλαίου. Στην κατεύθυνση της κλιμάκωσης καλούμε τους εργαζόμενους, τα πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σωματεία και τα συνδικάτα να συμπαρασταθούν στον αγώνα μας και επιπλέον απαιτούμε από την ΓΣΕΕ αντί να σκέφτεται την ίδρυση της Ακαδημίας Εργασίας να κηρύξει γενική απεργία ενάντια στο σύνολο της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Από εμάς όλους, από την ενεργή συμμετοχή μας με το λόγο μας και την πράξη μας χωρίς διαμεσολάβηση και «ειδικούς», εξαρτάται η ανατροπή των κυβερνητικών επιλογών, η υπεράσπιση του εργασιακού μας μέλλοντος, η αξιοπρέπειά μας.

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΣΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ, ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ.

Απαιτούμε:

-Να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16.
-Να μην εφαρμοστούν- να σταματήσουμε τα ψηφισμένα Νομοσχέδια για αξιολόγηση- ΙΔΒΕ- ΔΟΑΤΑΠ.
-Να αποσυρθεί ο νόμος πλαίσιο.
-Κάτω τα χέρια από το άσυλο.
-Ούτε μια ώρα απλήρωτοι! Όχι στην άμισθη-επισφαλή εργασία
-Δωρεάν σπουδές, σίτιση, στέγαση, μεταφορές.
-Κατάργηση των εξεταστικών φραγμών. Ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
-Καμία διαγραφή φοιτητών. Άρση της αντιδραστικής απόφασης της Γ.Σ. Τμήματος και της συγκεκριμένης αντιδραστικής ρύθμισης.
-Ενιαίο κτίριο που να καλύπτει όλες τις λειτουργικές και διοικητικές ανάγκες του τμήματος στο κέντρο της Αθήνας.
-Καμία αναπροσαρμογή του προγράμματος σπουδών!
- Καμία δίωξη αγωνιστών από πανεκπαιδευτικές πορείες.

Προχωράμε σε:

-Κατάληψη διαρκείας, με νέα Γενική Συνέλευση Φοιτητών τη Δευτέρα 12/3/2007 και ώρα 15.00 (Καλαμιώτου Α’)
-Συμμετοχή στο πανελλαδικό-πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 8/3/2007 (ώρα 12.00 Προπύλαια). Προσυγκέντρωση στις 11.00 στην Καπνικαρέα.
-Ενιαίο συντονισμό με φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Συντονισμός και με άλλα κοινωνικά αντιστεκόμενα κομμάτια (άνεργοι, εργαζόμενοι, μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές κοκ).
-Καταλήψεις ραδιοφωνικών σταθμών, μπλοκαρίσματα δρόμων και παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης σε συντονισμό με άλλους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους.
-Καθημερινή ανοιχτή συνέλευση κατάληψης. Η συνέλευση κατάληψης να έχει όλη την ευθύνη της κατάληψης και των εκδηλώσεων. Να μην έχει μόνο το ρόλο της εφαρμογής της απόφασης αλλά μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες να είναι χώρος πραγματικής πολιτικής ζύμωσης και αντιπαράθεσης. Να γίνει προσπάθεια για κινηματική και πολιτική ενοποίηση όλων των συνιστωσών του κινήματος ( ανέργων, εργαζομένων, μαθητών, καθηγητών, δασκάλων, φοιτητών κοκ). Αποτέλεσμα αυτού μπορεί να είναι η κοινή δράση, ο περαιτέρω σχεδιασμός, ακόμα και μία πρόταση σε επόμενη Γ. Σ. Σε καμία περίπτωση δεν θα αντιτίθεται στην απόφαση της Γ.Σ του Συλλόγου.
-Συμμετοχή του συλλόγου στο ενιαίο Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και καταλήψεων φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων, στη βάση της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης χωρίς εκλεγμένο αντιπρόσωπο, με σκοπό το συντονισμό δράσης.

ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

--------------------------------------------------------------------

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ Γ.Σ. ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ & ΜΜΕ
(5/3/2007)

Την Πέμπτη 1/3/2007, πραγματοποιήθηκε πανεκπαιδευτικό παναθηναϊκό συλλαλητήριο στο κέντρο της Αθήνας με τη συμμετοχή χιλιάδων φοιτητών. Μέσα σε ένα κλίμα έντονης καταστολής που υποκινείται σε μεγάλο βαθμό από τα ΜΜΕ τα οποία επιζητούν διαρκώς «ενόχους» και συλλήψεις μπήκε και πάλι σε εφαρμογή το δόγμα της μηδενικής ανοχής.
Πιο συγκεκριμένα, το συλλαλητήριο της 1ης Μάρτη χτυπήθηκε από τις δυνάμεις καταστολής εκτεταμένα με αλόγιστη χρήση δακρυγόνων σε πολλά σημεία της πορείας, ξυλοδαρμούς ενώ προέβησαν σε συλλήψεις. Πρωτοφανές ήταν ότι χωρίς ιδιαίτερη αφορμή ειδικός φρουρός πυροβόλησε στον αέρα «για εκφοβισμό» γεγονός που ενέτεινε την κατάσταση. Τρεις διαδηλωτές συνελήφθησαν σε παράδρομο της οδού Φιλελλήνων και στην Αμαλίας. Πρόκειται για δύο φοιτητές από τα τμήματα Γεωλογικό και Ιστορίας & Αρχαιολογίας αντίστοιχα. Ο πρώτος κατηγορείται για διατάραξη κοινής ειρήνης και απόπειρα πρόκλησης σωματικής βλάβης και ο δεύτερος για απόπειρα απελευθέρωσης κρατουμένου. Για τους παραπάνω, ορίστηκε δικάσιμος την Τρίτη 13 Μαρτίου ενώ ο τρίτος, όντας ανήλικος, παραπέμφθηκε στον εισαγγελέα ανηλίκων και αναμένει να οριστεί δικάσιμος.

Στην επίθεση που δεχόμαστε, απαντάμε με τον αγώνα μας και την αλληλεγγύη σε όλους τους αγωνιζόμενους που διώκονται.



ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 3 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ
ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ 1ης/3/2007

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ
ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΠΟΡΕΙΕΣ

01/02/07: "Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΟΥΣ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ, Η ΤΡΟΜΟΚΡΙΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΣ ΕΞΑΓΡΙΩΝΕΙ. ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ!" (κείμενο που υπογράφουμε καταληψίες από σχολές)

Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΟΥΣ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ,

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΣ ΕΞΑΓΡΙΩΝΕΙ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ!

Την Πέμπτη 22/2 επιτέλους βγήκαν στην επιφάνεια δυναμικές οι οποίες ασφυκτιούσαν μέσα σ’ ένα περιβάλλον αποστειρωμένων διαδηλώσεων, «ελεγχόμενων συγκρούσεων» και βαρετά επαναλαμβανόμενων περιπάτων που σταδιακά οδηγούσαν στην εκτόνωση των κινητοποιήσεων ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση.

Πιο συγκεκριμένα η μαζική συμμετοχή κι ο παλμός των φοιτητών που διαδήλωσαν στο πανελλαδικό συλλαλητήριο αποτέλεσαν σημαντικό παράγοντα ανάδειξης λογικών και πρακτικών που μπορούν να δώσουν προοπτική στον αγώνα μας. Η επιλογή να συγκρουστούμε συλλογικά με τις δυνάμεις καταστολής, η έμπρακτη υπεράσπιση του δικαιώματος να διαδηλώνουμε χωρίς την συνοδεία διμοιριών (μέσω αποδοκιμασιών στην πλ. Κολοκοτρώνη που τις ανάγκασαν να αποχωρήσουν αλλά κυρίως μέσω του μπλοκαρίσματος τους από αλυσίδες στην συμβολή Πανεπιστημίου και Πατησίων), η άρνηση μας να επιτηρούνται οι κινητοποιήσεις και οι ζωές μας (μέσω της καταστροφής καμερών κατά μήκος της πορείας) αποτέλεσαν μερικές μόνο από τις αιχμές που ενσωματώθηκαν στην συνολική δυναμική κίνηση που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της Αθήνας.

Οι αστυνομικές δυνάμεις προσπάθησαν να καταστείλουν με την ρίψη χημικών το συλλαλητήριο που εμπεριείχε αυτές τις κινήσεις που ξέφευγαν από τα πλαίσια μιας άνευρης διαμαρτυρίας, συμβατής με την αστική νομιμότητα. Προχώρησαν ταυτόχρονα στη (συνοδευόμενη από ξυλοδαρμό) σύλληψη ενός διαδηλωτή που περιφρουρούσε το μπλοκ του από την εκδικητική μανία των ΜΑΤ, με αποτέλεσμα αυτός να νοσηλευτεί με σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Έπειτα βομβάρδισαν με χημικά τον χώρο του Πολυτεχνείου, δημιουργώντας αποπνικτική ατμόσφαιρα για τους χιλιάδες διαδηλωτές που κατέληξαν εκεί μετά το τέλος του συλλαλητηρίου. Η επίθεση ενάντια στο πανεπιστημιακό άσυλο ολοκληρώθηκε με την θρασύδειλη παραβίαση του από άνδρες των ΜΑΤ στην πύλη της Στουρνάρη. Γεγονός καθόλου τυχαίο, από την στιγμή που ο νέος νόμος-πλαίσιο ουσιαστικά δίνει το δικαίωμα στις δυνάμεις καταστολής να εισέρχονται στους πανεπιστημιακούς χώρους .Θεωρούμε ότι από την στιγμή που το κράτος μας δίνει σαφή σημάδια της νέας ρύθμισης πριν ακόμα ψηφιστεί ο νόμος, γίνεται ακόμα πιο επιτακτικό το ζήτημα της έμπρακτης συλλογικής υπεράσπισης του ασύλου και της εκδίωξης των δυνάμεων καταστολής από τους χώρους γύρω απ’ αυτό.

Ως απάντηση στην καταστολή και στη σύλληψη, πλήθος κόσμου απαίτησε να τερματιστεί το Πανελλαδικό Συντονιστικό (που ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθεί μετά το συλλαλητήριο) και να πραγματοποιηθεί πορεία προς την ΓΑΔΑ για αλληλεγγύη στον συλληφθέντα. Η διαδικασία του Συντονιστικού τερματίστηκε υπό το σύνθημα «Η τρομοκρατία δεν μας σταματά, αφήστε τα μικρόφωνα και πάμε στην ΓΑΔΑ». Κανείς δεν είχε προτείνει ν’ αποχωρήσουμε από το Πολυτεχνείο για κάποιον διαφορετικό προορισμό, ενώ αντίθετα η πρόταση για πορεία στην ΓΑΔΑ υποστηριζόταν από μεγάλη μερίδα των συμμετεχόντων. Απ’ ό,τι φάνηκε ωστόσο, υπήρξε αναντιστοιχία λόγου – πράξης κάποιων φοιτητοπατέρων. Μετά το πέρας του Συντονιστικού εκμεταλλευόμενοι αφενός την αποπνικτική από τα δακρυγόνα ατμόσφαιρα στο Πολυτεχνείο και αφετέρου χρησιμοποιώντας ανάμεσα στα άλλα, ηττοπαθή/θεσμικά προσχήματα του τύπου ότι «μια τέτοια πορεία είναι παρακινδυνευμένη» ή ειδικότερα ότι «δεν υπήρχε εκ των προτέρων συνεννόηση με τα ΜΑΤ», κατεύθυναν με ντουντούκες φοιτητικά μπλοκ προς Ομόνοια. Από κάποιους φοιτητοπατέρες που επιβεβαιώνουν κάθε στιγμή τα προσδιοριστικά «αλήτες, λέρες» που τους συνοδεύουν, ακούστηκε μέχρι και το αηδιαστικό επιχείρημα ότι «διαφωνώ με τις πρακτικές του συλληφθέντα» ως επιχείρημα για να μην πορευθούν. Προφανώς, τα άτομα αυτά επικαλούμενα την πορεία προς τη ΓΑΔΑ, επέσπευσαν τη στείρα και άκρως γραφειοκρατική διαδικασία τους , με σκοπό να περάσει η δικιά τους έτοιμη πολιτική πλατφόρμα ως απόφαση του οργάνου που ονομάζουν «Πανελλαδικό Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων». Είναι σαφές ότι τους συγκεκριμένους φοιτητοπατέρες όχι μόνο δεν τους απασχολεί καθόλου το ζήτημα της αλληλεγγύης, αλλά και λειτουργούν εν τέλει διασπαστικά ,αφού δεν υπερασπίζονται πορείες, δράσεις και διαθέσεις πάνω στις οποίες δεν έχουν τον πλήρη πολιτικό έλεγχο.

Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω (μικρο)κομματικά παιχνίδια, πάνω από 1000 άτομα επέλεξαν να εκδηλώσουν την αλληλεγγύη τους στον συλληφθέντα και χτυπημένο συμφοιτητή τους πορευόμενοι από το Πολυτεχνείο προς την ΓΑΔΑ έχοντας μπροστά το πανό του Συντονιστικού Καταλήψεων Ιωαννίνων όπου άνηκε ο συλληφθέντας. Η αυθόρμητη κι άμεση εκδήλωση της αλληλεγγύης είναι μια κατάκτηση των φοιτητικών κινητοποιήσεων από την 8η Ιούνη κι έπειτα, που κάθε φορά στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα στο κράτος ότι κανείς δεν θα κρατήσει κανέναν όμηρο από τον αγώνα μας. Αυτή η σημαντική διάσταση της αλληλεγγύης όταν εκφράζεται στους δρόμους έμπρακτα και συλλογικά κι όχι μέσω θεσμικών διαμεσολαβήσεων (χρήση συνδικαλιστών, ΜΜΕ, της θεσμικής κατοχύρωσης των φοιτητικών συλλόγων κτλ.) είναι η αιτία που η αστική δημοκρατία θεώρησε έκνομη αυτή την πορεία, όπως κάνει σε αρκετές περιπτώσεις τελευταία (βλ. χτύπημα της πορείας στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξης).

Έτσι από το Πεδίο του Άρεως και μετά η πορεία περικυκλώθηκε από διμοιρίες των ΜΑΤ, οι οποίες ήταν ιδιαίτερα προκλητικές απέναντι στις αλυσίδες των διαδηλωτών. Ενώ η πορεία επέστρεφε στην Αλεξάνδρας, στο ύψος της Ιπποκράτους οι ΜΑΤατζήδες επιτέθηκαν απρόκλητα με κλωτσιές, γκλομπιές, ασπίδες και χημικά στους διαδηλωτές, διαλύοντας τους αρχικά σε δύο κομμάτια το ένα από τα οποία κατέληξε στην πλ. Βικτωρίας. Οι υπόλοιποι διαδηλωτές δέχτηκαν ξανά την επίθεση της αστυνομίας στην αρχή της Ιπποκράτους, στο ύψος του Α.Τ. Εξαρχείων, και στους δρόμους γύρω από την πλ. Εξαρχείων, όπου τα ΜΑΤ διέσπασαν σε πολλά κομμάτια το σώμα της διαδήλωσης κι εξαπέλυσαν ανθρωποκυνηγητό. Στην συμβολή των οδών Ανδρέα Μεταξά και Θεμιστοκλέους συνέλαβαν έναν ακόμη φοιτητή, τον οποίον αφού τον ξυλοκόπησαν του φόρτωσαν και 5 πλημμελήματα, αφήνοντας τον μετά από 4 μέρες ελεύθερο με περιοριστικούς όρους. Πέρα από τον συλληφθέντα, υπήρξαν και 4 τραυματίες που νοσηλεύτηκαν σε νοσοκομεία, ενώ πολλά άτομα βρίσκονταν σε ημιλιπόθυμη κατάσταση μετά το τρομοκρατικό αυτό χτύπημα. Οι προκλήσεις των μπάτσων δεν εξαντλήθηκαν στην συγκεκριμένη μέρα, αφού ήταν προκλητικοί απέναντι στον αλληλέγγυο κόσμο που συγκεντρώθηκε στα δικαστήρια, ενώ δεν δίστασαν στις 26/2 να χτυπήσουν διαδηλωτές που επέστρεφαν από τα δικαστήρια προς την ΑΣΟΕΕ, καθώς και φοιτητές που πραγματοποίησαν αυθόρμητη διαδήλωση στο Υπουργείο Παιδείας μετά από γενική συνέλευση.

Συμπληρώνοντας το έργο της κρατικής καταστολής τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης θα προβούν σ’ ένα όργιο παραπληροφόρησης, συκοφάντησης και διαστρέβλωσης του αγώνα μας με σκοπό την κοινωνική του απομόνωση. Θα προωθήσουν έναν επίπλαστο διαχωρισμό των διαδηλωτών με βάση τις ιδεολογικές τους θέσεις ή την επιλογή της σύγκρουσης με τις δυνάμεις καταστολής, με σκοπό να αντιστρέψουν την πραγματικότητα της τρομοκράτησης της κοινωνίας από τους κουκουλοφόρους και ροπαλοφόρους αστυνομικούς. Θα αποκρύψουν το χτύπημα της πορείας προς την ΓΑΔΑ, την αστυνομική τρομοκρατία, τα χουντικά ανθρωποκυνηγητά, την παραβίαση του ασύλου. Τέλος θα προετοιμάσουν το κλίμα για ακόμα μεγαλύτερη καταστολή, ζητώντας μαζικές συλλήψεις αγωνιστών.

Απ’ όλα τα παραπάνω προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα: Απέναντι στην αλληλεγγύη και στην δυναμική που προκύπτει από την συλλογική επανοικειοποίηση των δρόμων της πόλης από δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές, απέναντι στις αλυσίδες που διαχωρίζουν την κοινότητα των διαδηλωτών από τις κατασταλτικές δυνάμεις, το κράτος προσπαθεί να μας τρομοκρατήσει και να μας διασπάσει μέσω της μαζικής ρίψης επικίνδυνων για την υγεία μας χημικών, με κλωτσιές και ψεκάσματα στο πρόσωπο. Απέναντι στην αλληλεγγύη που αναπτύσσεται στο εσωτερικό του φοιτητικού κινήματος με όρους όχι ιδεολογικών συμφωνιών αλλά του κοινού αγώνα, η αστική δημοκρατία στοχοποιεί πολιτικές συνιστώσες κι αγωνιστές και με την συνδρομή των ΜΜΕ προσπαθεί να διαχωρίσει τους φοιτητές σε «κουκουλοφόρους» κι ειρηνικούς διαδηλωτές. Απέναντι στην επίμονη μας ότι «δεν θα περάσει ο νόμος-πλαίσιο δεν θα καταργηθεί το άσυλο» το κράτος βάζει τα σκυλιά του να το παραβιάζουν. Απέναντι στο μπλοκάρισμα της οικονομικής/ερευνητικής λειτουργίας των πανεπιστημίων εδώ και δύο μήνες και στις καθημερινές μας παρεμβάσεις στους δρόμους, στις πλατείες, σε γειτονιές, σε χώρους εργασίας, σε σιδηροδρομικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, όλες οι δυνάμεις του καπιταλιστικού συστήματος θα κάνουν μια ακόμα προσπάθεια να επαναφέρουν την ομαλότητα. Θα χρησιμοποιήσουν δαπίτες, τραμπούκους, φασίστες, πρυτάνεις, μεγαλοκαθηγητάδες, ρουφιάνους μεγαλοδημοσιογράφους, στημένες δημοσκοπήσεις, θα χρησιμοποιήσουν ως σημαία τους τα πιο συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας του καναπέ και της «κοινής γνώμης» των φοβισμένων νοικοκυραίων και θα επιτεθούν πιο λυσσασμένα από ποτέ.

Γεννιέται επιτακτικά η ανάγκη να συνειδητοποιήσουν οι αγωνιζόμενοι φοιτητές ότι δεν δίνουν έναν συντεχνιακό/απομονωμένο αγώνα. Η ένταση της τρομοκρατίας και της καταστολής είναι η ωμή πραγματικότητα για οποιοδήποτε κοινωνικό κομμάτι αμφισβητεί τις κεντρικές επιλογές του συστήματος και στέκεται εμπόδιο στα σχέδια του. Η μάχη ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση είναι μια κεντρικής σημασίας μάχη που ανάλογα με την αποτελεσματικότητα της θα καθορίσει και τους όρους της μάχης ενάντια στην μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος που σχεδιάζουν εδώ και χρόνια όλες οι κυβερνήσεις.

Επειδή λοιπόν αυτές οι μέρες είναι πολύ κρίσιμες πρέπει απέναντι στην τρομοκρατία να προτάξουμε την πιο μαχητική αλληλεγγύη. Κόντρα σε όσους στο εσωτερικό του κινήματος σπέρνουν την ηττοπάθεια, να προτάξουμε τον ανυποχώρητο αγώνα, το μη σταμάτημα σε καμιά περίπτωση των καταλήψεων αν (τουλάχιστον!) δεν πάρουν πίσω το νόμο-πλαίσιο. Να μην μείνουμε παθητικοί θεατές στην απομαζικοποίηση των κινηματικών διαδικασιών από τους γραφειοκράτες, αλλά αντίθετα να συμμετέχουμε όλο και πιο μαζικά στις συνελεύσεις, τις καταλήψεις και τις διαδηλώσεις με σκοπό την ανάπτυξη πολύμορφων πρωτοβουλιών που θα διασφαλίσουν την αυτονομία των αγώνων μας. Να απαντήσουμε στον συντονισμό των δυνάμεων της αντίδρασης και της συντήρησης ενισχύοντας τον οριζόντιο συντονισμό δράσεων των αγωνιζόμενων. Απέναντι στα ανθρωποκυνηγητά και στις χουντικές απαγορεύσεις των διαδηλώσεων να βάλουμε όλες τις δυνάμεις μας ώστε να κρατήσουμε τους δρόμους που καταλαμβάνουμε. Κάθε φορά που συλλαμβάνουν κάποιον διαδηλωτή να απαντάμε συνεχώς με μαζικές πορείες αλληλεγγύης. Να μην αφήσουμε κανέναν συναγωνιστή μόνο του απέναντι στην καταστολή. Η λάσπη κι η συκοφάντηση του αγώνα μας θα αποτυγχάνουν να μας απομονώσουν κάθε φορά που θα βροντοφωνάζουμε σ’ όλη την κοινωνία ότι αγώνας ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση είναι αγώνας όλων μας, είναι ο αγώνας των δυνάμεων της κοινωνικής αλληλεγγύης απέναντι στις δυνάμεις της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!
Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ Ο ΤΡΟΜΟΣ Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ

Ανοιχτές συζητήσεις στο κατειλημμένο έδαφος της ΑΣΟΕΕ

Σάββατο 3 Μαρτίου:

18:00 Μ’ αφορμή το χτύπημα της φοιτητικής πορείας στην ΓΑΔΑ. Η καταστολή του αγώνα μας, η έμπρακτη αλληλεγγύη κι η οργάνωση των συλλογικών μας κινήσεων αντιβίας.
20:00 Συντονισμός δράσεων

καταληψίες από σχολές

26/02/07: ΑΠΟΦΑΣΗ Γ.Σ. ΕΜΜΕ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΜΜΕ
(26/ 2/ 2007)

Την Τετάρτη 10 Γενάρη ξεκίνησε στο ελληνικό κοινοβούλιο, η συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 16, με δεδομένη τη συναίνεση των δύο μεγάλων κομμάτων, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ώστε να ψηφιστεί το Μάρτιο. Το φοιτητικό κίνημα αξιοποιώντας τη συλλογική εμπειρία αγώνα των κινητοποιήσεων του Μάη - Ιούνη κατάφερε να ανασυνταχθεί με πάνω από 300 καταλήψεις πανελλαδικά και με μαζικά συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα συνεχίζοντας δυναμικά τη μαχητική απεργία των δασκάλων και τις εκατοντάδες καταλήψεις των μαθητών διαδικασία που ολοκληρώθηκε με την ονομαστική ψηφοφορία του άρθρου 16 την Πέμπτη 22 Φλεβάρη. Οι φοιτητές βρισκόμαστε ήδη στην έβδομη βδομάδα κινητοποιήσεων με 330 κατειλημμένα τμήματα και με συντονισμένες δράσεις να οργανώνονται πλέον σε όλη την Ελλάδα ξεπερνώντας προ πολλού τους τακτικούς ελιγμούς της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης που αποσκοπούν να αποσπάσουν την απαιτούμενη συναίνεση για τις αναδιαρθρωτικές πολιτικές του κεφαλαίου. Με κλεισίματα δρόμων, αποκλεισμούς σιδηροδρομικών σταθμών, συναυλίες, εκδηλώσεις, αυθόρμητες πορείες σε λαϊκές γειτονιές κ.α. διαψεύδουμε έμπρακτα την παραφιλολογία περί σταματήματος των κινητοποιήσεων μας. Ενώ το κράτος έδειχνε να έχει κάμψει τις αντιστάσεις στο φοιτητικό μέτωπο, καταθέτοντας το νόμο πλαίσιο, οι φοιτητές συνεχίζουμε να επιλέγουμε τη ρήξη με τις κυβερνητικές πολιτικές, οξύνοντας τον αγώνα. Η πανελλαδική πανεκπαιδευτική πορεία στις 22/2/2007 με πάνω από 20.000 διαδηλωτές στο δρόμο ήταν η μαζικότερη των τελευταίων εβδομάδων. Πλήθος φοιτητών επέλεξε την επίθεση δημιουργώντας πολλές εστίες έντασης κατά τη διάρκεια ης πορείας με αποκορύφωμα τις εκτεταμένες συγκρούσεις στη Βουλή, στις οποίες οι δυνάμεις καταστολής απάντησαν με ρίψεις χημικών, ξυλοδαρμούς και μία σύλληψη. Το ίδιο απόγευμα εκατοντάδες φοιτητών πορεύτηκαν σε ένδειξη αλληλεγγύης στον συλληφθέντα φοιτητή προς τη ΓΑΔΑ. Στην πορεία διμοιρίες ΜΑΤ επιτέθηκαν συντονισμένα με τη χρήση ασφυξιογόνων, δακρυγόνων και ωμής βίας και συνέχισαν με την καταδίωξη των φοιτητών στα στενά των Εξαρχείων όπου και προέβησαν σε ακόμα μία σύλληψη. Η όξυνση της καταστολής στην παρούσα φάση αποτελεί ξεκάθαρη πολιτική απόφαση και συνδέεται άρρηκτα με την επίσπευση της διαδικασίας κατάθεσης του νόμου πλαισίου. Επιπλέον, η διαστρέβλωση της εικόνας του φοιτητικού κινήματος από τα ΜΜΕ, τα οποία «κατασκευάζουν», ανακατασκευάζουν και πουλούν την εικόνα του που εξυπηρετεί την πολιτική των κέντρων εξουσίας.
Η αναθεώρηση του άρθρου 16 ανοίγει το δρόμο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, την υποβάθμιση της ήδη απαξιωμένης δημόσιας εκπαίδευσης και τη “νομιμοποίηση” των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στα δημόσια πανεπιστήμια (χορηγίες, έρευνα κτλ). Το πλαίσιο της γενικότερης αναδιαρθρωτικής πολιτικής στην εκπαίδευση συμπληρώνουν ο νόμος– πλαίσιο που η κυβέρνηση σπεύδει ν’ αναστήσει μετά την ολική αντίσταση του φοιτητικού κινήματος τον Μάη-Ιούνη, καθώς και τα ψηφισμένα νομοσχέδια που αφορούν στην αξιολόγηση και στα ΙΔΒΕ-ΔΟΑΤΑΠ. Συγκεκριμένα, ο νέος νόμος πλαίσιο, αλλάζοντας το θεσμικό πλαίσιο γύρω από το άσυλο, ουσιαστικά το καταργεί εμποδίζοντας την ανάπτυξη φοιτητικών και ευρύτερα κοινωνικών αντιστάσεων. Επιπλέον, θέτει όριο σπουδών (2ν), ανταποδοτικά κριτήρια για φοιτητές από χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα (εκβιάζοντας τους να εργάζονται μέσα στα πανεπιστήμια ενώ ταυτόχρονα πρέπει να περνούν όλα τα μαθήματα), εισάγει managers στις σχολές οι οποίοι θα διαχειρίζονται τα κονδύλια για τα 4ετή ερευνητικά προγράμματα (μέσω των οποίων θα εκβιάζεται η κάθε σχολή να προσαρμόσει την γνώση και την έρευνα στις ανάγκες της αγοράς). Όλα τα παραπάνω αποσκοπούν στην εντατικοποίηση των σπουδών και της ζωής του φοιτητή, στη μετακύλιση του κόστους αναπαραγωγής της γνώσης στον ίδιο ως άτομο αλλά και στην πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος και των αγώνων του, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον εκβιασμό απώλειας εξαμήνου σε περίπτωση κατάληψης. Πρόκειται για ρυθμίσεις που στο σύνολό τους θα εντείνουν τον ταξικό χαρακτήρα της ‘’δημόσιας παιδείας’’ ο οποίος ήδη καθορίζεται σημαντικά από τους εξεταστικούς φραγμούς στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (πανελλαδικές εξετάσεις, βάση του 10). Θεωρούμε απαραίτητη την απεμπλοκή της υποχρεωτικής εκπαίδευσης από τους εξεταστικούς φραγμούς και την κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων για την εισαγωγή στη ανώτατη εκπαίδευση.
Μέσω της προωθούμενης εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης επιχειρείται η δημιουργία του νέου μοντέλου του εργαζομένου που οφείλει να είναι κινητικός, ευέλικτος και χωρίς συλλογικά δικαιώματα άρα εξατομικευμένος και ευάλωτος στις ορέξεις του κεφαλαίου ,για το οποίο εργαζόμαστε και ως απλοί φοιτητές κατά τη διάρκεια των σπουδών μας αναπαράγοντας τους εαυτούς μας ως εργατικό δυναμικό. Το γεγονός αυτό καθιστά τις παροχές της δωρεάν σίτισης - στέγασης –μεταφορών αδιαπραγμάτευτες ως ελάχιστο αντάλλαγμα για τη γνώση την οποία αναπαράγουμε και στην οποία στηρίζεται η λειτουργία του κοινωνικού εργοστασίου.
Ο οδοστρωτήρας της εργασιακής και εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης οξύνει την εργασιακή ανασφάλεια που υπάρχει ήδη και βιώνουμε εμείς, οι φοιτητές των ΕΜΜΕ, που αναγκαζόμαστε (με την συναίνεση βέβαια της ΕΣΗΕΑ) να δουλεύουμε άμισθοι κάτω από την πρόφαση της πρακτικής άσκησης – μαθητείας. Όλοι ξέρουμε ότι στην πραγματικότητα μιλάμε για απλήρωτη εργασία, με άλλα λόγια απροκάλυπτη εκμετάλλευση. Το γενικευμένο καθεστώς της επισφαλούς-ελαστικής εργασίας κυριαρχεί πλέον μέσα στα πανεπιστήμια όπου οι φοιτητές δουλεύουν και κάνουν έρευνες σε εργαστήρια απλήρωτοι αλλά και έξω από τις σχολές όπου, υπό τον εκβιασμό της ανεργίας, κυρίως νέοι εργαζόμενοι αναγκάζονται να δουλεύουν κακοπληρωμένα 3ωρα και 4ωρα σε καθεστώς συμβάσεων ορισμένου χρόνου ή μαύρης εργασίας. Βέβαια, τα προβλήματα της σχολής των ΕΜΜΕ δεν περιορίζονται στην πρακτική άσκηση. Επεκτείνονται στην προσπάθεια αναπροσαρμογής των σπουδών στην κατεύθυνση της εξειδίκευσης και στην έλλειψη ενιαίου κτιρίου που να καλύπτει τις λειτουργικές ανάγκες του τμήματος, έλλειψη που καθιστά ανέφικτη την συγκρότηση και ανάπτυξη πραγματικής φοιτητικής κοινότητας.
Επίσης, η διαγραφή μεταπτυχιακών φοιτητών από τη Γενική Συνέλευση Τμήματος ανοίγει διάπλατα την πόρτα για την εφαρμογή του νόμου πλαισίου και της ρύθμισης για όρια στο χρόνο φοίτησης. Και βέβαια μπροστά σε αυτήν την αυθαιρεσία στεκόμαστε δίπλα και στον αγώνα του Συλλόγου Μεταπτυχιακών ο οποίος μπήκε και αυτός δυναμικά στο χορό των κινητοποιήσεων. Θεωρούμε τη στάση τους αυτή άκρως υπονομευτική έστω και για τη δημιουργία του κοινού μετώπου αγώνα (που οι ίδιοι ευαγγελίζονταν τον Μάη και τον Ιούνη) και για αυτό απαιτούμε αφενός την άμεση σύγκληση του Ενιαίου συλλόγου μελών ΔΕΠ και αφετέρου να αποσαφηνίσουν τη θέση τους απέναντι στις «μεταρρυθμίσεις» και στον αγώνα μας. Τώρα που η επίθεση ενάντια στα συμφέροντα και στο μέλλον μας κορυφώνεται, τώρα πρέπει να οξύνουμε και τον αγώνα μας! Με πολύμορφες δράσεις (καταλήψεις, πορείες, μπλοκαρίσματα δρόμων, παρεμβάσεις ενημέρωσης κ.α) και σε συντονισμό με άλλους φοιτητικούς συλλόγους και τα υπόλοιπα αντιστεκόμενα κομμάτια που πλήττονται άμεσα από τις αλλαγές αυτές (μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές, εργαζόμενοι και άνεργοι) πρέπει να δώσουμε δυναμική απάντηση ενάντια στις προσταγές του κεφαλαίου. Στην κατεύθυνση της κλιμάκωσης καλούμε τους εργαζόμενους, τα πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σωματεία και τα συνδικάτα να συμπαρασταθούν στον αγώνα μας και επιπλέον απαιτούμε από την ΓΣΕΕ αντί να σκέφτεται την ίδρυση της Ακαδημίας Εργασίας να κηρύξει γενική απεργία ενάντια στο σύνολο της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Από εμάς όλους, από την ενεργή συμμετοχή μας, εξαρτάται η ανατροπή των κυβερνητικών επιλογών, η υπεράσπιση του εργασιακού μας μέλλοντος, η αξιοπρέπειά μας.

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΣΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ, ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ.

Απαιτούμε:

-Να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16.
-Να μην εφαρμοστούν- να σταματήσουμε τα ψηφισμένα Νομοσχέδια για αξιολόγηση- ΙΔΒΕ- ΔΟΑΤΑΠ.
-Να αποσυρθεί ο νόμος πλαίσιο.
-Κάτω τα χέρια από το άσυλο.
-Ούτε μια ώρα απλήρωτοι! Όχι στην άμισθη-επισφαλή εργασία
-Δωρεάν σπουδές, σίτιση, στέγαση, μεταφορές.
-Κατάργηση των εξεταστικών φραγμών. Ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
-Καμία διαγραφή φοιτητών. Άρση της αντιδραστικής απόφασης της Γ.Σ. Τμήματος και της συγκεκριμένης αντιδραστικής ρύθμισης.
-Ενιαίο κτίριο που να καλύπτει όλες τις λειτουργικές και διοικητικές ανάγκες του τμήματος στο κέντρο της Αθήνας.
-Καμία αναπροσαρμογή του προγράμματος σπουδών!
-Άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση των 2 συλληφθέντων της 22ης/2/2007
- Καμία δίωξη αγωνιστών από πανεκπαιδευτικές πορείες.

Προχωράμε σε:

-Κατάληψη διαρκείας, με νέα Γενική Συνέλευση Φοιτητών τη Δευτέρα 5/3/2007 και ώρα 15.00 (Καλαμιώτου Α’)
-Συμμετοχή στο πανελλαδικό-πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 1/3/2007 (ώρα 12.00 Προπύλαια). Προσυγκέντρωση στις 11.00 στην Καπνικαρέα.
-Ενιαίο συντονισμό με φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Συντονισμός και με άλλα κοινωνικά αντιστεκόμενα κομμάτια (άνεργοι, εργαζόμενοι, μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές κοκ).
-Καταλήψεις ραδιοφωνικών σταθμών, μπλοκαρίσματα δρόμων και παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης σε συντονισμό με άλλους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους.
-Καθημερινή ανοιχτή συνέλευση κατάληψης. Η συνέλευση κατάληψης να έχει όλη την ευθύνη της κατάληψης και των εκδηλώσεων. Να μην έχει μόνο το ρόλο της εφαρμογής της απόφασης αλλά μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες να είναι χώρος πραγματικής πολιτικής ζύμωσης και αντιπαράθεσης. Να γίνει προσπάθεια για κινηματική και πολιτική ενοποίηση όλων των συνιστωσών του κινήματος ( ανέργων, εργαζομένων, μαθητών, καθηγητών, δασκάλων, φοιτητών κοκ). Αποτέλεσμα αυτού μπορεί να είναι η κοινή δράση, ο περαιτέρω σχεδιασμός, ακόμα και μία πρόταση σε επόμενη Γ. Σ. Σε καμία περίπτωση δεν θα αντιτίθεται στην απόφαση της Γ.Σ του Συλλόγου.
-Συμμετοχή του συλλόγου στο ενιαίο Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και καταλήψεων φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων, στη βάση της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης χωρίς εκλεγμένο αντιπρόσωπο, με σκοπό το συντονισμό δράσης.

ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

26/02/07:ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ 22ης ΦΛΕΒΑΡΗ

ΨΗΦΙΣΜΑ

ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε.

( 26/2/2007)

Την Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου, ημέρα ονομαστικής ψηφοφορίας για την αναθεώρηση του άρθρου 16 και ενώ η κυβέρνηση έχει καταθέσει εκ νέου τον νόμο πλαίσιο, πραγματοποιείται πανελλαδική, πανεκπαιδευτική πορεία με τη συμμετοχή 30.000 και πλέον φοιτητών οι οποίοι αντιδρούν στην συντελούμενη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Μέσα σε ένα οξυμένο κλίμα, δημιουργούνται πολλές εστίες έντασης και μπροστά στη Βουλή πραγματοποιούνται συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής. Ένας φοιτητής από τα Ιωάννινα, στην προσπάθεια του να περιφρουρήσει το μπλοκ των φοιτητών από την επέμβαση των ΜΑΤ, ξυλοκοπείται και συλλαμβάνεται.
Το βράδυ της ίδιας μέρας πραγματοποιείται μαζική πορεία αλληλεγγύης στον συλληφθέντα προς τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής. Κατά την επιστροφή της στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, η πορεία χτυπιέται απρόκλητα από τα ΜΑΤ τα οποία κάνουν εκτεταμένη χρήση χημικών και ασκούν σωματική βία ενάντια στους αλληλέγγυους φοιτητές. Το όργιο καταστολής και το κυνηγητό συνεχίζεται στα στενά των Εξαρχείων και στη συμβολή των οδών Ανδρέα Μεταξά και Θεμιστοκλέους τα ΜΑΤ προβαίνουν σε ακόμα μία σύλληψη. Οι κατηγορίες που προσάπτονται στο φοιτητή φτάνουν τα πέντε πλημμελήματα (αντίσταση κατά της αρχής, εξύβριση, διατάραξη κοινής ειρήνης, απόπειρα σωματικής βλάβης και κατοχή όπλου). Ο φοιτητής αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους ( μία παρουσία τον μήνα σε Αστυνομικό Τμήμα) μέχρι να οριστεί δικάσιμος.

Στην επίθεση που δεχόμαστε, απαντάμε με τον αγώνα μας και την αλληλεγγύη σε όλους τους αγωνιζόμενους που διώκονται.


ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΤΩΝ ΔΥΟ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ

ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ 22ης/2/2007

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΠΟΡΕΙΕΣ

23/02/07: ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ 22ης ΦΛΕΒΑΡΗ ΚΑΙ ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΓΑΔΑ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ…

Οι φοιτητές βρισκόμαστε στην όγδοη εβδομάδα κινητοποιήσεων με 330 κατειλημμένα τμήματα και με συντονισμένες δράσεις να οργανώνονται πλέον σε όλη την Ελλάδα. Με καταλήψεις ραδιοφωνικών σταθμών, κλεισίματα δρόμων, αποκλεισμούς σιδηροδρομικών σταθμών, συναυλίες, εκδηλώσεις, αυθόρμητες πορείες σε λαϊκές γειτονιές κ.α. διαψεύδουμε έμπρακτα τις παραφιλολογίες περί σταματήματος των κινητοποιήσεων μας. Ενώ το κράτος δείχνει να έχει κάμψει τις αντιστάσεις στο φοιτητικό μέτωπο καταθέτοντας το νόμο-πλαίσιο, οι φοιτητές συνεχίζουμε να επιλέγομε τη ρήξη με τις κυβερνητικές πολιτικές, οξύνοντας τον αγώνα. Η προχθεσινή πανελλαδική πανεκπαιδευτική πορεία (22/2/2007) με 30.000 διαδηλωτές στο δρόμο ήταν η μαζικότερη των τελευταίων εβδομάδων. Πλήθος φοιτητών επέλεξε την επίθεση δημιουργώντας πολλές εστίες έντασης κατά τη διάρκεια της πορείας με αποκορύφωμα τις εκτεταμένες συγκρούσεις στη Βουλή, στις οποίες οι δυνάμεις καταστολής απάντησαν με ρίψεις χημικών, ξυλοδαρμούς και μία σύλληψη. Ο βαριά τραυματισμένος διαδηλωτής νοσηλεύεται φρουρούμενος αναμένοντας να οριστεί δικάσιμος ενώ τον βαραίνουν ανυπόστατες κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος
Το ίδιο απόγευμα εκατοντάδες φοιτητών πορεύτηκαν, σε ένδειξη αλληλεγγύης στο συλληφθέντα φοιτητή, προς τη ΓΑΔΑ με τα ΜΑΤ να έχουν την πορεία σε ασφυκτικό κλοιό και να προκαλούν, δείχνοντας εξαρχής τις διαθέσεις τους για το τι θα ακολουθούσε. Στην επιστροφή στη λεωφόρο Αλεξάνδρας διμοιρίες επιτέθηκαν συντονισμένα σπάζοντας την πορεία στα δύο με τη χρήση ασφυξιογόνων, δακρυγόνων και ωμής βίας με αποτέλεσμα μόνο μικρό μέρος της πορείας να συνεχιστεί προς την πλατεία Βικτορίας. Η επίθεση των κατασταλτικών δυνάμεων δεν σταμάτησε εκεί αλλά συνεχίστηκε με την καταδίωξη των διαδηλωτών στα στενά των Εξαρχείων όπου προέβησαν σε μία σύλληψη. Ο συλληφθείς φοιτητής αφού τραυματίστηκε σοβαρά αντιμετωπίζει τώρα κατηγορίες για 5 πλημμελήματα και κρατείται στην αστυνομική διεύθυνση μέχρι τη Δευτέρα οπότε και θα οριστεί δικάσιμος.
Η απρόκλητη επίθεση στην πορεία προς τη ΓΑΔΑ δεν είναι ένα τυχαίο γεγονός, ήταν προσχεδιασμένη, ήταν πολιτική απόφαση. Το κράτος για άλλη μια φορά θέλει να καταστήσει σαφές ότι θα υπερασπιστεί τις επιταγές του κεφαλαίου ακόμα και αν χρειαστεί να χάσει το δημοκρατικό του προσωπείο. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση πρέπει να ολοκληρωθεί, οι εταιρίες πρέπει να μπουν στις σχολές και οποιαδήποτε προσπάθεια αντίστασης πρέπει να καταπνιγεί ιδιαίτερα όταν συνιστώσες του κινήματος πραγματοποιούν αυθόρμητες και δυναμικές δράσεις υιοθετώντας επιθετικές λογικές απέναντι στην εξουσία. Λογικές αμφισβήτησης τις οποίες το σύστημα επιδιώκει να διαστρεβλώσει και να ενσωματώσει και μέσω των ΜΜΕ. Σε μας ο ρόλος των μέσων ήταν και θα είναι σαφής: ανάλογα με την πολιτική συγκυρία, την ανάγκη για τηλεθέαση και εξυπηρετώντας τα κέντρα εξουσίας στα οποία ανήκουν «κατασκευάζουν», ανακατασκευάζουν και πωλούν την εικόνα του φοιτητικού κινήματος διαστρεβλώνοντας το μήνυμα του με απώτερο σκοπό την επιβολή στην κοινωνική συνείδηση της λογικής περί επιστροφής στην τάξη και την κανονικότητα.
Κατασταλτικές μεθοδεύσεις όπως της περασμένης Πέμπτης δεν είναι η εξαίρεση στον κανόνα, είναι ο κανόνας.
Είναι η πραγματικότητα που καλούνται να αντιμετωπίσουν τα κοινωνικά κομμάτια που διεκδικούν ρόλο στην πολιτική διαδικασία ( συμβασιούχοι, ναυτεργάτες, δάσκαλοι, μαθητές κ.α.), οξύνοντας τα μέτωπα αντιπαράθεσης είτε με την εργοδοσία είτε με τους επίσημους ολοκληρωτικούς θεσμούς που ελέγχουν όλο το φάσμα της κοινωνικής δραστηριότητας προς όφελος της άρχουσας τάξης.
Το εκπαιδευτικό όσες προσπάθειες και αν κάνει η κυβέρνηση, δεν θα λήξει εδώ. Επιλέξαμε την ολοκληρωτική αντιπαράθεση με την συντελούμενη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και η καταστολή οι συλλήψεις και η συκοφάντηση των αγωνιστών μέσω των ΜΜΕ, δεν θα κάμψουν τις αντιστάσεις μας,

αντίθετα…

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 22ης/ 2/ 2007

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ (ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ) ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 26/2/2007 (11.00)

ΚΑΤΑΛΗΨΗ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ & ΜΜΕ

*βίντεο από το πέσιμο στην πορεία προς ΓΑΔΑ
-->http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=661594

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

21-22/02/07: ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ
-γιορτή δρόμου-
ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΠΑΝΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗ
ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΧΩΡΩΝ

ΣΥΜΒΟΛΗ ΕΡΜΟΥ & ΑΘΗΝΑΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ 21/2 , 17:00

Καταληψίες από σχολές

----------------------------------------------------------------------------------

Η κίνηση αυτή αποφασίστηκε από μια πρωτοβουλία φοιτητών - καταληψιών από σχολές , μολονότι στη συνέχεια "πέρασε" και από κάποιες γενικές συνελεύσεις (ΕΜΜΕ, ΑΣΟΕΕ κ.α.) Κατά τη διάρκεια της ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΔΡΟΜΟΥ η συμβολή Ερμού & Αθηνάς μετονομάστηκε σε "Κατάληψης & Απεργίας", η άσφαλτος ζωγραφίστηκε (πριν ξηλωθεί προς αναζήτηση της πολυπόθητης και χιλιοακουσμένης παραλίας), στήθηκε μικροφωνική εγκατάσταση και προτζέκτορες στους τοίχους, διαβάσαμε και μοιράσαμε κείμενα, ακούσαμε τις μουσικές μας, είδαμε ταινιάκια, φωτογραφικό υλικό και βιντεο-ντοκουμέντα από την 8η Ιούνη κι όταν πλέον η ώρα πέρασε και είχαμε μείνει καμιά 100άρα άτομα, η ΚΑΤΑΛΗΨΗ-ΓΙΟΡΤΗ ΔΡΟΜΟΥ μετονομάστηκε σε ΚΑΤΑΛΗΨΗ-ΓΙΟΡΤΗ ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΥ καθώς οι εναπομείναντες καταληψίες μεταφέρθηκαν στην μόνιμα κατειλημμένη ζώνη της Καπνικαρέας όπου στήθηκε ένα κανονικότατο γλέντι με μουσική, χορό, κρασι και -επειδή νηστικός καταληψίας δε χορεύει- άφθονα σουβλάκια. Οι λεπτομέρειες φυσικά δεν αφορούν αυτό το blog...

Λίγο πριν ξημερώσει τα φώτα έσβησαν, τα ηχεία σίγησαν κι οι καταληψίες εναποθέσαμε τα κουρασμένα μας κορμιά στα κρύα πατώματα των σχολών μας καθώς ένα ακόμα πανελλάδικο συλλαλητήριο μας περίμενε λίγες ώρες αργότερα...

Τελικά,

σχεδόν ένα 24ώρο μετά,

σχεδόν η ίδια μεγάλη παρέα

μαζί με πολλόυς ακόμα διαδηλωτές - αλληλέγγυους στον συλληφθέντα της πορείας της 22/2

θα "παιξει κυνηγητό" στα στενά των Εξαρχείων (λεπτομέρειες στο κείμενο και την αφίσα "ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ που υπογράφουμε και πάλι ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ ΑΠΟ ΣΧΟΛΕΣ)

ελάχιστες φωτογραφίες
στο παρακάτω link απο indymedia:
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=659733

20/02/07: ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ-ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑΣ

ΨΗΦΙΣΜΑ

ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ
ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ & Μ.Μ.Ε

20-2-2007

Ήδη από τον Μάη και τον Ιούνη αλλά και τώρα, τον Γενάρη μέχρι σήμερα, οι φοιτητές έχουν επιλέξει τον δρόμο του αγώνα ενάντια στο σύνολο της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Με συνελεύσεις, διαδηλώσεις, συγκρούσεις και καταλήψεις απαντούν δυναμικά απέναντι στην επίθεση που δέχονται από το κεφάλαιο ώστε να προσαρμοστούν στις σύγχρονες επιταγές του.
Σ' αυτή την κατεύθυνση έχουν επιλέξει να καταλάβουν τις σχολές τους και κυρίως να τις διαχειρίζονται οι ίδιοι από την αρχή ως το τέλος. Μια πτυχή της αυτοδιαχειριζόμενης λογικής της κατάληψης είναι και η «ευθύνη» για την καθαριότητα των κατειλημμένων κτιρίων ενώ μέχρι τώρα, την περίοδο της «κανονικότητας», αυτό ήταν «ευθύνη» των εργαζομένων-καθαριστριών που δουλεύουν κάτω από σαθρές και άκρως εκμεταλλευτικές συνθήκες εργασίας, από τις 3μηνες συμβάσεις εργασίας και τα ελαστικά ωράρια μέχρι τους ιδιαίτερα χαμηλούς μισθούς στα όρια της επιβίωσης. Πέρα όμως απ' όλα αυτά, έχουν ν' αντιμετωπίσουν και εκβιασμούς από πολλές κατευθύνσεις που τους γνωστοποιούν ότι όσο υπάρχουν καταλήψεις δεν θα πληρώνονται. Εμείς απαντάμε ότι δεν θα ανεχτούμε κανέναν εκβιασμό ούτε και την άθλια προσπάθεια να στρέψουν τους εργαζομένους στα πανεπιστήμια (επιστάτες, καθαριστές-στριες, κηπουρούς κτλ) ενάντια στον αγώνα μας.
Απαιτούμε από τον οποιοδήποτε υπεύθυνο (καθηγητή-επόπτη, επιτροπή διαχείρισης της παν/κης περιουσίας κτλ) να ξεπεράσει τα γραφειοκρατικά κολλήματα-προφάσεις και να κινήσει άμεσα τις απαραίτητες διαδικασίες για να πληρωθούν οι εργαζόμενοι για όλες τις ημέρες κατάληψης και μάλιστα εγκαίρως.

Η επίθεση που δεχόμαστε από το κεφάλαιο είναι κοινή…
…κοινός οφείλει να 'ναι και ο αγώνας για την ανατροπή του!

15/02/07: ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΤΟΥ ΟΣΕ

ΓΕΜΙΣΑΜΕ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΑΔΕΙΑΣΕ Η ΖΩΗ

Ζούμε όλοι σε μια μητρόπολη των Βαλκανίων που διακινούνται εμπορεύματα με τρελή ταχύτητα. Ο κούριερ που μεταφέρει έγγραφα/πλαστικό φαΐ, η τηλεφωνήτρια που μεταφέρει πληροφορίες, ο οδηγός που μεταφέρει την εργατική του δύναμη μποτιλιαρισμένος από/προς την δουλειά, οι οδηγοί του ΟΣΕ που βλέπουν στα τριήμερα να μεταφέρεται απίστευτα ποσά εμπορεύματος-ανθρώπων ανάλογα με τα θεαματικά/κερδοσκοπικά πανηγύρια που θα στηθούν, ο φοιτητής που αποτιμά την ενσωμάτωση πακέτων γνώσεων μέσω των εξετάσεων/αξιολόγησης, όλοι αυτοί νοιώθουν καθημερινά την αλλοτρίωση/τρέλλα του να παράγεις/να εργάζεσαι/να σε διασκεδάζουν συνεχώς με σκοπό το καπιταλιστικό κέρδος κι όχι την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών. Κάποιοι από εμάς στηρίζοντας τις φοιτητικές καταλήψεις παλεύουμε ενάντια στις προσταγές του εμπορεύματος στον χώρο του Πανεπιστημίου, σταματάμε την παραγωγή ανέργων/ελαστικών/επισφαλών ή και καριεριστών εργαζόμενων για τις ανάγκες της αγοράς εργασίας και ζητάμε απ’ την κοινωνία να σταματήσει λίγο την κούρσα προς την περιβαλλοντική/κοινωνική/ανθρωπιστική καταστροφή που μας οδηγεί ο καπιταλισμός και να αναρωτηθεί: πόσο διαφορετικά θα ήταν άραγε αν με όπλα τις καταλήψεις/τις απεργίες/τα μπλοκαρίσματα παίρναμε ξανάπίσω τον χρόνο, τον χώρο, την ανθρώπινη επικοινωνία, την δημιουργικότητα την γνώση που μας κλέβουν καθημερινά; Απαλλαγμένοι από σχέσεις ιδιοκτησίας και «ειδήμονες». Αυτοοργανωμένα, αυτόνομα, ζωντανά

*μοιράστηκε πρωτοβουλιακά από καταληψία των ΕΜΜΕ στη διάρκεια του αποκλεισμού του ΟΣΕ

ΑΥΡΙΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 13.ΟΟ

ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΣΤΑΘΜΟ ΛΑΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΟΣΕ! ΝΑ'ΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΤΕΙΛΛΗΜΕΝΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΠΗΡΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΥΡΙΑΝΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ (ΩΡΑ: 13.00) ΤΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΛΑΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΟΣΕ.

ΕΠΕΙΔΗ ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΕΝΑ ΧΑΡΤΙ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, ΣΗΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΑ ΕΧΕΙ Η ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ(ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ) ΤΗΣ ΕΝ ΛΟΓΩ ΔΡΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ! ΠΟΛΛΕΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΥΙΟΘΕΤΗΣΕΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ. ΑΣ ΞΕΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΠΟΛΟ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΠΟΡΕΙΕΣ!

ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ

13/02/07: ΔΗΜΟΤΙΚΟΜΠΑΤΣΟΙ ΜΑΖΕΥΤΕΙΤΕ!...ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΕ ΣΕ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΡΜΟΥ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΜΠΑΤΣΟΙ ΜΑΖΕΥΤΕΙΤΕ!

Την Δευτέρα 12/2, γίναμε μάρτυρες ενός συμβάντος που αποτελεί σχεδόν καθημερινότητα για όλους όσοι ζουν και κινούνται στην περιοχή, ο καθένας με τον τρόπο του: εμείς ως φοιτητές μιας σχολής που βρίσκεται σ’ ένα από τα πιο κεντρικά σημεία της Αθήνας και οι μετανάστες-μικροπωλητές όντας αναγκασμένοι να περιφέρονται στους δρόμους πουλώντας την πραμάτειά τους ώστε να επιβιώσουν.

Συγκεκριμένα, χθες, τη Δευτέρα το απόγευμα ,στη συμβολή Μητροπόλεως και Αιόλου η δημοτική αστυνομία καταδίωξε και με εξαιρετική βιαιότητα ανάγκασε έναν μετανάστη να ξαπλώσει στο έδαφος με πρόσχημα την κατάσχεση του εμπορεύματος του. Μη έχοντας οι ίδιοι (ευτυχώς!) το δικαίωμα της σύλληψης παρά μόνο της σύστασης και της επιβολής προστίμου βρήκαν την ευκαιρία να « πουλήσουν τσαμπουκά» και να διοχετεύσουν τα κόμπλεξ τους , όπως συνήθως κάνουν, πάνω σε έναν μικροπωλητή-μετανάστη που όπως πολλοί άλλοι ζουν καθημερινά υπό το φόβο της απέλασής.

Μόλις αντιληφθήκαμε το γεγονός πολλοί φοιτητές από τη σχολή μας ,έχοντας και την εμπειρία πολλών παρόμοιων περιστατικών, τρέξαμε στο σημείο προσπαθώντας να εμποδίσουμε τις αυθαιρεσίες της δημοτικής αστυνομίας και γιατί όχι και το έργο τους, δηλαδή να τρομοκρατούν τους μετανάστες-μικροπωλητές είτε με βίαιο τρόπο είτε επιβάλλοντας πρόστιμα. Σύμμαχοι μας σ’ αυτήν την προσπάθεια ήταν και πλήθος κόσμου που ήταν παρόν και μ’ όλα τα μέσα (βρίσιμο, σπρώξιμο, δαγκωματιές, χειροδικία κτλ.) προσπαθήσαμε να αντιστρέψουμε αυτή την συνθήκη… κάτι που καταφέραμε : ο μετανάστης ξέφυγε από τα χέρια των μπάτσων και εμείς δώσαμε την ελάχιστη απάντηση απέναντι στη βία που διαχειρίζονται οι « δημοτικοί υπάλληλοι » θύματά της οποίας συχνά πέφτουν οι μικροπωλητές. Ήταν μια πράξη που κάθε άλλο παρά άρεσε στο πληγωμένο «εγώ» της δημοτικής αστυνομίας που με τη βοήθεια της ελληνικής αστυνομίας προσήγαγαν 2 περαστικούς μήπως και εξιλεωθούν. Εμείς απέναντι σ’ όλα αυτά δεν θα σταματήσουμε να φωνάζουμε…

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ «ΟΡΓΙΣΜΕΝΩΝ» ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΕΜΜΕ

12/02/07:Πρόγραμμα Κατάληψης (12/2/2007- 20/2/2007)

Τρίτη 13/02: 12.00: Μικροφωνική στην Καπνικαρέα - παρέμβαση αντιπληροφόρησης 17.30: Συνέλευση κατάληψης και κουβέντα για τα εκπαιδευτικά ( νόμος πλάισιο ― αξιολόγηση- άσυλο)

Τετάρτη 14/02: 10.00: Προσυγκέντρωση στην Καπνικαρέα Και 11.00: Συγκέντρωση στο σταθμό ΗΣΑΠ Αττικής για παρέμβαση και πορεία σε λαϊκές γειτονιές με κατάληξη στο Υπουργείο Εργασίας 18.00: Συνέλευση κατάληψης. Θα συζητηθεί και η συμμετοχή μας στην πορεία και στο Συντονιστικό της επόμενης μέρας.

Πέμπτη 15/02: 13.00: Προσυγκέντρωση στην Καπνικαρέα και 14.00: Συγκέντρωση στο Πολυτεχνείο για συμμετοχή στην πορεία και στη συνέχεια στο συντονιστικό

Παρασκευή 16/02: 12.00: Προσυγκέντρωση στην Καπνικαρέα Και 13.00: Αποκλεισμός και παρέμβαση του σταθμού Λαρίσης του ΟΣΕ με στόχο το μπλοκάρισμα κυκλοφορίας των εμπορευμάτων.

Καθημερινή Συνέλευση Κατάληψης στις 18.00 (εκτός από Σάββατο και Καθαρά Δευτέρα)

ΝΕΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΙΣ 20/2/2007 ΚΑΙ ΩΡΑ 15.00

Ένα από τα τρικάκια που μοιράσαμε στην τελευταία πορεία_Κάλεσμα για πορεία μέσα από λαϊκές γειτονιές πρός το Υπουργείο Εργασίας

Υλοποιώντας την απόφαση της γενικής συνέλευσης του φοιτητικού συλλόγου του τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ, καλούμε όλους τους φοιτητικούς συλλόγους σε πορεία την Τετάρτη 14/2/2007 με κατάληξη το Υπουργείο Εργασίας μέσα από λαϊκές γειτονιές (συγκέντρωση 11.00 στην πλατεία Αττικής) και προτείνουμε πανελλαδικό και συντονισμένο αποκλεισμό των σταθμών του ΟΣΕ με στόχο το μπλοκάρισμα κυκλοφορίας εμπορευμάτων.

ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

Κατάληψη φοιτητικού συλλόγου Επικοινωνίας και ΜΜΕ

Περίοδος Γενάρη-Φλεβάρη: ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΦΟΙΤΗΤΕΣ-ΤΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΗΛΕΦΩΝΗΤΕΣ ΤΟΥ Ο.Τ.Ε.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΛΙΓΟ «NOT READY»…

…το διάλειμμα άλλωστε μόνο τα αφεντικά βλάπτει


«Η φάμπρικα δεν σταματά, δουλεύει νύχτα-μέρα
Και πως τον λένε τον διπλανό, να τους ρωτήσω δεν μπορώ, ούτε να πάρω αέρα
Είμαι το νούμερο (1188)8, με ξέρουν όλοι με αυτό,
κι εγώ κρατάω μυστικό ποιο είναι το όνομα μου»

Στην θέση που κάθεσαι εσύ για ένα 12μηνο, επαναλαμβάνοντας νούμερα, ονόματα κι οδούς, εξυπηρετώντας την διακίνηση των πληροφοριών που έχει ανάγκη ο ρυθμός παραγωγής του καπιταλισμού, έχουμε περάσει και πολλοί από εμάς. Έχουμε σκοτώσει πολλά 3 ώρα από την ζωή μας με τα 400κάτι ευρώ να μας φαίνονται ισχυρό δέλεαρ σε σχέση με άλλες κακοπληρωμένες δουλειές. Έχουμε μιλήσει όπως κι εσύ με άπειρους ανθρώπους χωρίς να έχουμε πραγματικά επικοινωνήσει με κανέναν, έχουμε νοιώσει την ανάγκη να πατήσουμε «not ready» για να ξεφύγει λίγο η ζωή μας από τον έλεγχο της μηχανής, έχουμε ακούσει κι εμείς τις φωνές του/της επιτηρητή/τριας να επιστρέψουμε γιατί «ξεπεράσαμε το επιτρεπτό όριο» διαλείμματος» (που κανείς τους δεν φρόντισε να μας πει ποιο πραγματικά είναι).

Οι φοιτήτριες/τες που δουλεύουν στα τηλεφωνικά κέντρα του ΟΤΕ ή των άλλων ιδιωτικών εταιρειών είναι ένα κατεξοχήν παράδειγμα νέου εργαζόμενου σε συνθήκες επισφαλούς/ελαστικής εργασίας. Οι φοιτήτριες/τες για τα αφεντικά δεν είναι τίποτα παραπάνω από έναν ωκεανό σκλάβων, μέσα από τον οποίον μπορούν να ψαρεύουν ανά έτος εξαρτήματα εργατικής δύναμης που έχει ανάγκη η μηχανή τους, τα εξαρτήματα που έχει ανάγκη το κεφάλαιο για να αποκομίσει περισσότερα κέρδη. Κέρδη που έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με την ανάγκη των (νέων) ανθρώπων για ζωή, επικοινωνία, ελεύθερο κι όχι νεκρό χρόνο. Τα αφεντικά επίσης εκμεταλλεύονται την ανάγκη των φοιτητών να δουλεύουν λίγες ώρες για να μπορούν να αντεπεξέλθουν στις σπουδές τους, παρουσιάζοντας ως «ευεργεσία/χάρη» το γεγονός ότι δουλεύουμε χωρίς συλλογικά δικαιώματα, υπό άθλιες κι ανθυγιείνες συνθήκες μπροστά από μια οθόνη, λες και θα έπρεπε να τους είμαστε κι ευγνώμονες για τα ψίχουλα που μας δίνουν. Ψίχουλα που μπορούν να μετατραπούν σε δόλωμα για περισσότερη παραγωγικότητα, σε περίπτωση που «τσιμπήσουμε» στα «μπόνους» που δίνουν σε περίπτωση που γίνουμε τελείως ρομπότ κι εξυπηρετήσουμε ακόμα περισσότερους πελάτες. Για τους ξεπουλημένους εργατοπατέρες και τα συνδικάτα τέλος, δεν είμαστε τίποτα παραπάνω από έναν αστερίσκο στις συμβάσεις που υπογράφουν με τα αφεντικά για κατάργηση της μονιμότητας των εργαζομένων και την αντικατάσταση τους από νέους/ελαστικούς και χωρίς δικαιώματα εργαζόμενους σαν εσάς, σαν εμάς.

Αυτή την στιγμή χιλιάδες φοιτητές βρίσκονται σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις, έχουν καταλάβει τις σχολές τους σε όλη την Ελλάδα και κατεβαίνουν δυναμικά στον δρόμο, αντιστεκόμενοι στην επέλαση του κεφαλαίου στην εκπαίδευση. Αντιστεκόμενοι στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και στην κατάθεση του νέου νόμου-πλαίσιου, που θα φέρουν περισσότερο ανταγωνισμό και πειθάρχηση των φοιτητών μέσα στις σχολές, ανταγωνισμό και πειθάρχηση που βιώνουμε ήδη στις δουλείες που πολλοί από εμάς πιάνουμε. Αντιστέκονται συνολικά ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που έχει ως στόχο να γίνουμε φοιτητές-φυτά που θα μαζεύουμε ατομικές μονάδες και μπόνους μαθητέιας-προϋπηρεσίας, μέσω των οποίων θα κρίνουν τα αφεντικά αν είμαστε κάθε στιγμή άξιοι για την εξυπηρέτηση των αναγκών τους κι όχι των αναγκών μας. Για να γίνουμε εργαζόμενοι-ατομικές μονάδες, χωρίς συλλογικά δικαιώματα, που κάθε ώρα και στιγμή θα μπορούν να μας απολύουν και να μας στέλνουν για «επανακατάρτιση», αν δεν είμαστε αρκετά παραγωγικοί-υπάκουοι.

Θεωρούμε και το λέμε και στις αποφάσεις μας, ότι η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση σχετίζεται άμεσα με την εργασιακή αναδιάρθρωση, με τις συνθήκες δηλαδή κάτω από τις οποίες παράγουμε υπεραξία είτε μέσα στις σχολές (έρευνες/πρακτική άσκηση/άμισθη εργασία) είτε έξω από αυτές (τηλεφωνικά κέντρα, φυλλάδια, σερβιτόρες, ντελίβερι κτλ.). Αυτό που λείπει από το φοιτητικό κίνημα είναι να εξαπλώσει την αντίσταση του κι έξω από τις σχολές, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τους χώρους εργασίας φοιτητών, σαν τα κάτεργα του ΟΤΕ. Νομίζουμε ότι τους «από πάνω» θα τους έλουζε κρύος ιδρώτας, αν έβλεπαν ότι αντί η αναδιάρθρωση να περνάει από την εργασία στην εκπαίδευση, γίνεται το αντίθετο: η αντίσταση στην εκπαίδευση μετατρέπεται και σ’ αντίσταση στους χώρους εργασίας.

Γνωρίζουμε όλοι πόσο δύσκολο είναι σε τέτοιες εργασιακές συνθήκες να ξεπεραστεί ο ατομικισμός, η αδιαφορία κι η παραίτηση που κυριαρχούν. Τώρα, όμως, που χιλιάδες φοιτητές αγωνίζονται κ’ ορθώνουν το ανάστημα τους είναι η κατάλληλη περίοδος να συνδέσουμε τους αγώνες μας για να απαιτήσουμε καλύτερες συνθήκες εργασίας, για να παλέψουμε για την αξιοπρέπεια μας. Καλούμε όλους τους φοιτητές-νέους εργαζόμενους να πηγαίνουν στις γενικές συνελεύσεις και τις καταλήψεις και να μιλάνε για τις δουλείες τους, να αρχίσουμε σιγά-σιγά να οργανώνουμε συλλογικές δράσεις μπλοκαρίσματος τόσο της εκπαιδευτικής όσο και της εργασιακής αναδιάρθρωσης. Μέσα από συλλογικές διαδικασίες είναι επιτακτικό να διεκδικήσουμε απλά πράγματα που θα στείλουν όμως ηχηρό μήνυμα στα αφεντικά, όπως το να κάνουμε στάση εργασίας τις ώρες των φοιτητικών συλλαλητηρίων για να συμμετέχουμε σ’ αυτά. Ήδη τα αφεντικά προσπαθούν να τρομοκρατήσουν οποιονδήποτε προσπαθεί να αντισταθεί και να αρθρώσει αγωνιστικό λόγο σε δουλειές όπως των τηλεφωνικών κέντρων. Η αλληλεγγύη παραμένει το μόνο μας όπλο και επιβάλλεται σιγά-σιγά να το χρησιμοποιήσουμε κι έξω από τις σχολές μας.

Καταληψίες φοιτητές-τριες Νέοι-ες εργαζόμενοι

*ενημέρωση για μια από τις δράσεις στον ΟΤΕ στο http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=651535

05/02/07: ΑΠΟΦΑΣΗ Σ.Φ. ΕΜΜΕ ΓΙΑ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ
ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΜΜΕ
(5/ 2/ 2007)

Την Τετάρτη 10 Γενάρη ξεκίνησεστο ελληνικό κοινοβούλιο, η συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 16, με δεδομένη τη συναίνεση των δύο μεγάλων κομμάτων, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ώστε να ψηφιστεί το Μάρτιο. Το φοιτητικό κίνημα αξιοποιώντας τη συλλογική εμπειρία αγώνα των κινητοποιήσεων του Μάη - Ιούνη κατάφερε να ανασυνταχθεί με πάνω από 300 καταλήψεις πανελλαδικά και με μαζικά συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα συνεχίζοντας δυναμικά τη μαχητική απεργία των δασκάλων και τις εκατοντάδες καταλήψεις των μαθητών. Ξεπέρασε τους τακτικούς ελιγμούς της κυβέρνησης και αντέκρουσε την κατά μέτωπο μιντιακή επίθεση στην οποία επιδόθηκε (κυρίως με τον στιγματισμό και την διαστρέβλωση του ακαδημαϊκού ασύλου), στην προσπάθεια της να αποσπάσει την απαιτούμενη συναίνεση για τις αναδιαρθρωτικές πολιτικές του κεφαλαίου. Οι δυναμικές κινητοποιήσειςσυνεχίστηκαν με τα μαζικά συλλαλητήριά στις 24 και 31 του μηνός όπου, συγκεκριμένα στην Αθήνα, οι Σ.Φ. ΕΜΜΕ και ΑΣΟΕΕ μαζί με πλήθος άλλων διαδηλωτών αμφισβητήσαμε έμπρακτα την έμμεση κατάργηση του ασύλου που επιχειρήθηκε από τις αρχές με τον αποκλεισμό των περιοχών του Πολυτεχνείου και της ΑΣΟΕΕ φτάνοντας στη ΓΣΕΕ όπου απαιτήσαμε το αυτονόητο για ένα ριζοσπαστικό κίνημα: την εξάπλωση των αντιστάσεων και στους εργασιακούς χώρους μέσω της κήρυξης γενικής απεργίας καθώς και την απόσυρση του ενδιαφέροντος για την ίδρυση Ακαδημίας Εργασίας. Tο κίνημα τοποθετήθηκε επιθετικά όχι μόνο απέναντιστα σχέδια της κυβέρνησης αλλά και στους πολιτικούς ελιγμούς της αξιωματικής αντιπολίτευσης (πρόταση μομφής) όταν το Σάββατο 3 Φλεβάρη συγκρούστηκε στο Καστρί με τις δυνάμεις καταστολής σε απόπειρα να σπάσει την κόκκινη ζώνη γύρω από το χώρο διεξαγωγής της συνόδου των πρυτάνεων, αποδεικνύοντας πως δεν θα επιτρέψει κοινοβουλευτικές διαμάχες εξουσίας να καθορίσουν την πορεία του κόντρα σε λογικές ηττοπάθειας και συνδιαλλαγής.

Η αναθεώρηση του άρθρου 16 ανοίγει το δρόμο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, την υποβάθμιση της ήδη απαξιωμένης δημόσιας εκπαίδευσης και τη “νομιμοποίηση” των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στα δημόσια πανεπιστήμια (χορηγίες, έρευνα κτλ) Το πλαίσιο της γενικότερης αναδιαρθρωτικής πολιτικής στην εκπαίδευση συμπληρώνουν ο νόμος– πλαίσιο (κατάργηση ασύλου, θέσπιση ορίων φοίτησης, περικοπή δωρεάν συγγραμμάτων κτλ.) που η κυβέρνηση σπεύδει να αναστήσει μετά την ολική αντίσταση του φοιτητικού κινήματος τον Μάη-Ιούνη, καθώς και τα ψηφισμένα νομοσχέδια που αφορούν στην αξιολόγηση και στα ΙΔΒΕ-ΔΟΑΤΑΠ. Πρόκειται για ρυθμίσεις που στο σύνολό τους θα εντείνουν τον ταξικό χαρακτήρα της "δημόσιας παιδείας" ο οποίος ήδη καθορίζεται σημαντικά από τους εξεταστικούς φραγμούς στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (πανελλαδικές εξετάσεις, βάση του 10). Θεωρούμε απαραίτητη την απεμπλοκή της υποχρεωτικής εκπαίδευσης από τους εξεταστικούς φραγμούς και την κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων για την εισαγωγή στη ανώτατη εκπαίδευση.

Μέσω της προωθούμενης εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης επιχειρείται η δημιουργία του νέου μοντέλου του εργαζομένου που οφείλει να είναι κινητικός, ευέλικτος και χωρίς συλλογικά δικαιώματα άρα εξατομικευμένος και ευάλωτος στις ορέξεις του κεφαλαίου ,για το οποίο εργαζόμαστε και ως απλοί φοιτητές κατά τη διάρκεια των σπουδών μας αναπαράγοντας τους εαυτούς μας ως εργατικό δυναμικό. Το γεγονός αυτό καθιστά τις παροχές της δωρεάν σίτισης - στέγασης –μεταφορών αδιαπραγμάτευτες ως ελάχιστο αντάλλαγμα για τη γνώση την οποία αναπαράγουμε και στην οποία στηρίζεται η παραγωγική διαδικασία στο κοινωνικό εργοστάσιο.

Ο οδοστρωτήρας της εργασιακής και εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης οξύνει την εργασιακή ανασφάλεια που υπάρχει ήδη και βιώνουμε εμείς, οι φοιτητές των ΕΜΜΕ, που αναγκαζόμαστε (με την συναίνεση βέβαια της ΕΣΗΕΑ) να δουλεύουμε άμισθοι κάτω από την πρόφαση της πρακτικής άσκησης – μαθητείας. Όλοι ξέρουμε ότι στην πραγματικότητα μιλάμε για απλήρωτη εργασία, με άλλα λόγια απροκάλυπτη εκμετάλλευση. Το γενικευμένο καθεστώς της επισφαλούς-ελαστικής εργασίας κυριαρχεί πλέον μέσα στα πανεπιστήμια όπου οι φοιτητές δουλεύουν και κάνουν έρευνες σε εργαστήρια απλήρωτοι αλλά και έξω από τις σχολές όπου, υπό τον εκβιασμό της ανεργίας, κυρίως νέοι εργαζόμενοι αναγκάζονται να δουλεύουν κακοπληρωμένα 3ωρα και 4ωρα σε καθεστώς συμβάσεων ορισμένου χρόνου ή μαύρης εργασίας. Βέβαια, τα προβλήματα της σχολής των ΕΜΜΕ δεν περιορίζονται στην πρακτική άσκηση. Επεκτείνονται στην προσπάθεια αναπροσαρμογής των σπουδών στην κατεύθυνση της εξειδίκευσης και στην έλλειψη ενιαίου κτιρίου που να καλύπτει τις λειτουργικές ανάγκες του τμήματος, έλλειψη που καθιστά ανέφικτη την συγκρότηση και ανάπτυξη πραγματικήςφοιτητικής κοινότητας.

Επίσης, η διαγραφή μεταπτυχιακών φοιτητών από τη Γενική Συνέλευση Τμήματος ανοίγει διάπλατα την πόρτα για την εφαρμογή του νόμου πλαισίου και της ρύθμισης για ν+2 χρόνια φοίτησης. Και βέβαια μπροστά σε αυτήν την αυθαιρεσία στεκόμαστε δίπλα και στον αγώνα του Συλλόγου Μεταπτυχιακών ο οποίος μπήκε και αυτός δυναμικά στο χορό των κινητοποιήσεων.

Τώρα που η επίθεση ενάντια στα συμφέροντα και στο μέλλον μας κορυφώνεται, τώρα πρέπει να οξύνουμε και τον αγώνα μας! Με πολύμορφες δράσεις (καταλήψεις, πορείες, μπλοκαρίσματα δρόμων, παρεμβάσεις ενημέρωσης κ.α) και σε συντονισμό με άλλους φοιτητικούς συλλόγους και τα υπόλοιπα αντιστεκόμενα κομμάτια που πλήττονται άμεσα από τις αλλαγές αυτές (μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές, εργαζόμενοι και άνεργοι) πρέπει να δώσουμε δυναμική απάντηση ενάντια στις προσταγές του κεφαλαίου. Στην κατεύθυνση της κλιμάκωσης καλούμε τους εργαζόμενους, τα πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σωματεία και τα συνδικάτα να συμπαρασταθούν στον αγώνα μας και επιπλέον απαιτούμε από την ΓΣΕΕ αντί να σκέφτεται την ίδρυση της Ακαδημίας Εργασίας να κηρύξει γενική απεργία ενάντια στο σύνολο της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Από εμάς όλους, από την ενεργή συμμετοχή μας, εξαρτάται η ανατροπή των κυβερνητικών επιλογών, η υπεράσπιση του εργασιακού μας μέλλοντος, η αξιοπρέπειά μας.

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΣΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ, ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ.

Απαιτούμε:

• Να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16.
• Να μην εφαρμοστούν- να σταματήσουμε τα ψηφισμένα Νομοσχέδια για αξιολόγηση- ΙΔΒΕ- ΔΟΑΤΑΠ.
• Να αποσυρθεί ο νόμος πλαίσιο.
• Κάτω τα χέρια από το άσυλο.
• Ούτε μια ώρα απλήρωτοι! Όχι στην άμισθη-επισφαλή εργασία
• Δωρεάν σπουδές, σίτιση, στέγαση, μεταφορές.
• Κατάργηση των εξεταστικών φραγμών. Ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
• Καμία διαγραφή φοιτητών. Άρση της αντιδραστικής απόφασης της Γ.Σ. Τμήματος και της συγκεκριμένης αντιδραστικής ρύθμισης.
• Ενιαίο κτίριο που να καλύπτει όλες τις λειτουργικές και διοικητικές ανάγκες του τμήματος.
• Καμία αναπροσαρμογή του προγράμματος σπουδών!
• Καμία δίωξη αγωνιστών απ' τις πανεκπαιδευτικές πορείες.
• Άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση των τριών προφυλακισμένων δια τα γεγονότα της 6ης Μάη Κ.Κατσαδούρο, Τ.Ζαντορόζνι (απ.πείνας από 29/11) και Γ.Κυριακόπουλο(απ.πείνας από 15/12).
  

Προχωράμε σε:

• Κατάληψη διαρκείας, με νέα Γενική Συνέλευση Φοιτητών τη Δευτέρα 12/ 2/2007 και ώρα 15.00 ( Καλαμιώτου Α)
• Συμμετοχή στο πανελλαδικό πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 8/2/2007 (ώρα 12.00 Προπύλαια). Προσυγκέντρωση στις 11.00 στην Καπνικαρέα.
• Ενιαίο συντονισμό με φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Συντονισμός και με άλλα κοινωνικά αντιστεκόμενα κομμάτια (άνεργοι, εργαζόμενοι, μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές κοκ).
• Καταλήψεις ραδιοφωνικών σταθμών, μπλοκαρίσματα δρόμων και παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης σε συντονισμό με άλλους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους.
• Πορεία μέσω λαϊκών γειτονιών της Αθήνας με κατάληξη το Υπουργείο Εργασίας.
• Πανελλαδικό και συντονισμένο αποκλεισμό των σταθμών του ΟΣΕ με στόχο το μπλοκάρισμα της κυκλοφορίας εμπορευμάτων.
• Καθημερινή ανοιχτή συνέλευση κατάληψης. Η συνέλευση κατάληψης να έχει όλη την ευθύνη της κατάληψης και των εκδηλώσεων. Να μην έχει μόνο το ρόλο της εφαρμογής της απόφασης αλλά μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες να είναι χώρος πραγματικής πολιτικής ζύμωσης και αντιπαράθεσης. Να γίνει προσπάθεια για κινηματική και πολιτική ενοποίηση όλων των συνιστωσών του κινήματος ( ανέργων, εργαζομένων, μαθητών, καθηγητών, δασκάλων, φοιτητών κοκ). Αποτέλεσμα αυτού μπορεί να είναι η κοινή δράση, ο περαιτέρω σχεδιασμός, ακόμα και μία πρόταση σε επόμενη Γ. Σ. Σε καμία περίπτωση δεν θα αντιτίθεται στην απόφαση της Γ.Σ του Συλλόγου.
• Συμμετοχή του συλλόγου στο ενιαίο Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και καταλήψεων φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων, στη βάση της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης χωρίς εκλεγμένο αντιπρόσωπο, με σκοπό το συντονισμό δράσης.

ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

01/02/07: ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ (ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ + ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΕ)

Ενημέρωση από το χθεσινό συντονιστικό



Η διαδικασία του Συντονιστικού ξεκίνησε για άλλη μια φορά με δύο κείμενα βάσης (του Συλλόγου Γεωπονικής και της Φιλοσοφικής εν προκειμένω) όπου καλούσε τους υπόλοιπους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους να τοποθετηθούν έπ' αυτού ώστε να παρθεί μια απόφαση από το Συντονιστικό. Ενώ ξεκίνησαν οι τοποθετήσεις των συλλόγων και των Συντονιστικών Επιτροπών Κατάληψης ξεκίνησαν και τα πρώτα συνθήματα μεταξύ των συμμετεχόντων και ακολούθησαν σποραδικές μικροαψιμαχίες καθώς σιγά-σιγά το αμφιθέατρο του ΜΑΧ άδειαζε.

Όσον αφορά τον Σύλλογο μας τοποθετήθηκε επί σειράς ζητημάτων:

- για τις διαγραφές 4 μεταπτυχιακών φοιτητών από το μεταπτυχιακό πρόγραμμα από την Συνέλευση Τμήματος των ΕΜΜΕ με πρόσχημα εσωτερικό κανονισμό για χρονικό όριο φοίτησης μια ρύθμιση η οποία ανοίγει διάπλατα την πόρτα στις αντιδραστικές ρυθμίσεις που περιέχει ο νόμος-πλαίσιο. Απέναντι σ'αυτό οι σύλλογοι των προπτυχιακών αλλά και των μεταπτυχιακών φοιτητών στάθηκαν εξαρχής ενάντιοι.

- για την αναδιάρθρωση μέσα και έξω από τις σχολές. Για το καθεστώς παραγωγής έρευνας και γνώσης από τους φοιτητές χωρίς καμία πρόσβαση στο παραγόμενο προϊόν ( αποκλειστική διαχείρισή του από τους καθηγητές). Για το καθεστώς πρακτικής άσκησης που μεταφράζεται σε καθεστώς άμισθης και ελαστικής εργασίας για μεγάλη μάζα φοιτητών. Για τους νέους εργαζόμενους που αναγκάζονται στην πλειοψηφία τους να απασχολούνται σε 3ωρα και 4ωρα μαύρα, ανασφάλιστα και με προσωπικές διαπραγματεύσεις με τ'αφεντικά.

- για το ίδιο το συντονιστικό όπου αναγνώστηκε το κείμενο αυτοκριτικής που μοιράστηκε στην πορεία και στο συντονιστικό και παρατίθεται παρακάτω.

- για τη πορεία στο Καστρί. Προτείναμε να πραγματοποιηθεί (όπως και αποφασίστηκε) και επιπλέον ν'αντιπαρατεθεί και οργανωτικά απέναντι στην πρόκληση του κράτους.

- για τις κινήσεις που έγιναν σε συντονισμό μ' άλλους συλλόγους ενάντια στην ξεπουλημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ στην κατεύθυνση της πίεσης για κήρυξη γενικής απεργίας.

-για την σύμφωνη άποψη μας πάνω στη πρόταση του Συλλόγου του ΣΕΜΦΕ για συμμετοχή στην πορεία της 1ης Φλεβάρη για την άμεση απελευθέρωση των 3ων προφυλακισμένων από την αντιπολεμική πορεία της 6ης Μάη.

- τέλος δόθηκε βάρος στις πολύμορφες δράσεις και κινήσεις του κινήματος που να εμπλέκουν το σύνολο της βάσης του φοιτητικού, και όχι μόνο, κόσμου.



Όσον αφορά την επιτροπή κειμένου παρεμβήκαμε ξεκάθαρα κριτικά όσον αφορά την σχέση της συγκεκριμένης διαδικασίας με την φυσιογνωμία του κινήματος. Στηλιτεύσαμε την ουσία της διαδικασίας αυτής (παζαρέματα μεταξύ συνδικαλιστών-εκπροσώπων φοιτητικών συλλόγων) και απλώς επαναλάβαμε τις προτάσεις μας πάνω στον συντονισμό δράσης που επιζητούσαμε (πορεία στο Καστρί και συμμετοχή στην πορεία της 1ης Φλεβάρη).



Παρακάτω παραθέτουμε τα δύο κείμενα που μοιράζαμε στην πορεία και στο συντονιστικό:







ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ! (;)



Ένα απ΄τα δομικά και ουσιαστικά στοιχεία κάθε κινήματος θεωρούμε πως είναι και η αυτοκριτική. Αυτοκριτική στην κατεύθυνση της κατανόησης των λαθών μας και της πρόληψης νέων (λαθών) και εντέλει στην ενδυνάμωση του αγώνα μας. Έτσι, με αφορμή την διεξαγωγή του Παναθηναϊκού Συντονιστικού γενικών συνελεύσεων και καταλήψεων την Τετάρτη 24/1 στην Ιατρική Σχολή και σε συνδυασμό με την προηγούμενη εμπειρία του Μάη -Ιούνη αποφασίσαμε να επικοινωνήσουμε γι' άλλη μια φορά τους προβληματισμούς που μας παρουσιάστηκαν σ'όλα τα επίπεδα: απ'τις προσωπικές αγωνίες ως αγωνιζόμενοι ως τις συλλογικές που καταγράφηκαν στην γενική συνέλευση φοιτητών καθώς και στην συνέλευση κατάληψης του συλλόγου φοιτητών του τμήματος ΕΜΜΕ.

Αρχικά, μας προβληματίζει το πώς και ποιοι παίρνουν την απόφαση για τον τόπο και τον χρόνο διεξαγωγής του Συντονιστικού. Κάτι τέτοιο προφανώς πρέπει ν’ απασχολεί την διαδικασία του Συντονιστικού και να μην επαφίεται στην καλή διάθεση οποιουδήποτε συνδικαλιστή ή πολιτικής συνιστώσας του κινήματος. Θεωρούμε ότι το κάθε Συντονιστικό πρέπει ν’ αποφασίζει ξεκάθαρα τον χρόνο και τον τόπο διεξαγωγής του επόμενου Συντονιστικού ώστε να αποτελεί και πραγματικά μια συλλογική άρα και κινηματική απόφαση. Επιπλέον, για μια τέτοια απόφαση πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν και ο τόπος κατάληξης της πορείας (κάτι που επίσης πρέπει να αποφασίζει το Συντονιστικό!) ώστε να μιλάμε για ανοιχτά άρα και αμεσοδημοκρατικά Συντονιστικά αλλά και να πριμοδοτείται η μαζικότητα μιας κινηματικής διαδικασίας αντίθετα μ’ότι συνέβη στο τελευταίο Παναθηναϊκό Συντονιστικό.

Όσον αφορά στην διαδικασία του Συντονιστικού: ήδη από τον Μάη έχουμε διακρίνει την παγίωση συγκεκριμένων προσώπων στις θέσεις του προεδρείου και αυτό είναι κάτι που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης από σύσσωμο το φοιτητικό κίνημα και τους αγωνιζόμενους που το αποτελούν. Επίσης, μια κινηματική διαδικασία πρέπει να εστιάζεται στην πολιτική ουσία του κοινού αγώνα μας και όχι ν’ αποτελεί αρένα και πεδίο στείρων αντιπαραθέσεων και άσκησης ύφους απ’ τους συμμετέχοντες (συνθήματα κτλ.). Τέλος, κρίνουμε απαραίτητη την ολοκλήρωση των τοποθετήσεων από τους εκπροσώπους των φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων καθώς και των Συντονιστικών Επιτροπών Κατάληψης ώστε να παρθεί μια απόφαση και όχι να τίθενται εξαρχής προς έγκριση (υπέρ ή κατά του ενός ή του άλλου) «κείμενα βάσης» ή καλύτερα πολιτικές πλατφόρμες ακόμα και σε μορφή αποφάσεων γενικών συνελεύσεων. Οι αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες απαιτούν (αν θέλουμε να τις χαρακτηρίζουμε ως τέτοιες) τον σεβασμό στην πολυμορφία των αποφάσεων των συλλόγων καθώς και την σύνθεσή τους ώστε να παρθεί μια συλλογική απόφαση.

Τέλος, όσον αφορά στην ουσία του Συντονιστικού θεωρούμε πως πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία και παραπάνω χρόνος στον συντονισμό δράσεων και κινήσεων του κινήματος ώστε να παράγουμε ακόμα μεγαλύτερη πίεση (κάτι που αντικειμενικά αντιστοιχεί στο φοιτητικό κίνημα) πέρα από το δίπολο καταλήψεις-μια πορεία την εβδομάδα. Ο μονόδρομος της κλιμάκωσης θα επιτευχθεί, αναπόφευκτα, και μέσα από την πολυμορφία των δράσεων του κινήματος που θα εμπλέκουν το σύνολο των αγωνιζομένων φοιτητών στην έμπρακτη υπεράσπιση της κοινής μας υπόθεσης, του κοινού μας αγώνα.

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΕΜΜΕ

Στην κατεύθυνση της κλιμάκωσης καλούμε τους εργαζόμενους, τα πρωτοβάθμια σωματεία και τα συνδικάτα να συμπαρασταθούν στον αγώνα μας και επιπλέον απαιτούμε από την ΓΣΕΕ αντί να σκέφτεται την ίδρυση της Ακαδημίας Εργασίας να κηρύξει γενική απεργία ενάντια στο σύνολο της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.

Υλοποιώντας την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης φοιτητών του τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ της 29/1 και συνεχίζοντας τις παρεμβάσεις που έγιναν την Τετάρτη 24/1 και την Παρασκευή 26/1 με τον ίδιο σκοπό, καλούμε τη σημερινή πορεία (31/1) και τους φοιτητικούς συλλόγους που την συναποτελούν να κατευθυνθούν έξω από το κτίριο της ΓΣΕΕ.

Επιπλέον, ενημερώνουμε ότι την Παρασκευή 2/2 στις 20:00 θα πραγματοποιηθεί στην κατάληψή μας (Καλαμιώτου 2,πλησίον Καπνικαρέας) ανοιχτή προβολή και συζήτηση με θέμα: «Το φοιτητικό κίνημα, οι διεκδικήσεις του και οι δομές του. Παραδείγματα αντίστοιχων αγώνων στην Ευρώπη».

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΕΜΜΕ

26/01/07: ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ-->ΠΡΑΞΗ 6η - ΑΦΙΣΟΚΟΛΛΗΣΗ-->ΣΚΗΝΗ 2η

- πορείες - μπλοκαρίσματα δρόμων -

- μοιράσματα κειμένων - τρικάκια -

- συνθήματα σε τοίχους - στένσιλς - ανάρτηση πανό -

- καταλήψεις ραδιοφωνικών σταθμών -

- μικροφωνικές εγκαταστάσεις -

- αφισοκολλήσεις -

...η λίστα δεν έχει τέλος...

Μετά την αφισοκόλληση(18/1) του κειμένου για την πρακτική άσκηση

σήμερα το απόγευμα κολλήθηκαν

• αφισα που καλεί στο διήμερο εκδηλώσεων στο Πολυτεχνείο
• αφίσα αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας
• ψήφισμα για τις κάμερες σε δημόσιους χώρους

24/01/07: ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΗΞΗ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ...ΕΜΜΕ + ΑΣΟΕΕ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΓΣΕΕ

Μετά το τέλος της μεγάλης παναθηναϊκής πορείας στις 24 Ιανουαρίου τα φοιτητικά μπλοκ διαλύονται στην Πανεπιστημίου και ανακοινώνεται ότι θα ακολουθήσει συντονιστικό...στην Ιατρική Σχολή στο Γουδί!!! Ο Φοιτητικός Σύλλογος ΕΜΜΕ στα πλαίσια της απόφασης της Γ.Σ. και μετά από σχετική πρόταση σε Γενικές Συνελεύσεις 4 Συλλόγων καταλήγει να συμπορεύεται με την ΑΣΟΕΕ (πήρε απόφαση μέσω ψηφίσματος μετά από πρόταση του συλλόγου μας) ως τα γραφεία της ΓΣΕΕ σε μια λογική πίεσης προκειμένου να κηρύξει γενική απεργία και να αποσύρει κάθε ενδιαφέρον για την ίδρυση της Ακαδημίας Εργασίας.

Περίπου 600-700 άτομα συγκεντρώνονται πίσω από τα δύο πανό και συγκροτούν εξωτερικές αλυσίδες λόγω της ασφυκτικής παρουσίας αστυνομικών δυνάμεων (όλων των χρωμάτων). Στην πλατεία Κοραή η πορεία σταματά και διαδηλωτές απαιτούν να αφεθεί ελεύθερος νεαρός που μόλις είχαν "τσιμπήσει" τα σαϊνια του Βύρωνος να...περνάει από μπροστά τους! Αφού αφέθηκε ελεύθερος η πορεία συνέχισε στην Πανεπιστημίου, έστριψε Πατησίων, προσπέρασε το Πολυτεχνείο και κατευθύνθηκε στα γραφεία της ΓΣΕΕ στο υψος της Αλεξάνδρας. Φωνάχτηκαν συνθήματα, τοποθετήθηκε πανό της Κατάληψης ΕΜΜΕ ("ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ - ΚΗΡΥΞΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΤΩΡΑ") και στην απόχώρηση οδεύοντας προς ΑΣΟΕΕ η πορεία άφησε τα σημάδια της με σπρέϊ σε κάποιους τοιχους της πόλης ( "ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ" κ.α.)

Στη συνέχεια, οι δύο σύλλογοι συμμετείχαν κανονικά στο συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων όπου και αποφασίστηκε μεταξύ άλλων..."Αποκλεισμός των γραφείων της ΓΣΕΕ την Παρασκευή 26 Ιανουαρίου απαιτώντας τη σύγκλιση πανεργατικής απεργίας από τη ΓΣΕΕ, την άμεση υποστήριξη τους στον αγώνα μας καθώς και να κλείσει την Ακαδημία Εργασίας. Προσυγκεντρωση στις 12 στο Κάτω Πολυτεχνείο."

*οι φωτογραφίες δικές μας - δημοσιεύτηκαν και στο indy

*ρεπορταζ των κόκκινων αντι-ρεπόρτερ στο http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=642338

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΗΡΥΞΤΕ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΚΑΙ ΒΓΑΛΤΕ ΑΠ' ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΑΣ ΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ

ΤΕΡΜΑ ΣΤΑ ΠΑΖΑΡΙΑ ΤΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΩΝ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

22/01/07: ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΥΘΟΡΜΗΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ

Σήμερα, μετα τη Γενική Συνέλευση του Φοιτητικού Συλλόγου ΕΜΜΕ όπου υπερψηφίστηκε (ή μάλλον πέρασε παμψηφί) η πρόταση της συνέλευσης κατάληψης πραγματοποιήθηκε μια αυθόρμητη κίνηση στη "γειτονιά" μας... Μετά από πρόταση μιας συμφοιτήτριας μας στο τέλος της ΓΣ πήραμε το πανό της προηγούμενης πορείας και συγκροτήσαμε ένα μπλόκ περίπου 80-100 φοιτητών το οποίο πραγματοποίησε πορεία στην περιοχή. Ακολουθήσαμε τη διαδρομή Καλαμιώτου-Ερμού-Βουλής-Μητροπόλεως(στάση στο υπουργείο)-Μοναστηράκι-Αθηνάς-Αγίας Ειρήνης-Αιόλου-Ερμού-Καπνικαρέα. Μοιράστηκαν κείμενα της συνέλευσης κατάληψης και φωνάχτηκαν συνθήματα - όχι μόνο φοιτητικά. Αν και μόνοι μας, πραγματοποιήσαμε μια αυθόρμητη πορεία με ιδιαίτερο παλμό από άποψη συνθημάτων αλλά και συμμετοχής αν κρίνουμε ότι ήταν κάτι μη κεντρικό που αποφασίστηκε ξαφνικά. Ελπίζουμε να ακολουθήσουν κι άλλα τέτοια...

...ή μάλλον...ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΑ ΤΕΤΟΙΑ!

22/01/07: ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΕΜΜΕ + πρόγραμμα κατάληψης

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΜΜΕ
(22/01/2007)

Την Τετάρτη 10 Γενάρη ξεκίνησε στο ελληνικό κοινοβούλιο, η συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 16, με δεδομένη τη συναίνεση των δύο μεγάλων κομμάτων, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ώστε να ψηφιστεί το Μάρτιο. Μετά από τους τακτικούς ελιγμούς της κυβέρνησης, ορίστηκε η συγκεκριμένη ημερομηνία, ώστε να μας πιάσουν στον ύπνο και να μη βρουν μπροστά τους τις κοινωνικές αντιδράσεις που ξεσηκώνει μια τέτοια επιλογή. Παρόλα αυτά δόθηκε δυναμική απάντηση στις 10 Γενάρη με μαζικά συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ξάνθη, Χανιά, Πάτρα, Βόλος, κτλ) με την συμμετοχή των απεργών δασκάλων και καθηγητών, των φοιτητών και των μαθητών καθώς και στις 17 Γενάρη με δυναμικές πορείες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Η μαχητική παρουσία μας στους δρόμους και οι 300 καταλήψεις πανελλαδικά στρίμωξαν την κυβέρνηση μ’ αποτέλεσμα ν’ ακολουθήσει τον δρόμο της άθλιας προπαγάνδας και του στιγματισμού του πανεπιστημιακού ασύλου προσπαθώντας ν’ αποσπάσει την κοινωνική συναίνεση για τις αναδιαρθρωτικές πολιτικές του κεφαλαίου.
Η αναθεώρηση του άρθρου 16 ανοίγει το δρόμο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, την ένταση των ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση, την υποβάθμιση της ήδη απαξιωμένης δημόσιας εκπαίδευσης και τη “νομιμοποίηση” των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στα δημόσια πανεπιστήμια (χορηγίες, έρευνα κτλ). Το πλαίσιο της γενικότερης αναδιαρθρωτικής πολιτικής στην εκπαίδευση συμπληρώνουν ο νόμος– πλαίσιο (κατάργηση ασύλου, θέσπιση ορίων φοίτησης, περικοπή δωρεάν συγγραμμάτων κτλ.) που η κυβέρνηση σπεύδει ν’ αναστήσει μετά την ολική αντίσταση του φοιτητικού κινήματος τον Μάη-Ιούνη καθώς και τα ψηφισμένα νομοσχέδια που αφορούν στην αξιολόγηση και στα ΙΔΒΕ-ΔΟΑΤΑΠ. Μέσω της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης προσπαθείται η δημιουργία του νέου μοντέλου του εργαζόμενου που οφείλει να είναι κινητικός, ευέλικτος και χωρίς συλλογικά δικαιώματα άρα εξατομικευμένος και ευάλωτος στις ορέξεις των αφεντικών!
Ο οδοστρωτήρας της εργασιακής και εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης οξύνει την εργασιακή ανασφάλεια που υπάρχει ήδη και βιώνουμε εμείς, οι φοιτητές των ΕΜΜΕ, που αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε άμισθοι κάτω από την πρόφαση της πρακτικής άσκησης - μαθητείας. Όλοι ξέρουμε ότι στην πραγματικότητα μιλάμε για απλήρωτη εργασία, εκμετάλλευση και κοροϊδία. Θεωρούμε πως το γενικευμένο καθεστώς της επισφαλούς-ελαστικής εργασίας κυριαρχεί πλέον μέσα στα πανεπιστήμια όπου οι φοιτητές δουλεύουν και κάνουν έρευνες σε εργαστήρια απλήρωτοι και έξω από τις σχολές όπου, υπό τον εκβιασμό της ανεργίας, κυρίως νέοι εργαζόμενοι αναγκάζονται να δουλεύουν κακοπληρωμένα 3ωρα και 4ωρα σε καθεστώς συμβάσεων ορισμένου χρόνου ή μαύρης εργασίας. Βέβαια, τα προβλήματα της σχολής των ΕΜΜΕ δεν περιορίζονται στην πρακτική άσκηση αλλά επεκτείνονται στο κτιριακό ζήτημα και στην προσπάθεια αναπροσαρμογής των σπουδών στην κατεύθυνση της εξειδίκευσης. Επίσης, η διαγραφή μεταπτυχιακών φοιτητών από τη Γενική Συνέλευση Τμήματος ανοίγει διάπλατα την πόρτα για την εφαρμογή του νόμου πλαισίου και της ρύθμισης για ν+2 χρόνια φοίτησης.
Τώρα που η επίθεση ενάντια στα συμφέροντα και στο μέλλον μας κορυφώνεται, τώρα πρέπει να οξύνουμε και τον αγώνα μας! Με πολύμορφες δράσεις (καταλήψεις, πορείες, μπλοκαρίσματα δρόμων, παρεμβάσεις ενημέρωσης κ.α) και σε συντονισμό με άλλους φοιτητικούς συλλόγους και τα υπόλοιπα αντιστεκόμενα κομμάτια που πλήττονται άμεσα από τις αλλαγές αυτές (μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές, εργαζόμενοι και άνεργοι) πρέπει να δώσουμε δυναμική απάντηση ενάντια στις προσταγές του κεφαλαίου. Στην κατεύθυνση της κλιμάκωσης καλούμε τους εργαζόμενους, τα πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σωματεία και τα συνδικάτα να συμπαρασταθούν στον αγώνα μας και επιπλέον απαιτούμε από την ΓΣΕΕ αντί να σκέφτεται την ίδρυση της Ακαδημίας Εργασίας να κηρύξει γενική απεργία ενάντια στο σύνολο της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Από εμάς όλους, από την ενεργή συμμετοχή μας, εξαρτάται η ανατροπή των κυβερνητικών επιλογών, η υπεράσπιση του εργασιακού μας μέλλοντος, η αξιοπρέπειά μας!
Έτσι όπως το φοιτητικό κίνημα με τη δυναμική του δράση πέτυχε το “πάγωμα” της εφαρμογής των νομοσχεδίων για αξιολόγηση - ΙΔΒΕ - ΔΟΑΤΑΠ και της ψήφισης του νόμου - πλαισίου τον Ιούνιο, με αγώνα διαρκείας θα νικήσουμε και πάλι.

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΣΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ.
.

.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ, ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ.

'

'
Απαιτούμε:

-Να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16
-Να μην εφαρμοστούν- να σταματήσουμε τα ψηφισμένα Νομοσχέδια για αξιολόγηση- ΙΔΒΕ- ΔΟΑΤΑΠ
-Να αποσυρθεί ο νόμος πλαίσιο
-Κάτω τα χέρια από το άσυλο
-Ούτε μια ώρα απλήρωτοι! Όχι στην άμισθη-επισφαλή εργασία
-Δωρεάν σπουδές, σίτιση, στέγαση, μεταφορές
-Καμία διαγραφή φοιτητών. Άρση της αντιδραστικής απόφασης της Γ.Σ. Τμήματος και της συγκεκριμένης αντιδραστικής ρύθμισης.
-Ενιαίο κτίριο που να καλύπτει όλες τις λειτουργικές και διοικητικές ανάγκες του τμήματος.
-Καμία αναπροσαρμογή του προγράμματος σπουδών!
-Καμία δίωξη αγωνιστών απ’τις πανεκπαιδευτικές πορείες. Άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση των τριών προφυλακισμένων δια τα γεγονότα της 6ης Μάη Κ.Κατσαδούρο, Τ.Ζαντορόζνι (απ.πείνας από 29/11) και Γ.Κυριακόπουλο(απ.πείνας από 15/12).


Προχωράμε σε:

-Κατάληψη διαρκείας, με νέα Γενική Συνέλευση Φοιτητών τη Δευτέρα 29/1/2007 και ώρα 15.00 ( Καλαμιώτου Α’)
-Συμμετοχή στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 24/1/2007 (ώρα 12.00 Προπύλαια). Προσυγκέντρωση στις 11.00 στην Καπνικαρέα. Κατάληξη της πορείας έξω από το κτίριο της ΓΣΣΕ.
-Πορεία-συγκέντρωση έξω από το κτίριο της ΓΣΣΕ την Παρασκευή 26/1 στις 12.00 σε συντονισμό μ’άλλους φοιτητικούς συλλόγους στη κατεύθυνση της πίεσης για κήρυξη γενικής απεργίας καθώς και προετοιμασία αυτής μαζί με τους εργαζομένους.
-Ενιαίο συντονισμό με φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Συντονισμός και με άλλα κοινωνικά αντιστεκόμενα κομμάτια (άνεργοι, εργαζόμενοι, μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές κοκ)
-Καταλήψεις ραδιοφωνικών σταθμών, μπλοκαρίσματα δρόμων και παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης σε συντονισμό με άλλους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους.
-Καθημερινή ανοιχτή συνέλευση κατάληψης. Η συνέλευση κατάληψης να έχει όλη την ευθύνη της κατάληψης και των εκδηλώσεων. Να μην έχει μόνο το ρόλο της εφαρμογής της απόφασης αλλά μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες να είναι χώρος πραγματικής πολιτικής ζύμωσης και αντιπαράθεσης. Να γίνει προσπάθεια για κινηματική και πολιτική ενοποίηση όλων των συνιστωσών του κινήματος ( ανέργων, εργαζομένων, μαθητών, καθηγητών, δασκάλων, φοιτητών κοκ). Αποτέλεσμα αυτού μπορεί να είναι η κοινή δράση, ο περαιτέρω σχεδιασμός, ακόμα και μία πρόταση σε επόμενη Γ. Σ. Σε καμία περίπτωση δεν θα αντιτίθεται στην απόφαση της Γ.Σ του Συλλόγου.
-Συμμετοχή του συλλόγου στο ενιαίο Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και καταλήψεων φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων, στη βάση της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης χωρίς εκλεγμένο αντιπρόσωπο.

ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

'

'

προέκυψε από πρόταση της συνέλευσης κατάληψης

'

'

'

'

Προγραμμα Κατάληψης ΕΜΜΕ

/

ΤΡΙΤΗ

'

18:00 - ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΜΕ ΘΕΜΑ -ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ - ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ - ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΗ ΓΣΕΕ

20:00 - ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ "LITTLE MISS SUNSHINE"

/

ΤΕΤΑΡΤΗ

'

11:00 ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΠΝΙΚΑΡΕΑ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ

/

ΠΕΜΠΤΗ

'

13:00 ΑΦΙΣΟΚΟΛΛΗΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΓΣ, ΨΗΦΙΣΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

18:00 - ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

ΒΡΑΔΥ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ (ΠΡΟΤΕΙΝΟΝΤΑΙ "NO MAN'S LAND ΚΑΙ I THE MOVIE...ΟΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ)

΄΄

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

΄΄

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΗ ΓΣΣΕ

18:00 ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΕΡΑΙΤΕΩ ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟ-ΠΛΑΙΣΙΟ

[

ΣΑΒΒΑΤΟ

[

13:00 ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΠΝΙΚΑΡΕΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ - ΔΙΗΜΕΡΟ ΜΕ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΕΣ ( ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ)

'

ΚΥΡΙΑΚΗ

'

13:00 ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

'

ΔΕΥΤΕΡΑ

ΣΤΙΣ 3 ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

΄'

'

Συνέλεσυη Κατάληψης ΕΜΜΕ

20/01/07: ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΣΤΑΘΜΟΥ FLASH

Σήμερα, 20 Γενάρη, αποφασίσαμε να καταλάβουμε αυτό που μας ανήκει! Καταλαμβάνουμε την κοινωνική ιδιοκτησία που λέγεται ραδιοσυχνότητες για να κοινωνικοποιήσουμε τα αιτήματα, τις διεκδικήσεις και τον αγώνα μας και να μιλήσουμε με τους δικούς μας όρους ενάντια στην διαστρέβλωση και τη μεροληψία των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.

Απ’ τον Μάη έχουμε ξεκινήσει αδιάλλακτο αγώνα ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16, στους ψηφισμένους νόμους της αξιολόγησης- ΙΔΒΕ- ΔΟΑΤΑΠ, στον προωθούμενο νέο νόμο-πλαίσιο καθώς και σ’ ολόκληρο τον οδοστρωτήρα της εκπαιδευτικής και εργασιακής αναδιάρθρωσης.

Οι απαντήσεις σ’ όλα αυτά συνεχίζουν να δίνονται! Την Τετάρτη 17 Γενάρη χιλιάδες φοιτητές κατέκλυσαν το κέντρο της Αθήνας διαδηλώνοντας μαζικά και μαχητικά ενώ συγχρόνως οι περίπου 300 καταλήψεις πανελλαδικά αναδίδουν αέρα αγώνα!

Η αντίδραση του κράτους είναι άμεση δυναμιτίζοντας το κλίμα με την εντεινόμμενη κατασταλτική πολιτική του. Από την επίθεση στο άσυλο μέχρι την αναβάθμιση των μηχανισμών ελέγχου και επιτήρησης με περισσότερες κάμερες στους δρόμους και στους δημόσιους χώρους στήνεται το κρατικό σχέδιο περιστολής δικαιωμάτων και ωμής καταστολής των κοινωνικών αντιστάσεων.

Μπροστά σ’ όλα αυτά εμείς συνεχίζουμε πιο μαζικά και πιο μαχητικά με δυναμικές πορείες, καταλήψεις διαρκείας και πολύμορφες δράσεις. Η εξεταστική αναβάλλεται , ο αγώνας φουντώνει!

Φοιτητικοί Σύλλογοι

Επικοινωνίας & ΜΜΕ (ΕΚΠΑ)

Ναυπηγών (ΕΜΠ)

ΑΣΟΕΕ

και φοιτητές από ΤΕΙ Αθήνας και Πολυτεχνείο

Ενημέρωση για την κατάληψη του FLASH στο

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=638837

Το αρχείο mp3 με όσα τελικά ακούστηκαν απο τη συχνότητα του FLASH http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/metafiles/flash.mp3

Στην αρχή της δημοσιευσης υπάρχει και μια φωτο τραβηγμένη από τον 7ο όροφο με τους ματαδες να περιμενουν...την καθοδο των μυρίων!

15/01/07: ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΚΑΜΕΡΕΣ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΜΜΕ 15/1/07

Με πρόφαση την ασφαλή διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων εγκαταστάθηκε και τέθηκε σε λειτουργία δίκτυο ηλεκτρονικής παρακολούθησης με εκατοντάδες κάμερες να καταγράφουν σε δρόμους ,πλατείες ,γειτονιές και εργασιακούς χώρους όλης της χώρας.
Οι κάμερες που συνεχίζουν να ελέγχουν κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής στις πόλεις μας με πρόσχημα τη διαχείριση της κυκλοφορίας ,έρχονται, στη ουσία , να ενισχύσουν την προσπάθεια του ελληνικού κράτους για την πλήρη πειθάρχηση στις προσταγές του κεφαλαίου και τον καθολικό έλεγχο ιδιωτικής και δημόσιας σφαίρας.
Ειδικό βάρος στην επιχείρηση γενικευμένης κοινωνικής επιτήρησης έχει η παρακολούθηση κοινωνικών κομματιών και πολιτικών χώρων που αντιστέκονται έμπρακτα στα σχέδια της εξουσίας.

Από τις 12/1 εκδικάζονται στο ΣτΕ οι προσφυγές του υπουργείου δημόσιας τάξης και της δημοκρατικής συσπείρωσης για τις λαικές ελευθερίες και την αλληλεγγύη,
κατά του υπάρχοντος θεσμικού πλαισίου για τα ηλεκτρονικά συστήματα επιτήρηση, με το υπουργείο δημόσιας τάξης να επιζητά την διεύρυνση της παρακολούθησης και για ζητήματα ασφαλείας.

Καταδικάζουμε και τασσόμαστε ενάντια σε κάθε απόπειρα περιστολής ατομικών και πολιτικών ελευθεριών.
Επικροτούμε κάθε συλλογική ή ατομική κίνηση που στρέφεται ενάντια στα συστήματα ασφαλείας.
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε όσους διώκονται για καταστροφή καμερών.

ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΚΑΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ

15/01/07: ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ
ΤΑΡΑΣΙΟ ΖΑΝΤΟΡΟΖΝΙ (ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 29/11)
ΓΕΡΑΣΙΜΟ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟ (ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 15/12)

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ
ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 6ης ΜΑΗ

Στη διάρκεια της μεγάλης αντιπολεμικής πορείας του 4ου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ στις 6 Μάη η Αθήνα κατακλύζεται από διαδηλωτές. Την ίδια στιγμή οι δυνάμεις καταστολής έχουν ζώσει ασφυκτικά ολόκληρο το κέντρο της πόλης. Πολύ γρήγορα ξεσπούν συγκρούσεις με τις δυνάμεις των ΜΑΤ και πραγματοποιούνται επιθέσεις σε βάρος κρατικών και καπιταλιστικών στόχων (ΓΑΔΑ, Αμερικάνικη Πρεσβεία, τράπεζες, υπουργεία) που επεκτείνονται μέχρι το Μοναστηράκι. Η αστυνομία απαντά με εκτεταμένη χρήση χημικών, ξυλοδαρμούς και δεκάδες προσαγωγές διαδηλωτών εκ των οποίων προκύπτουν 17 συλλήψεις. Τέσσερις προφυλακίζονται και από αυτούς οι τρεις (ο τέταρτος ήταν ανήλικος) συνεχίζουν να κρατούνται μέχρι σήμερα στις Δικαστικές Φυλακές Κορυδαλλού. Πρόκειται για τους νεαρούς Ταράσιο Ζαντορόζνι, Γεράσιμο Κυριακόπουλο και Κώστα Κατσαδούρα οι οποίοι συνελήφθησαν στο Θησείο μετά το πέρας της πορείας και οδηγήθηκαν στην ανακρίτρια με ένα διάτρητο και υπερδιογκωμένο κατηγορητήριο (απόπειρες ανθρωποκτονίας, προμήθεια και κατοχή 50 εκρηκτικών και εμπρηστικών μηχανισμών) που δε στηρίζεται παρά στις ψευδείς και στημένες καταθέσεις των αστυνομικών (σύμφωνα με την πάγια τακτική τους) Χαρακτηριστικά, για τον Τ. Ζαντορόζνι τεκμήριο ενοχής υπήρξε ένα μπλουζάκι και ένας αναπτήρας, ενώ για τους άλλους δύο κατά τη διάρκεια της προανάκρισης οι αστυνομικοί φρόντισαν να «αλλάξουν» τον τόπο σύλληψης προκειμένου να «προσεγγίσει» την περιοχή όπου πραγματοποιήθηκαν συγκρούσεις (Μοναστηράκι).
Μετά από 8 και πλέον μήνες εγκλεισμού στις Δ.Φ.Κ. και κάνοντας αλλεπάλληλες αιτήσεις αποφυλάκισης οι οποίες απορρίφθηκαν οι Τάράσιο Ζαντορόζνι και Γεράσιμος Κυριακόπουλος μη έχοντας πλέον άλλο μέσο διεκδίκησης της ελευθερίας και της αξιοπρέπειά τους προχώρησαν σε απεργία πείνας από τις 29 Νοεμβρίου και 15 Δεκεμβρίου αντίστοιχα απαιτώντας την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωσή τους, την απόσυρση των κατηγοριών και το κλείσιμο της υπόθεσης. Διανύοντας πλέον την 48η και 32η ημέρα απεργίας πείνας και δεδομένων των ήδη υπαρχόντων προβλημάτων υγείας του Γ. Κυριακόπουλου (ρήξη σπλήνας και νεφρού) διατρέχουν άμεσο κίνδυνο για εκτεταμένες και μόνιμες βλάβες στον οργανισμό τους οι οποίες έχουν κάνει από νωρίς την εμφάνιση τους (αδυναμία όρασης, πτώση σακχάρων, υπερσυγκέντρωση ουρικού οξέος στο αίμα κ.α. σύμφωνα όπως ανέφεραν σε γράμμα τους την 1/1/07). Το βράδυ της 9ης Γενάρη οι δύο απεργοί πείνας διεκομίσθησαν στο γενικό Κρατικό Νικαίας όπου και πλέον νοσηλεύονται στο θάλαμο κρατουμένων έχοντας αποφασίσει να φτάσουν ως το τέλος αν δεν εισακουστούν τα αιτήματά τους.
Κάπως έτσι το κράτος «παίζει» με ανθρώπινες ζωές προκειμένου να κάνει μια ακόμα επίδειξη ισχύος απέναντι και στο παραμικρό ψήγμα κοινωνικής αντίστασης με πίστη πάντα στο δόγμα της «μηδενικής ανοχής». Αντίθετα, φαίνεται να δείχνει περίσσια ανοχή στα δικά του «κακά παιδία» ( παραδικαστικό κύκλωμα, σκάνδαλο της ΜΕΒΓΑΛ,, βασανισμοί μεταναστών σε ΑΤ, ξυλοδαρμοί από ζαρντινιέρες και «τυχαίες εκπυρσοκροτήσεις» αστυνομικών κ.α.)
Ως κοινωνικά αντιστεκόμενο σώμα, ως οι εν δυνάμει συλληφθέντες μιας επόμενης πορείας και πάνω απ’ όλα ως άνθρωποι με αυξημένο το αίσθημα του δικαίου στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε διωκόμενο για συμμετοχή σε συλλογικούς αγώνες αμφισβήτησης και αντίστασης ενάντια στο κυρίαρχο σύστημα που επιβάλλει την ανέχεια, την κοινωνική ανισότητα και την καταπίεση. Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη σε σύγχρονους πραίτορες, νοσταλγούς της χούντας. Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη σε δικαστές που κολυμπούν στη σήψη και τη διαφθορά. Οι τρομο-«κρατικές» τους επιθέσεις ενάντια σε κάθε φλόγα αντίστασης, σε κάθε άνθρωπο που τολμά να «σηκώσει κεφάλι» οφείλουν να λάβουν με κάθε τρόπο τη συλλογική μας απάντηση.

ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ
-ΤΑΡΑΣΙΟ ΖΑΝΤΟΡΟΖΝΙ, ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ-
ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΤΣΑΔΟΥΡΟΥ

15/01/07: ΤΑ ΕΜΜΕ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

(15/01/2007)

Την Τετάρτη 10 Γενάρη ξεκίνησε στο ελληνικό κοινοβούλιο, η συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 16, με δεδομένη τη συναίνεση των δύο μεγάλων κομμάτων, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ώστε να ψηφιστεί το Μάρτιο. Μετά από τους τακτικούς ελιγμούς της κυβέρνησης, ορίστηκε η συγκεκριμένη ημερομηνία, ώστε να μας πιάσουν στον ύπνο και να μη βρουν μπροστά τους τις κοινωνικές αντιδράσεις που ξεσηκώνει μια τέτοια επιλογή. Παρόλα αυτά δόθηκε δυναμική απάντηση με μαζικά συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ξάνθη, Χανιά, Πάτρα, Βόλος, κτλ) με την συμμετοχή των απεργών δασκάλων και καθηγητών, των φοιτητών και των μαθητών. Η αναθεώρηση του άρθρου 16 ανοίγει το δρόμο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, την ένταση των ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση, την υποβάθμιση της ήδη απαξιωμένης δημόσιας εκπαίδευσης και τη “νομιμοποίηση” των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στα δημόσια πανεπιστήμια (χορηγίες, έρευνα κτλ).

Το πλαίσιο της γενικότερης αναδιαρθρωτικής πολιτικής στην εκπαίδευση συμπληρώνουν ο νόμος - πλαίσιο, που ψηφίζεται το Μάρτιο και τα ψηφισμένα νομοσχέδια που αφορούν στην αξιολόγηση και στα ΙΔΒΕ - ΔΟΑΤΑΠ. Μέσω της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης προσπαθείται η δημιουργία του νέου μοντέλου του εργαζόμενου που οφείλει να είναι κινητικός, ευέλικτος και χωρίς συλλογικά δικαιώματα! Ο οδοστρωτήρας της εργασιακής και εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης οξύνει την εργασιακή ανασφάλεια που υπάρχει ήδη και βιώνουμε εμείς, οι φοιτητές των ΕΜΜΕ, που αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε άμισθοι κάτω από την πρόφαση της πρακτικής άσκησης - μαθητείας. Όλοι ξέρουμε ότι στην πραγματικότητα μιλάμε για απλήρωτη εργασία, εκμετάλλευση και κοροϊδία. Βέβαια, τα προβλήματα της σχολής των ΕΜΜΕ δεν περιορίζονται στην πρακτική άσκηση αλλά επεκτείνονται στο κτιριακό ζήτημα και στην προσπάθεια αναπροσαρμογής των σπουδών στην κατεύθυνση της εξειδίκευσης. Επίσης, η διαγραφή μεταπτυχιακών φοιτητών από τη Γενική Συνέλευση Τμήματος ανοίγει διάπλατα την πόρτα για την εφαρμογή του νόμου πλαισίου και της ρύθμισης για ν+2 χρόνια φοίτησης.

Τώρα που η επίθεση ενάντια στα συμφέροντα και στο μέλλον μας κορυφώνεται, τώρα πρέπει να οξύνουμε και τον αγώνα μας! Με πολύμορφες δράσεις (καταλήψεις, πορείες, μπλοκαρίσματα δρόμων, παρεμβάσεις ενημέρωσης κ.α) και σε συντονισμό με άλλους φοιτητικούς συλλόγους και τα υπόλοιπα αντιστεκόμενα κομμάτια που πλήττονται άμεσα από τις αλλαγές αυτές (μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές, εργαζόμενοι και άνεργοι) πρέπει να δώσουμε δυναμική απάντηση ενάντια στις προσταγές του κεφαλαίου. Από εμάς όλους, από την ενεργή συμμετοχή μας, εξαρτάται η ανατροπή των κυβερνητικών επιλογών, η υπεράσπιση του εργασιακού μας μέλλοντος, η αξιοπρέπειά μας!

Έτσι όπως το φοιτητικό κίνημα με τη δυναμική του δράση πέτυχε το “πάγωμα” της εφαρμογής των νομοσχεδίων για αξιολόγηση - ΙΔΒΕ - ΔΟΑΤΑΠ και της ψήφισης του νόμου - πλαισίου τον Ιούνιο, με αγώνα διαρκείας θα νικήσουμε και πάλι.

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΣΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ. ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ, ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ.

Απαιτούμε:

• Να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16
• Να μην εφαρμοστούν- να σταματήσουμε τα ψηφισμένα Νομοσχέδια για αξιολόγηση- ΙΔΒΕ- ΔΟΑΤΑΠ
• Να αποσυρθεί ο νόμος πλαίσιο
• Κάτω τα χέρια από το άσυλο
• Ούτε μια ώρα απλήρωτοι! Όχι στην άμισθη εργασία
• Δωρεάν σπουδές, σίτιση, στέγαση, μεταφορές
• Καμία διαγραφή φοιτητών. Άρση της αντιδραστικής απόφασης της Γ.Σ. Τμήματος

Προχωράμε σε:

• Κατάληψη διαρκείας, με νέα Γενική Συνέλευση Φοιτητών τη Δευτέρα 22/1/2007 και ώρα 15.00 ( Καλαμιώτου α’)
• Συμμετοχή στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 17/1/2007 (ώρα 12.00 Προπύλαια). Προσυγκέντρωση στις 11.00 στην Καπνικαρέα
• Ενιαίο συντονισμό με φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Συντονισμός και με άλλα κοινωνικά αντιστεκόμενα κομμάτια (άνεργοι, εργαζόμενοι, μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές κοκ)
• Καταλήψεις ραδιοφωνικών σταθμών, μπλοκαρίσματα δρόμων και παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης σε συντονισμό με άλλους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους.
• Καθημερινή ανοιχτή συνέλευση κατάληψης. Η συνέλευση κατάληψης να έχει όλη την ευθύνη της κατάληψης και των εκδηλώσεων. Να μην έχει μόνο το ρόλο της εφαρμογής της απόφασης αλλά μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες να είναι χώρος πραγματικής πολιτικής ζύμωσης και αντιπαράθεσης. Να γίνει προσπάθεια για κινηματική και πολιτική ενοποίηση όλων των συνιστωσών του κινήματος ( ανέργων, εργαζομένων, μαθητών, καθηγητών, δασκάλων, φοιτητών κοκ). Αποτέλεσμα αυτού μπορεί να είναι η κοινή δράση, ο περαιτέρω σχεδιασμός, ακόμα και μία πρόταση σε επόμενη Γ. Σ. Σε καμία περίπτωση δεν θα αντιτίθεται στην απόφαση της Γ.Σ του Συλλόγου.
• Συμμετοχή του συλλόγου στο ενιαίο Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και καταλήψεων φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων, στη βάση της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης

ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

ΤΡΙΤΗ

απογευμα μετα τη συνελευση καταληψης: κουβεντα για τους μεταναστες

ΤΕΤΑΡΤΗ

πορεια - προσυγκεντρωση στις 11 στην Καπνικαρεα -ακολουθει συντονιστικο

ΠΕΜΠΤΗ

συνελευση καταληψης στις 4:00

το βραδυ εχει γινει καλεσμα σε αλλες καταληψεις για συντονισμο δρασεων

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

συνελευση καταληψης στις 4:00

παρεμβαση αντιπληροφορησης μαζι με άλλους φοιτητικους συλλογους

ΣΑΒΒΑΤΟ

συνελευση καταληψης στις 4:00

απογευμα συζητηση για την πρακτική ασκηση

ΚΥΡΙΑΚΗ

συνέλευση κατάληψης στις 4:00

6:00 κάλεσμα από Ναυπηγούς (ΕΜΠ) για συντονισμό δράσεων - συνδιοργάνωση εκδήλωσης (η συνάντηση όσων ενδιαφέρονται θα πραγματοποιηθεί στο κτίριο που στεγάζονται τα ΕΜΜΕ, Καλαμιώτου 2, 1ος όροφος)

Συνελευση καταληψης ΕΜΜΕ

11/01/07: "ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΜΜΟΣ ΣΤΑ ΓΡΑΝΑΖΙΑ ΤΟΥΣ!"

ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΜΜΟΣ ΣΤΑ ΓΡΑΝΑΖΙΑ ΤΟΥΣ!

Χθες, Τετάρτη 10 Γενάρη, ξεκίνησε στο κοινοβούλιο των 300 βο(υ)λευτών η συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 16. Η αναθεώρηση του άρθρου 16 ουσιαστικά νομιμοποιεί τα νταραβέρια των ιδιωτικών επιχειρήσεων με τα δημόσια πανεπιστήμια (χορηγίες, κατά παραγγελία έρευνες κτλ) ενισχύει τους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση και ανοίγει τον δρόμο στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων με στόχο την πίεση των δημοσίων, μέσω του ελεύθερου ανταγωνισμού της αγοράς, για να λειτουργούν με ιδιωτικο-οικονομικά κριτήρια. Είναι μία ακόμα ψηφίδα στο μωσαϊκό των αναδιαρθρώσεων σε εκπαίδευση και εργασία. Σκοπός η προσαρμογή εκπαίδευσης και εργασίας στις σύγχρονες επιταγές των ελληνικών αφεντικών και του καπιταλισμού συνολικά που ξεκινά από τις εντατικοποιημένες σπουδές και τα εξατομικευμένα πτυχία μέχρι την ελαστική , επισφαλή μισθωτή ή άμισθη σκλαβιά. Μαζί με το νόμο-πλαίσιο του Υπ.Παιδείας, τα νομοσχέδια για την αξιολόγηση, των ΙΔΒΕ –ΔΟΑΤΑΠ ,την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και την θεσμοθέτηση του διευθυντικού δικαιώματος και του ελαστικού ωραρίου συμπληρώνεται η επίθεση των αφεντικών και το ξεζούμισμα της κοινωνικής πλειοψηφίας (εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, άνεργοι και επισφαλείς, φοιτητές και μαθητές).

Απέναντι σ’όλα αυτά οι κοινωνικές-ταξικές αντιδράσεις οξύνονται συνεχώς στην κατεύθυνση της υπεράσπισης των ταξικών κεκτημένων και ξεπεράσματος των υπαρχόντων διαχωρισμών ανάμεσα στα αντιστεκόμενα κομμάτια της κοινωνίας και ανατροπής των καταπιεστικών συνθηκών εκμετάλλευσης που τους επιβάλλονται. Μέρος αυτής της αντίδρασης αποτελούν και οι αρνήσεις που υψώνει το φοιτητικό κίνημα ενάντια στην εκπαιδευτική και εργασιακή αναδιάρθρωση.

Στις 10 Γενάρη το φοιτητικό κίνημα έδωσε το παρόν σ’άλλη μια αναμέτρηση. Ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 απάντησε με ντόμινο καταλήψεων σχολών (217 αισίως!), με μαζικά συλλαλητήρια σε πόλεις της Ελλάδας (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ξάνθη, Χανιά, Γιάννενα κτλ.) και με συγκρούσεις στους δρόμους. Στην Αθήνα και μετά από συγκρούσεις διαδηλωτών μπροστά στο κτίριο της Βουλής αλλά και με τις δυνάμεις καταστολής κατά μήκος της πορείας πραγματοποιήθηκαν μερικές προσαγωγές και 1 σύλληψη. Τέτοιες κατασταλτικές επιλογές έχει πάρει, παίρνει και θα παίρνει επιβεβαιώνοντας έτσι την πραγματική του φύση: αυτή του τρομοκράτη καταστέλλοντας διαδηλώσεις και ολόκληρα κινήματα. Συγκεκριμένα , χθες στις 10 Γενάρη, κατά την σύλληψη ενός διαδηλωτή επαναλήφθηκε η άθλια τακτική του κράτους: αυτή της κατασκευής ενόχων. Τα τάγματα συλλήψεων ,νέο ειδικευμένο σώμα ανθρωποφυλάκων, προέβησαν σε ξυλοδαρμό ενός διαδηλωτή και στην συνέχεια του «φόρτωσαν» βόμβα μολότοφ που οι ίδιοι είχαν στην διάθεσή τους. (Μια τακτική γνωστή, αν ανατρέξουμε στο σύντομο παρελθόν του Ιούνη του 2003 και στις κινητοποιήσεις ενάντια στην σύνοδο κορυφής της ΕΕ στην Θεσσαλονίκη, οπότε και με τον ίδιο τρόπο συνελήφθη και φυλακίστηκε για περίπου μισό χρόνο ο Simon Chapman ο οποίος απελευθερώθηκε μετά από απεργία πείνας ). Αυτός ο διαδηλωτής, αυτή τη στιγμή, διώκεται βάσει αρρωστημένων και κατασκευασμένων εμπνεύσεων της αστυνομίας. Στόχος των κατασταλτικών δυνάμεων είναι η τρομοκράτηση των αγωνιζομένων και του φοιτητικού κινήματος καθώς και ο στιγματισμός όσων παίρνουν την πολιτική απόφαση να συγκρουστούν μ’όλα τα μέσα ενάντια στον παροπλισμό και εκσυγχρονισμό του κρατικού μηχανισμού και των ταξικών συσχετισμών που υπαγορεύουν την ύπαρξη και την αναπαραγωγή του.

Απέναντι στην κρατική τρομοκρατία, προτάσσουμε την συλλογική, αυτοοργανωμένη και αδιαμεσολάβητη αντίσταση και τον αγώνα διαρκείας μέχρι την ανατροπή των αναδιαρθρωτικών πολιτικών του κεφαλαίου.

ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΙΣ ΕΚΤΟΝΩΣΕΙΣ
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ, ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Πρωτοβουλία καταληψιών φοιτητών ΕΜΜΕ

08/01/07: ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΕΜΜΕ...ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

(8- 1-2007)

Την Τετάρτη 10 Γενάρη ξεκινά, στο ελληνικό κοινοβούλιο, η συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 16, με δεδομένη τη συναίνεση των δύο μεγάλων κομμάτων, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ώστε να ψηφιστεί το Μάρτιο. Μετά από τους τακτικούς ελιγμούς της κυβέρνησης, ορίστηκε η συγκεκριμένη ημερομηνία, ώστε να μας πιάσουν στον ύπνο και να μη βρουν μπροστά τους τις κοινωνικές αντιδράσεις που ξεσηκώνει μια τέτοια επιλογή. Η αναθεώρηση του άρθρου 16 ανοίγει το δρόμο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, την ένταση των ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση, την υποβάθμιση της ήδη απαξιωμένης δημόσιας εκπαίδευσης και τη «νομιμοποίηση» των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στα δημόσια πανεπιστήμια ( χορηγίες, έρευνα κτλ). Το πλαίσιο της γενικότερης αναδιαρθρωτικής πολιτικής στην εκπαίδευση συμπληρώνουν ο νόμος - πλαίσιο, που ψηφίζεται το Μάρτιο και τα ψηφισμένα νομοσχέδια που αφορούν στην αξιολόγηση και στα ΙΔΒΕ - ΔΟΑΤΑΠ. Μέσω της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης προσπαθείται η δημιουργία του νέου μοντέλου του εργαζόμενου που οφείλει να είναι κινητικός, ευέλικτος και χωρίς συλλογικά δικαιώματα! Ο οδοστρωτήρας της εργασιακής και εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης οξύνει την εργασιακή ανασφάλεια που υπάρχει ήδη και βιώνουμε εμείς, οι φοιτητές των ΕΜΜΕ, που αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε άμισθοι κάτω από την πρόφαση της πρακτικής άσκησης - μαθητείας. Όλοι ξέρουμε ότι στην πραγματικότητα μιλάμε για απλήρωτη εργασία, εκμετάλλευση και κοροϊδία. Βέβαια, τα προβλήματα της σχολής των ΕΜΜΕ δεν περιορίζονται στην πρακτική άσκηση αλλά επεκτείνονται στο κτιριακό ζήτημα και στην προσπά8εια αναπροσαρμογής των σπουδών στην κατεύθυνση της εξειδίκευσης. Επίσης, η διαγραφή μεταπτυχιακών φοιτητών από τη Γενική Συνέλευση Τμήματος ανοίγει διάπλατα την πόρτα για την εφαρμογή του νόμου πλαισίου και της ρύθμισης για ν+2 χρόνια φοίτησης. Τώρα που η επίθεση ενάντια στα συμφέροντα και στο μέλλον μας κορυφώνεται, τώρα πρέπει να οξύνουμε και τον αγώνα μας! Με πολύμορφες δράσεις (καταλήψεις, πορείες, μπλοκαρίσματα δρόμων, παρεμβάσεις ενημέρωσης κ.α) και σε συντονισμό με άλλους φοιτητικούς συλλόγους και τα υπόλοιπα αντιστεκόμενα κομμάτια που πλήττονται άμεσα από τις αλλαγές αυτές (μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές, εργαζόμενοι και άνεργοι) πρέπει να δώσουμε δυναμική απάντηση ενάντια στις προσταγές του κεφαλαίου. Από εμάς όλους, από την ενεργή συμμετοχή μας, εξαρτάται η ανατροπή των κυβερνητικών επιλογών, η υπεράσπιση του εργασιακού μας μέλλοντος, η αξιοπρέπειά μας! Έτσι όπως το φοιτητικό κίνημα με τη δυναμική του δράση πέτυχε το “πάγωμα” της εφαρμογής των νομοσχεδίων για αξιολόγηση - ΙΔΒΕ - ΔΟΑΤΑΠ και της ψήφισης του νόμου - πλαισίου τον Ιούνιο, με αγώνα διαρκείας θα νικήσουμε και πάλι.

Καμία συναίνεση σε εκπαιδευτική και εργασιακή αναδιάρθρωση.

Απαιτούμε

• Να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16
• Να μην εφαρμοστούν – να σταματήσουμε τα ψηφισμένα νομοσχέδια για αξιολόγηση – ΙΔΒΕ – ΔΟΑΤΑΠ
• Να αποσυρθεί ο νόμος πλαίσιο
• Κάτω τα χέρια από το άσυλο
• Ούτε μια ώρα απλήρωτοι! Όχι στην άμισθη εργασία
• Δωρεάν σπουδές, σίτιση, στέγαση, μεταφορές
• Καμία διαγραφή φοιτητών. Άρση της αντιδραστικής απόφασης της Γ.Σ Τμήματος.

Προχωράμε σε

• Συντονισμό με φοιτητικούς συλλόγους μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Συντονισμός και με άλλα κοινωνικά αντιστεκόμενα κομμάτια ( άνεργοι, εργαζόμενοι, μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές κοκ)
• Καθημερινή συνέλευση κατάληψης
• Κατάληψη διαρκείας με νέα Γενική Συνέλευση φοιτητών, τη Δευτέρα 15/1/2007 και ώρα 15.00 (Καλαμιώτου Α’)
• Παράσταση διαμαρτυρίας στη γενική συνέλεση Τμήματος την Τρίτη 11.00 στη Σταδίου 5.
• Συμμετοχή στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 10/1/2007 ( ώρα 12.00, Προπύλαια). Προσυγκέντρωση στις 11.00 στην Καπνικαρέα..
• Περικύκλωση της Βουλής την Τετάρτη στις 18.00

ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

6/12/06: ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΣ για ΚΑΤΑΛΗΨΗ(7ημ) όταν διέρρευσαν οι φήμες για επίσπευση της ανάθεώρησης του "16"

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΕΜΜΕ
(6/12/2006)

Οι φοιτητές, τον Μάη και τον Ιούνιο, με όπλα τους τις μαζικές συνελεύσεις, τις εκατοντάδες ζωντανές καταλήψεις και τη δυναμική τους παρουσία στους δρόμους όλης της Ελλάδας, αντιστάθηκαν ενάντια στην εκπαιδευτική και εργασιακή αναδιάρθρωση. Το φοιτητικό κίνημα αντιστάθηκε στον προωθούμενο νόμο-πλαίσιο ο οποίος προβλέπει:

· Αποβολή των φοιτητών που δεν τελειώνουν τις σπουδές τους σε ν+2 έτη ή αποτυγχάνουν 3 φορές στο ίδιο μάθημα

· Κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων

· Εισαγωγή manager στα πανεπιστήμια

· «Επαναπροσδιορισμό» του ασύλου και προωθεί τη μεταφορά του κόστους σπουδών στις τσέπες των φοιτητών, καθώς και την εντατικοποίηση των σπουδών άρα και των ζωών μας.

Επίσης, μέσω του επαναπροσδιορισμού της έννοιας του ασύλου, επιχειρείται η πλήρης κατάργησή του που σημαίνει στυγνή επίθεση σ’ ένα κεκτημένο που κατοχυρώθηκε από αγώνες του παρελθόντος, καθώς και την περιστολή των δικαιωμάτων που περιλαμβάνει (ελεύθερη διακίνηση και έκφραση ιδεών κ.ά.) που αποτελεί μία μόνο πτυχή στη γενικευμένη κατασταλτική πολιτική του κράτους δείγματα της οποίας ζούμε και τώρα όπου το κράτος διώκει ποινικά φοιτητές από τις κινητοποιήσεις του Μάη-Ιούνη αλλά και καταστέλλει απρόκλητα ολόκληρα μπλοκ διαδηλωτών όπως στην πρόσφατη πορεία του Πολυτεχνείου.. Απέναντι στον ευτελισμό του ασύλου σε ακαδημαϊκό ζήτημα, προτάξαμε την κοινωνική του υπεράσπιση και την ανάδειξή του σε κοινωνικό ζήτημα, πέρα από την ακαδημαϊκή κοινότητα.

Αιχμή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης αποτελεί και η αναθεώρηση του άρθρου 16 του συντάγματος που αφορά την ίδρυση ιδιωτικών «μη κρατικών» πανεπιστημίων, που ανοίγει το δρόμο στη λειτουργία των δημοσίων με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Η κυβέρνηση, όχι μόνο θέλει να νομιμοποιήσει την υπάρχουσα κατάσταση που βρίσκει πολλά τμήματα να χρηματοδοτούνται από εταιρίες και διάφορα εργαστήρια να λειτουργούν ως εντολοδόχοι κατά παραγγελία ερευνών που εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους αλλά και να μετατρέψει την τριτοβάθμια εκπαίδευση σε πεδίο ιδιωτικών επενδύσεων. Εμείς δε μπορούμε παρά να είμαστε αντίθετοι στην ένταση των ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση και στη μετατροπή της γνώσης μας σε εμπόρευμα.

Ακόμα, σταθήκαμε αντιμέτωποι με την εφαρμογή των ψηφισμένων νόμων της αξιολόγησης που το μόνο που μας προσφέρουν απλόχερα, είναι εξετάσεις, ανταγωνισμός και ατομικές λύσεις. Η συνεχής αξιολόγηση και ειδίκευση, η επανακατάρτιση, το «σπάσιμο των πτυχίων» και η εισαγωγή του φακέλου ατομικών δεξιοτήτων, στοχεύει στην παραγωγή ενός ευέλικτου – εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού για τις μηχανές του ελληνικού καπιταλισμού, επιβάλλοντάς μας τις αξίες (εξατομίκευση, ανταγωνισμός) του σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα.

Ένας εργασιακός μεσαίωνας που μεταφράζεται σε κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, αναγνώριση διευθυντικού δικαιώματος, ωράρια-λάστιχο, μαύρη-ανασφάλιστη εργασία και συμπίεση των μισθών στα όρια της φτώχιας. Συνθήκη που καθιστά την εργασία μας ιδιαίτερα επισφαλή και εξόχως κερδοφόρα για τα αφεντικά. Όμως, εκτός από τη μισθωτή εργασία, και εμείς, ως άμισθοι σκλάβοι, δεν βρισκόμαστε σε καλύτερη μοίρα. Εμείς, που σαν φοιτητές των ΕΜΜΕ αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε απλήρωτοι κάνοντας χαμαλοδουλειές, μέχρι να μας «εγκρίνει» ο κάθε εργοδότης και να αρχίσει να μας δίνει ψίχουλα εκμεταλλευόμενος τη μαύρη εργασία μας. Έτσι, αυτό που κάποιοι το λένε «πρακτική άσκηση», ουσιαστικά γίνεται στυγνή εκμετάλλευση. Ζητώντας μισθό αξιοπρέπειας, διεκδικούμε μισθό για οποιονδήποτε εντάσσεται στη μισθωτή σχέση αλλά και όποιον δε βρίσκεται σ’ αυτή. Ταυτόχρονα, τα ΕΜΜΕ, είναι ένα «τμήμα-πλάνητας» που στεγάζεται σε τέσσερα (Καλαμιώτου, Γρυπάρειο, Νομική, Ιπποκράτους) διαφορετικά κτίρια, με αποτέλεσμα με αποτέλεσμα να χάνεται κάθε δυνατότητα ουσιαστικής επικοινωνίας και συντονισμού των φοιτητών, καθώς και την άσκοπη περιπλάνησή μας στο κέντρο της Αθήνας. Εδώ και μια δεκαπενταετία, το τμήμα δεν έχει καταφέρει να στεγαστεί σε ένα ενιαίο κτίριο λόγω της υποχρηματοδότησης και της έλλειψης βούλησης απ’ την πλευρά του κράτους, είτε λόγω ανεπαρκών και αποτυχημένων επιλογών των υπευθύνων. Η προσωρινή λύση του Γρυπαρείου είναι απλώς στάχτη στα μάτια και εμείς δεν κάνουμε βήμα πίσω από την πάγια διεκδίκησή μας για ένα ενιαίο κτίριο που να καλύπτει όλες τις λειτουργικές και διοικητικές ανάγκες του τμήματος.

Τέλος, η προσπάθεια για αναδιαμόρφωση του προγράμματος σπουδών απ’ τη Γενική Συνέλευση του τμήματος είναι ενδεικτική για την εφαρμογή της αξιολόγησης στη σχολή μας, με άμεσο αντίκτυπο το «σπάσιμο» των πτυχίων και τη στείρα εξειδίκευσή μας. Εντωμεταξύ, η τελευταία απόφαση για αύξηση της τιμής της σίτισης στη φοιτητική λέσχη στα 4 ευρώ, ο περιορισμός των δικαιούχων δωρεάν σίτισης (εξαιρούνται μεταπτυχιακοί, εργαζόμενοι στο πανεπιστήμιο, φοιτητές άλλων πανεπιστημίων κλπ.) και η γενικότερη επίθεση στις κοινωνικές παροχές για την πλειοψηφία των φοιτητών (σίτιση-στέγαση-συγκοινωνίες-συγγράμματα κλπ.), έχει σαν αποτέλεσμα μεγαλύτερα οικονομικά βάρη για τους πιο αδύναμους οικονομικά φοιτητές και εργαζόμενους.

Μετά από πρόταση του ΠΑΣΟΚ και με τη σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης της Ν.Δ., ξεκινά την Τετάρτη 7/12 η συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 16 του συντάγματος, παρά την δεδομένη και με πολλούς και δυναμικούς τρόπους εκφρασμένη αντίθεση του συνόλου της εκπαιδευτικής κοινότητας όλο το προηγούμενο διάστημα. Βέβαια, δεν περιμέναμε την πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ «να μας πιάσουν στον ύπνο» για να καταλάβουμε ότι είναι συνένοχοι στο έγκλημα. Στο κάτω-κάτω το κίνημα έχει δώσει την ξεκάθαρη απάντησή του: όταν τα βρίσκουν στο κτίριο της Βουλής, η μόνη αντιπολίτευση είμαστε εμείς! Εμείς απαντάμε ότι δεν παζαρεύουμε το μέλλον μας με κανένα υπουργείο και καμιά κυβέρνηση, αλλά το διεκδικούμε στο δρόμο. Αγωνιζόμαστε μαζί με όλα τα αντιστεκόμενα κοινωνικά κομμάτια (μαθητές, καθηγητές, δάσκαλοι και όλοι οι εργαζόμενοι). Απέναντι στο μέλλον που μας ετοιμάζουν απαντάμε με

ΔΥΝΑΜΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ - ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ - ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

Διεκδικούμε:

• Καμία αναθεώρηση του άρθρου 16, όχι στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων
• Πλήρης απόσυρση του νόμου-πλαισίου
• Να μην εφαρμοστούν οι νόμοι της αξιολόγησης-ΙΔΒΕ-ΔΟΑΤΑΠ
• Καμιά αναπροσαρμογή του προγράμματος σπουδών!
• Δουλειά με δικαιώματα, αυξήσεις στους μισθούς
• Ούτε μια ώρα άμισθης εργασίας, μισθός αξιοπρέπειας για όλους
• Δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγκοινωνίες
• Κάτω τα χέρια από το άσυλο, το άσυλο είναι κοινωνική υπόθεση όπως και η υπεράσπισή του. Διεύρυνσή του σε σχολεία και εργασιακούς χώρους.
• Ένα ενιαίο κτίριο που να καλύπτει τις λειτουργικές και διοικητικές ανάγκες του τμήματος.

Προχωράμε σε:

• Κατάληψη της σχολής από 6 μέχρι 12 Δεκεμβρίου 2006.
• Συμμετοχή στο πανελλαδικό πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της Παρασκευής 8/12 και σε συντονισμό με τις υπόλοιπες σχολές.
• Νέα Γενική Συνέλευση την Τρίτη 12/12, ώρα 15:00, Καλαμιώτου Α’
• Καθημερινή συνέλευση κατάληψης στις 16:00

ΚΑΤΩ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

ΝΟΜΟΣ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΦΟΙΤΗΤΗ

---------------------------

06/12/06: ΓΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΤΟΝ Φ. ΤΡΑΒΕΡΣΟ

Ο ΑΓΩΝΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ...

...ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

Μετά την επιβολή της δικτατορίας του Βιντέλα στην Αργεντινή( 1976-1983 περίπου 30.000 αγωνιστές «εξαφανίστηκαν». Από τότε οι οικογένειες και οι σύντροφοι τους προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανές τις μνήμες και τα όνειρα τους.
Μαζί τους, ο Φερνάντο Τραβέρσο, ποιητής και ζωγράφος που συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα βγάζει την τέχνη από τα μουσεία και την κατεβάζει στους δρόμους της πόλης σημαδεύοντας τα καθημερινά δρομολόγια των κατοίκων του Ροζάριο, της πόλης που μεγάλωσε με τις μνήμες του, τις μνήμες μιας ολόκληρης γενιάς.
Η ιστορία με τα ποδήλατα μας γυρίζει πίσω στα χρόνια της χούντας στην Αργεντινή. Σε μια «παράνομη» συνάντηση ο Φερνάντο περιμένει ένα σύντροφο. Αυτός εμφανίζεται με ένα ποδήλατο, αλλά έχοντας αντιληφθεί ότι τον παρακολουθούν και θέλοντας να προστατέψει τον Φερνάντο, τον αγνοεί και τον προσπερνά.
Λίγα μέτρα παρακάτω βρέθηκε το ποδήλατο του κι από τότε ο ίδιος αγνοείται…

Πριν περίπου πέντε χρόνια το πρώτο ποδήλατο εμφανίστηκε στην πόλη του Ροζάριο. Από τότε 350 ποδήλατα αποτυπώθηκαν σε τοίχους κτιρίων που λειτούργησαν ως κολαστήρια, (κρατητήρια και χώροι βασανιστηρίων) αλλά και μπροστά από σχολεία και παλιά εργοστάσια. 350 ποδήλατα διατρέχουν τους δρόμους της πόλης, όσοι κι οι αγνοούμενοι από αυτήν. 29 από αυτούς ήταν σύντροφοι του Φερνάντο. (λεπτομέρειες στα http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=612252 http://periodikoalana.blogspot.com/2006_12_01_archive.html http://www.fernandotraverso.com/ )

Στις 4 και 5 Δεκέμβρη 2006 η ομάδα "ΑλΑνΑ (αλληλεγγύη, αντίσταση, αξιοπρέπεια) ...στις Αμερικές των κινημάτων" διοργάνωσε διήμερο εκδηλώσεων μνήμης, δημιουργίας και παρέμβασης στην πόλη με τον Αργεντίνο ποιητή και ζωγράφο Φερνάντο Τραβέρσο καλώντας ομάδες, συλλογικότητες, δημοτικές κινήσεις, στέκια, καταλήψεις κ.α. να συμμετάσχουν.

Την Τρίτη 5 Δεκεμβρίου στα Προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας, σε συνεργασία με τον Σύλλογο Κατοίκων της περιοχής και ομάδα φοιτητών, φοιτητριών και εκπαιδευτικών της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΕΜΠ πραγματοποιήθηκε η δεύτερη εκδήλωση με προβολή slides, video και μουσική. Ο Φερνάντο Τραβέρσο αποτύπωσε και πάλι τα ποδήλατα του σε τοίχους και υφάσματα.
Κάπου εκεί συναντηθήκαμε…σχεδόν τυχαία μερικοί καταληψίες από τα ΕΜΜΕ. Επιστρέφοντας στο γαλατικό χωριό φροντίσαμε να βρούμε έναν τοίχο σε μόνιμα κατειλημμένο έδαφος της σχολής για να «στεγάσει» ένα επιπλέον ποδήλατο στο κτίριο της Καλαμιώτου…αυτή τη φορά πάνινο.

*η 2η φωτο στη δευτερη σειρά είναι από το αρχείο του Τραβέρσο

...παραμορφωθήκαμε μόνοι μας

11/11/06: "ΤΕΤΑΡΤΗ 8 ΝΟΕΜΒΡΗ...ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΠΛΩΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ"

Τετάρτη, 8 Νοεμβρίου 2006…

Ώρα 13:00 ΑΣΟΕΕ
Λίγο πριν αρχίσει η γενική συνέλευση φοιτητών δεκαπέντε με είκοσι πληρωμένοι τραμπούκοι της ΔΑΠ, με τη σιωπηρή στήριξη των στελεχών της, επιτίθενται σε φοιτητή εμποδίζοντας τον να βγει από το αμφιθέατρο. Κατά τη διάρκεια της συνέλευσης, μερίδα φοιτητών απαντά στις συνεχείς προκλήσεις των ΔΑΠιτών εξοστρακίζοντας αρκετούς από αυτούς από το χώρο του πανεπιστημίου.
Ώρα 17: 00 Καλαμιώτου Α΄
Συνέλευση φοιτητών ΕΜΜΕ. Μετά από την επτάμηνη θερινή τους νάρκη τα «αξιότιμα» μέλη της ΔΑΠ κάνουν την επανεμφάνιση τους με τη συνοδεία που αρμόζει σε έναν μελλοντικό τουλάχιστον υπουργό (με τις υγείες σου, βρε) και το γιόκα του Γενικού Γραμματέα της ΝΔ. Η προσωπική τους φρουρά αποτελούμενη από δέκα εξωσχολικούς ΔΑΠίτες, σφογγοκωλάριους, φράζει τις εισόδους της Καλαμιώτου προτάσσοντας τα σώματα τους και υπονοώντας τον έλεγχο του χώρου και της διαδικασίας διεκδικώντας ένα πολύ οικείο σε αυτούς ρόλο, αυτόν του πορτιέρη σε νυχτερινά μαγαζιά.
Ενώ ο αρχιδαπίτης της σχολής με το γνωστό διαλλακτικό ύφος μεγάλου δημοκράτη επιδίδεται στην πάντα χαμηλών τόνων ανάλυσή του για το ποιοι είναι οι λόγοι που πρέπει να μπουν ιδιωτικές εταιρείες στις σχολές, ποια τα οφέλη από την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και πόσο περισσότερο σεβασμό θα τρέφουν οι φοιτητές απέναντι στα βιβλία τους αν τα πληρώνουν, στην ΑΣΟΕΕ ομοϊδεάτες τους κάνουν σαφές ποιο είναι το πραγματικό πρόσωπο της παράταξης τους και ποιοι οι απώτεροι στόχοι. Ομάδα δεκαπέντε ατόμων αποτελούμενοι από ΔΑΠίτες των ΤΕΦΑΑ, μπράβους και γνωστά φασιστοειδή εισβάλουν στο χώρο του πανεπιστημίου και επιτίθενται με ξύλα και μαχαίρια σε φοιτητές, τραυματίζοντας δύο από αυτούς και στέλνοντας τους στο νοσοκομείο. Το γεγονός γίνεται γνωστό στη συνέλευση μας και κάποιοι από εμάς σπεύδουν να υπερασπιστούν τη διαδικασία της συνέλευσης αποβάλλοντας από αυτή (όχι με τον πιο ευγενικό τρόπο) τη φρουρά της ΔΑΠ, μέσα στην οποία υπήρχαν και μέλη της ΔΑΠ Νομικής που την προηγούμενη βδομάδα, κάνοντας επίδειξη δύναμης στη γενική συνέλευση τους, ξυλοκόπησαν ένα φοιτητή. Παράλληλα, οι ορκισμένοι εχθροί του νεοφιλελευθερισμού, αυτοί που δε φοβούνται να κατονομάσουν στα πλαίσια τους ενόχους, οι αγαπημένοι μας Κνίτες καταδικάζουν την ενέργεια αποκαλώντας μας συμμορίτες και τρέχουν πανικόβλητοι να προστατεύσουν τους ΔΑΠίτες που με τα παπούτσια τους στο χέρι ακόμα τρέχουν…

Η αντίσταση στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που κλιμακώθηκε το δίμηνο Μαΐου- Ιουνίου με τις μαζικότερες φοιτητικές πορείες των τελευταίων δεκαετιών και τις εκατοντάδες κατειλημμένες σχολές προκάλεσε μεγάλη αναταραχή στα επιτελεία της κυβέρνησης και ξάφνιασε πολλούς. Μεγάλη μερίδα του φοιτητικού σώματος λειτούργησε ακηδεμόνευτα και αντιθετικά προς τις προσταγές των κυβερνώντων, προκαλώντας την παράλυση του εκπαιδευτικού μηχανισμού και διεκδικώντας το δικαίωμα λόγου και παρέμβασης όχι μόνο σε ζητήματα που άπτονται αποκλειστικά του εκπαιδευτικού αλλά και προεκτείνοντας τις διεκδικήσεις σε θέματα ευρύτερου κοινωνικού ενδιαφέροντος (εργασιακές διεκδικήσεις, άσυλο, ζήτημα μεταναστών). Ανέδειξε τη δύναμη του συλλογικού και τις προοπτικές που είναι δυνατό να αναπτυχθούν από όλα τα κοινωνικά κομμάτια στην αντιπαράθεση τους με τους εκάστοτε μηχανισμούς εξουσίας. Παρά το ξεπούλημα του αγώνα από τους γραφειοκράτες των ΕΑΑΚ, οι φοιτητές τάραξαν τα λιμνάζοντα κοινωνικά νερά επηρεάζοντας σημαντικά την κατεστημένη και ομαλή λειτουργία του πανεπιστημίου με το ειδικό βάρος που το χαρακτηρίζει στα πλαίσια της καπιταλιστικής μηχανής. Η ανάγκη λοιπόν των κρατούντων για επανασταθεροποίηση της κατάστασης με απώτερο σκοπό βέβαια την αίσια αποπεράτωση της αναδιάρθρωσης, προαπαιτούμενο για τη διαμόρφωση των νέων εργασιακών σχέσεων, πυροδότησε την αλυσιδωτή αντίδραση των αμυντικών μηχανισμών του συστήματος. Αφού ο λόγος και η δραστηριότητα που ανέπτυξε το κίνημα απονοηματοδοτήθηκε ενσωματώθηκε από τα ΜΜΕ και ενώ η κυβέρνηση έδωσε σαφείς οδηγίες για αποτελεσματική καταστολή των φοιτητών στις πορείες με αποκορύφωμα το μακέλεμα της 8ης Ιουνίου, ο πόλεμος συνεχίστηκε με την τακτική της δήθεν διαλλακτικότητας και τις εκκλήσεις να ξεχαστεί το ξυλοφόρτωμα και να αρχίσει ο διάλογος.
Με την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους η απειλή δημιουργίας πανεκπαιδευτικού μετώπου εναντία στην κυβερνητική πολιτική με την συμπόρευση των αγωνιζομένων δασκάλων, των μαθητών και των φοιτητών κατέστησε επιτακτική την ανάγκη αποτελεσματικής αντιμετώπισης της κατάστασης. Το έργο των ΜΜΕ και των δυνάμεων καταστολής έρχεται να συμπληρώσει η νεολαία του κυβερνώντος κόμματος, η οποία ως ένας μηχανισμός που λειτουργεί στους κόλπους της πανεπιστημιακής κοινότητας μπορεί να επιφέρει πιο άμεσα αποτελέσματα. Απαξιώνοντας κάθε προσπάθεια αυτοκαθορισμού των ανθρώπων μέσω της συλλογικής δράσης επιχειρεί να διαποτίσει τις συνειδήσεις των φοιτητών με τη βασική, για τη διατήρηση του υπάρχοντος, αξία του ατομικισμού, τον εξοντωτικό ανταγωνισμό για την προσωπική ανάδειξη του καθενός και τη ματαιοδοξία της κοινωνικής ανέλιξης και του καριερισμού. Δρα σε πρώτο επίπεδο διασπείροντας το φόβο για χάσιμο του εξαμήνου, συσπειρώνοντας και κατεβάζοντας σε συνελεύσεις φοιτητές, οι οποίοι καθόλη τη διάρκεια των κινητοποιήσεων και όχι μόνο, όταν δηλαδή υπήρχε το έδαφος για ανάπτυξη διαλόγου στους κόλπους του πανεπιστημίου, ήταν αδιάφοροι και απόντες. Από την άλλη, όπου αυτό δεν είναι εφικτό, ολοκληρώνει τη λειτουργία της ως απεργοσπαστικός μηχανισμός χρησιμοποιώντας την τρομοκρατία. Τότε τη θέση των απολιτίκ φοιτητών έρχονται να αναπληρώσουν οι φουσκωτοί ΔΑΠίτες σε ρόλο πορτιέρη στις γενικές συνελεύσεις και οι πληρωμένοι μπράβοι, θυμίζοντας τις εποχές των Ρέιντζερς.
Ως φοιτητές που συμμετείχαμε στις κινητοποιήσεις δρώντας ακηδεμόνευτα στο εσωτερικό του κινήματος και οργανώνοντας την αδιαλλαξία μας απέναντι στο στημένο διάλογο της κυβέρνησης δε θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια μπροστά στην επέλασή της στα πανεπιστήμια. Θα προστατεύσουμε με κάθε μέσο την προσπάθεια μας για καθορισμό των διεκδικήσεων και των δράσεων μας μέσα από συλλογικές διαδικασίες. Όπως συνέβη με τους αποτυχημένους πορτιέρηδες της Νομικής, κάθε προσπάθεια ελέγχου και επιβολής στις γενικές συνελεύσεις θα δέχεται το μερίδιο της συλλογικής αντιβίας που της αναλογεί.

Υ.Γ: Όσο για αυτούς που απαξιώνανε και σαμποτάρανε τις κινηματικές διαδικασίες του Ιουνίου και που τώρα έρχονται ως «οργισμένοι» και «ανυπότακτοι» καταληψίες του ΠαρασκευοΣαββατοΚύριακου (ΠΣΚ) να καρπωθούν την πολιτική υπεραξία και να τη μετατρέψουν σε ψήφους για το Κόμμα, δεν τους παίρνουμε καν στα σοβαρά, το ίδιο το κίνημα όταν ξαναέρθει η ώρα θα τους αποβάλλει καταδικάζοντας τους για μια ακόμη φορά να συνεχίσουν τη μοναχική τους πορεία εσωστρέφειας και επαναστατικής καθαρότητας.

….δεν ηταν απλώς μια μέρα

Συμμορίτες- Συμμορίτισσες

από τα ΕΜΜΕ

01/11/06: ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΕΜΜΕ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

Οι φοιτητές ,τον Μάη και τον Ιούνη, με όπλα τους τις μαζικές συνελεύσεις, τις εκατοντάδες ζωντανές καταλήψεις και την δυναμική τους παρουσία στους δρόμους όλης της Ελλάδας αντιστάθηκαν ενάντια στην εκπαιδευτική και εργασιακή αναδιάρθρωση. Το φοιτητικό κίνημα αντιστάθηκε στο προωθούμενο νόμο πλαίσιο ο οποίος με αιχμές την διαγραφή φοιτητών σε ν+2 χρόνια φοίτησης και την κατάργηση δωρεάν συγγραμμάτων προωθεί την μετακύλιση του κόστους σπουδών στις τσέπες του φοιτητή καθώς και την εντατικοποίηση των σπουδών άρα και των ζωών μας. Εμείς απαντήσαμε λέγοντας πως θα είμαστε «συνειδητά αιώνιοι» και διεκδικήσαμε επιπλέον δωρεάν σίτιση, στέγαση και μεταφορές για όλους μας. Επίσης, μέσω του «επαναπροσδιορισμού» της έννοιας του ασύλου επιχειρείται η πλήρης κατάργηση του που θα σήμαινε στυγνή επίθεση σε ένα κεκτημένο που κατοχυρώθηκε από αγώνες του παρελθόντος καθώς και την περιστολή των δικαιωμάτων που περιλαμβάνει (ελεύθερη διακίνηση και έκφραση ιδεών κ.ά) που αποτελεί μία μόνο πτυχή στην γενικευμένη κατασταλτική πολιτική του κράτους. Απέναντι στον ευτελισμό του ασύλου σε ακαδημαϊκό ζήτημα προτάξαμε την κοινωνική του υπεράσπιση και την ανάδειξη του σε κοινωνικό ζήτημα πέρα από την ακαδημαϊκή κοινότητα.

Αιχμή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης αποτελεί και η αναθεώρηση του άρθρου 16 που αφορά την ίδρυση ιδιωτικών, μη κρατικών πανεπιστημίων και ανοίγει το δρόμο στη λειτουργία των δημοσίων με ιδιωτικό-οικονομικά κριτήρια. Η κυβέρνηση όχι μόνο θέλει να νομιμοποιήσει την υπάρχουσα κατάσταση που βρίσκει πολλά τμήματα να χρηματοδοτούνται από εταιρίες και διάφορα εργαστήρια να λειτουργούν ως εντολοδόχοι κατά παραγγελία ερευνών που εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους αλλά και να μετατρέψει την τριτοβάθμια εκπαίδευση σε πεδίο ιδιωτικών επενδύσεων. Εμείς δεν μπορούμε παρά να’μαστε αντίθετοι στην ένταση των ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση και στη μετατροπή της γνώσης μας σε εμπόρευμα.

Ακόμη, σταθήκαμε αντιμέτωποι με την εφαρμογή των ψηφισμένων νόμων της αξιολόγησης που το μόνο που μας προσφέρουν απλόχερα είναι εξετάσεις, ανταγωνισμός και ατομικές λύσεις. Η συνεχής αξιολόγηση και εξειδίκευση, η επανακατάρτιση, το «σπάσιμο των πτυχίων» και η εισαγωγή του φακέλου προσωπικών δεξιοτήτων στοχεύει στη παραγωγή ενός ευέλικτου-εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού για τις μηχανές του ελληνικού καπιταλισμού επιβάλλοντάς μας τις αξίες (εξατομίκευση, ανταγωνισμός) του σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα.

Ένας εργασιακός μεσαίωνας που μεταφράζεται σε κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, αναγνώριση διευθυντικού δικαιώματος, ωράρια-λάστιχο και συμπίεση των μισθών στα όρια της φτώχιας. Συνθήκη που καθιστά την εργασία μας ιδιαίτερα επισφαλή και εξόχως κερδοφόρα...για τα αφεντικά! Όμως, εκτός από την μισθωτή εργασία τον εργασιακό μεσαίωνα συμπληρώνουμε και εμείς, οι άμισθοι σκλάβοι. Εμείς, που σαν φοιτητές των ΕΜΜΕ αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε απλήρωτοι κάνοντας χαμαλοδουλειές μέχρι να μας «εγκρίνει» ο κάθε εργοδότης και να αρχίσει να μας δίνει ψίχουλα εκμεταλλευόμενος την μαύρη εργασία μας. Έτσι, αυτό που κάποιοι το λένε πρακτική άσκηση ουσιαστικά γίνεται στυγνή εκμετάλλευση. Ζητώντας μισθό αξιοπρέπειας διεκδικούμε μισθό για οποιονδήποτε εντάσσεται στην μισθωτή σχέση αλλά και όποιον δε βρίσκεται σε αυτήν όπως πχ. οι άνεργοι και οι νοικοκυρές.

Δίπλα μας, στον αγώνα ενάντια σε εκπαιδευτική και εργασιακή αναδιάρθρωση, βρίσκονται οι δάσκαλοι και οι μαθητές. Οι δάσκαλοι μετά από 6 εβδομάδες απεργίας κατάφεραν, αναγκάζοντας την κυβέρνηση να παραδεχτεί πως «δεν έχουμε λεφτά για τους δασκάλους», ν’ αναδείξουν τις αντικοινωνικές κυβερνητικές επιλογές και να καταστήσουν τον αγώνα τους σύμβολο για τους αγώνες και το μέλλον όλων των εργαζομένων. Μαζί με θεσμικά αιτήματα (έλεγχος, αξιολόγηση, ευέλικτη ζώνη κ.ά) απαίτησαν «1400€ για όλο το λαό!» καθιστώντας τα αιτήματά τους καθολικά για το πανεκπαιδευτικό μέτωπο αλλά και για όλους τους εργαζόμενους.

Επίσης, οι μαθητικές καταλήψεις πέρα από την μαζικότητα τους(1000 αισίως) και τον αυθορμητισμό τους αποδεικνύουν και την μαχητικότητά τους μετά από την 3η βδομάδα διάρκειάς τους. Οι μαθητές αγωνίζονται για ένα καλύτερο μέλλον που φαντάζει μάλλον ζοφερό μετά τον αποκλεισμό 30000 μαθητών από την τριτοβάθμια εκπαίδευση μέσω της βάσης του 10 ενώ η συνεχώς εντεινόμενη αξιολόγηση και ο έλεγχος που υφίστανται τους διαχωρίζει σε «ικανούς» και «ανίκανους». Έτσι, παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους αρνούμενοι να μπουν στις αίθουσες για μάθημα διεκδικώντας την αξιοπρέπειά τους και τον ελεύθερο χρόνο που τόσο βίαια τους έχουν στερήσει τα σχολεία και τα φροντιστήρια.

Αν όλα τα παραπάνω μοιάζουν μακρινά ας γυρίσουμε στην πραγματικότητα των ΕΜΜΕ. Τα ΕΜΜΕ είναι ένα τμήμα πλάνητας που στεγάζεται σε 4 (Καλαμιώτου, Γρυπάρειο, Νομική, Ιπποκράτους) διαφορετικά κτίρια μ’αποτέλεσμα τη διάρρηξη του κοινωνικού ιστού της φοιτητικής κοινότητας των ΕΜΜΕ καθώς και την «άσκοπη περιπλάνηση» μας στο κέντρο της Αθήνας. Εδώ και μια 15ετία το τμήμα δεν έχει καταφέρει να στεγαστεί σε ένα ενιαίο κτίριο είτε λόγω της υποχρηματοδότησης και της έλλειψης βούλησης από την πλευρά του κράτους είτε λόγω ανεπαρκών και αποτυχημένων επιλογών των αρμοδίων. Τέλος, η προσπάθεια για αναδιαμόρφωση του προγράμματος σπουδών απ’τη Γ.Σ τμήματος είναι ενδεικτική για την εφαρμογή της αξιολόγησης στη σχολή μας με άμεσο αντίκτυπο το «σπάσιμο» των πτυχίων μας και τη στείρα εξειδίκευση μας.

Παρ’όλους τους κυβερνητικούς ελιγμούς με το «πάγωμα» του νόμου πλαισίου και τη μεταφορά της συζήτησης για την αναθεώρηση του άρθρου 16 για τον Ιανουάριο, οι φοιτητές πρέπει να συνεχίσουμε δυναμικά τον αγώνα μας ενάντια στην αναδιάρθρωση σε εκπαίδευση και εργασία. Τίποτα δεν άλλαξε, όλα είναι μπροστά μας! Δεν παζαρεύουμε το μέλλον μας με κανένα υπουργείο, τον διεκδικούμε στο δρόμο. Το φοιτητικό κίνημα στέκεται αλληλέγγυο και αγωνίζεται μαζί με τα αντιστεκόμενα κοινωνικά κομμάτια των μαθητών, των δασκάλων και όλων των εργαζομένων. Είναι η ώρα να επιτεθούμε ξανά προωθώντας την κοινή μας υπόθεση, για το μέλλον που επιλέγουμε εμείς...

ΜΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ, ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ, ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ.

Διεκδικούμε:

• Να μην εφαρμοστούν οι νόμοι της αξιολόγησης
• Καμία αναθεώρηση του άρθρου 16
• Πλήρη απόσυρση του νόμου πλαισίου
• Κάτω τα χέρια από το άσυλο. Το άσυλο είναι κοινωνική υπόθεση όπως και η υπεράσπιση του. Διεύρυνση του σε σχολεία και εργασιακούς χώρους.
• Δουλειά με δικαιώματα. Αυξήσεις στους μισθούς. -Ούτε μια ώρα άμισθης εργασίας! Μισθό αξιοπρέπειας για όλους.
• Να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των δασκάλων και των μαθητών. Κοινός αγώνας φοιτητών-μαθητών-δασκάλων ενάντια στην αναδιάρθρωση σε εκπαίδευση και εργασία.

Προχωράμε σε:

• Συνέχιση της κατάληψης μέχρι την Παρασκευή 3/11
• Συμμετοχή στο συλλαλητήριο την Παρασκευή 3/11, 12:00 στο Σύνταγμα
• Κλείσιμο της Γραμματείας 2 και 3/11
• Παράσταση διαμαρτυρίας στην Γ.Σ. τμήματος την Τρίτη 7/11 στις 11:00 για το κτιριακό ζήτημα και τις αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών
• Παράσταση διαμαρτυρίας στο Γραφείο Διαχείρισης της Περιουσίας του ΕΚΠΑ την Πέμπτη 2/11 στις 12:00
• Παρέμβαση σε κατειλημμένα σχολεία την Πέμπτη το απόγευμα
• Καθημερινή συνέλευση κατάληψης στις 18:00
• Συντονισμό με τους φοιτητικούς συλλόγους, τους μαθητές και τους δασκάλους ενάντια στις αναδιαρθρώσεις σε εκπαίδευση και εργασία.

25/10/06: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

ΠΕΜΠΤΗ
18:00 ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ
ΒΡΑΔΥ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΩΝ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
18:00 ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ
20:00 ΠΡΟΒΟΛΗ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΜΑΗ-ΙΟΥΝΗ 2006 ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΙΟΥΝΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΒΙΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ
ΠΡΩΙ ΞΕΧΥΝΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΜΟΙΡΑΣΜΑΤΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ
17:00 ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ

ΚΥΡΙΑΚΗ
18:00 ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ
20:00 ΠΡΟΒΟΛΗ "Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΓΚΟΥΑΝΤΑΝΑΜΟ"

ΔΕΥΤΕΡΑ
11:ΟΟ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΕ ΚΑΠΝΙΚΑΡΕΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ
18:00 ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

25/10/06: ΕΝΑΡΞΗ ΧΗΜΕΡΙΝΟΥ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥ ΕΤΟΥΣ ΜΕ 7ΗΜΕΡΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗ - ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

ΣΑ ΝΑ ΜΗ ΠΕΡΑΣΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ...

...αφότου οι φοιτητές ,τον Μάη και τον Ιούνη, με όπλα τους τις μαζικές συνελεύσεις, τις ζωντανές καταλήψεις και την δυναμική τους παρουσία στους δρόμους όλης της Ελλάδας., κατάφεραν να φέρουν στο προσκήνιο τον αγώνα τους ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Το φοιτητικό κίνημα μέσα από την πολύμορφη δράση του ( πορείες, καταλήψεις ραδιοφωνικών σταθμών και κομματικών γραφείων, μπλοκαρίσματα δρόμων κ.α.) διακήρυξε την αντίθεσή του στον προωθούμενο νόμο-πλαίσιο( κατάργηση δωρεάν συγγραμάτων,κατάργηση ασύλου κ.α), στην αναθεώρηση του άρθρου 16( αφορά την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων) καθώς και στους ήδη ψηφισμένους νόμους της αξιολόγησης. Μ’αυτές τις αιχμές οι φοιτητές στήσαμε ένα ανάχωμα απέναντι στην επιθετική κρατική πολιτική που στόχο έχει την προσαρμογή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις σύγχρονες επιταγές του κεφαλαίου. Με την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση προωθούνται η περαιτέρω εντατικοποίηση των σπουδών μας (ν+2 χρόνια φοίτησης, διαγραφή φοιτητών μετά από 4 αποτυχημένες προσπάθειες σε εξεταστικές) που θα’χει άμεση συνέπεια και την εντατικοποίηση των ζωών μας, η ένταση των ταξικών φραγμών σε εκπαίδευση και εργασία καθώς η παραγωγή ενός ευέλικτου-εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού για τις μηχανές του ελληνικού καπιταλισμού,κομμένο και ραμμένο σύμφωνα με τις ορέξεις των αφεντικών. Μ’όλα τα παραπάνω θέλουν να μας επιβάλλουν τις αξίες που κυριαρχούν και αναπαράγουν τον σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα (εξατομίκευση, συνεχής αξιολόγηση και επανακατάρτιση, ανταγωνισμός) τον οποίο ήδη βιώνουν οι νέοι αλλά και οι μεγαλύτεροι εργαζόμενοι που σε συνδυασμό με το ωράριο-λάστιχο και την αφαίρεση οποιουδήποτε συλλογικού δικαιώματος (κατάργηση συλλογικών συμβάσεων και αναγνώριση του διευθυντικού δικαιώματος) καθιστά την εργασία μας ιδιαίτερα επισφαλή και εξόχως κερδοφόρα για τ’αφεντικά! Μια συνθήκη που βιώνουμε και εμείς,οι φοιτητές των ΕΜΜΕ, που αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε απλήρωτοι κάνοντας χαμαλοδουλειές μέχρι να μας «εγκρίνει» ο κάθε εργοδότης και ν’αρχίσει να μας δίνει ψίχουλα εκμεταλλευόμενος την μαύρη εργασία μας. Οι φοιτητές όχι μόνο δεν φοβηθήκαμε την ωμή βία των κατασταλτικών δυνάμεων που προσπάθησε να μας διασπάσει αλλά μας ένωσε ακόμα περισσότερο ενάντια στην κρατική τρομοκρατία. Επιπλέον, σταθήκαμε συνειδητά αδιάλλακτοι απέναντι στις απελπισμένες εκκλήσεις του Υπ.Παιδείας για διάλογο, στημένο ή μη. Δεν διαπραγματεύομαστε ούτε παζαρεύουμε το μέλλον μας, αγωνιζόμαστε να το κατακτήσουμε! Τέλος, το πάγωμα του νόμου-πλαισίου όπως και η αναβολή της συζήτησης για την αναθεώρηση του άρθρου 16 παρόλο που αποτελούν ελιγμούς της κυβέρνησης για να κατευνασθούν οι κοινωνικές αντιδράσεις, σίγουρα οφείλονται στην δυναμική του φοιτητικού κινήματος αλλά αποτελούν μια μόνο νικηφόρα μάχη στον πόλεμο ενάντια στην εκπαιδευτική και εργασιακή αναδιάρθρωση.

Κι όσο εμείς βιώναμε την τρομοκρατία των εξεταστικών και της «ακαδημαïκής ειρήνης» στον δρόμο βρισκόντουσαν οι δάσκαλοι σ’όλη την Ελλάδα. Με οικονομικά (αύξηση μισθών, υπερωρίες, χρηματοδότηση κ.α.) και θεσμικά (έλεγχος, αξιολόγηση,ευέλικτη ζώνη κ.α.) αιτήματα αντιστέκονται και αυτοί στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση αλλά και στην υποβάθμιση του εργασιακού τους μέλλοντος. Έχοντας χάσει πάρα πολλά μεροκάματα ( ξεμπροστιάζοντας όσους τους θεωρούν «προνομιούχους») βρίσκονται στην 6η βδομάδα του απεργιακού τους αγώνα και αναγκάζοντας την κυβέρνηση να παραδεχτεί πως «δεν έχουμε λεφτά για τους δασκάλους!» κατάφεραν ν’αναδείξουν τις αντικοινωνικές κυβερνητικές επιλογές και να καταστήσουν τον αγώνα τους σύμβολο για τους αγώνες και το μέλλον όλων των εργαζομένων.

Πλάι στους δασκάλους και οι μαθητές! Ενώ η κυβέρνηση απέτυχε να στρέψει την κοινωνία ενάντια στις καταλήψεις οι μαθητές συνεχίζουν να καταλαμβάνουν τα σχολεία τους (αισίως 900 περίπου καταλήψεις ανά την Ελλάδα) και με την μαζικότητα και τον αυθορμητισμό τους αγωνίζονται για ένα καλύτερο μέλλον. Μέλλον που φαντάζει ζοφερό μετά τον αποκλεισμό 30.000 μαθητών από την τριτοβάθμια εκπαίδευση μέσω της βάσης του 10 ενώ η συνεχώς εντεινόμενη αξιολόγηση και έλεγχος που υφίστανται τους διαχωρίζει σε «ικανούς» και «ανίκανους». Έτσι, οι μαθητές παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους αρνούμενοι να μπουν στις αίθουσες για μάθημα διεκδικώντας την αξιοπρέπειά τους και τον ελεύθερο χρόνο που τόσο βίαια τους έχουν στερήσει το σχολείο και τα φροντιστήρια. Όλο αυτό το μέτωπο μαθητών-φοιτητών-δασκάλων στέκεται εμπόδιο στην εκπαιδευτική και εργασιακή αναδιάρθρωση αρνούμενο να εξυπηρετήσει δουλικά τις σύγχρονες απαιτήσεις του κεφαλαίου και της αγοράς που αντιτίθενται στις πραγματικές του ανάγκες. Εμείς, οι φοιτητές, προωθόντας τον αγώνα μας βοηθάμε να συνεχιστεί και να οξυνθεί και ο αγώνας των μαθητών και των δασκάλων. Τα προβλήματα των μαθητών είναι και δικά μας όπως και ο αγώνας που διεξάγουν οι δάσκαλοι για την αξιοπρέπειά τους.

Το φοιτητικό κίνημα αγωνίζεται και στέκεται αλληλέγγυο και στ’άλλα κοινωνικά κομμάτια που αντιστέκονται. Διεκδικώντας την πλήρη απόσυρση του νόμου-πλαισίου, την μη-αναθεώρηση του άρθρου 16 και στεκόμενοι εμπόδιο στην εφαρμογή των νόμων της αξιολόγησης , ταυτόχρονα πολεμούμε και για τις διεκδικήσεις των μαθητών και των δασκάλων. Είναι η ώρα να επιτεθούμε ξανά προωθόντας την κοινή μας υπόθεση, για το μέλλον που επιλέγουμε εμείς...

ΜΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ, ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ,ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ, ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

• Πλήρη απόσυρση του νόμου-πλαισίου
• Να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16
• Να μην εφαρμοστούν οι νόμοι της αξιολόγησης
• Να μην δουλεύουμε απλήρωτοι! Όχι στην άμισθη εργασία!
• Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων των δασκάλων και των μαθητών.
• Αλληλεγγύη στον αγώνα των δασκάλων και των μαθητών.

ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ:

• σε εβδομαδιαία κατάληψη της σχολής μας με νέα Γενική Συνέλευση την Τρίτη 31/10, 13:00.
• σε καθημερινή συνέλευση κατάληψης για να διαμορφώσουμε και να προγραμματίσουμε δράσεις ακι παρεμβάσεις.
• σε κινήσεις οικονομικής στήριξης και αλληλεγγύης των απεργών δασκάλων.

Πρωτοβουλία Φοιτητών ΕΜΜΕ

09/10/06: ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΕΜΜΕ - ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΔΑΣΚΑΛΩΝ

Στεκόμαστε ενάντια στην αδιαλλαξία της κυβέρνησης απέναντι στα αιτήματα των δασκάλων. Οι δάσκαλοι βρίσκονται στην 4η εβδομάδα του απεργειακού τους αγώνα. Ένα κομμάτι των φοιτητών ξεπερνώντας την τρομοκρατία της εξεταστικής, βγαίνει στο δρόμο στο πλάι των δασκάλους, ενώ οι μαθητές μπαίνουν στο χορό των κινητοποιήσεων καταλαμβάνοντας τα σχολεία τους (κάποιες δεκάδες σχολείων ανά την Ελλάδα είναι ήδη υπό κατάληψη). Αφού δεν μπορεί να γίνει γενική συνέλευση την παρούσα στιγμή λόγω της εξεταστικής και μήν περιμένοντας κανένα Δ.Σ. να μας πει "να κατέβουμε στο δρόμο", κάποιοι φοιτητές των ΕΜΜΕ παίρνουμε την πρωτοβουλία να κατέβουμε στο δρόμο, αλληλέγγυοι στον αγώνα των δασκάλων και προωθώντας ακόμα περισσότερο των αγώνα που δώσαμε το Μάιο και τον Ιούνιο που μας πέρασε. Καλούμε την Τετάρτη στις 11:00 να συγκεντρωθούμε στην σχολή και να κατευθυνθούμε στο Σύνταγμα όπου θα γίνει η προσυγκέντρωση του πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΕΜΜΕ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ...ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ MEDIA.FORUM

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ 20ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

ΑΠΟ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Οι δάσκαλοι βρίσκονται σε απεργία και καλούν φοιτητές, μαθητές και καθηγητές σε πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο την Τετάρτη 20/09. Ας αφήσουμε για λίγο το διάβασμα και να ξανακαταλάβουμε τους δρόμους! Επειδή αυτή την στιγμή η εξεταστική εμποδίζει την μεταξύ μας επικοινωνία, το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο είναι μια καλή αφορμή και για όσους συμμετείχαμε στην κατάληψη των ΕΜΜΕ, να ξαναβρεθούμε στον δρόμο και να δούμε τι κάνουμε σιγά σιγά για να συνεχιστεί ο αγώνας. Επίσης την Παρασκευή 22/09 στις 18:00 το απόγευμα στο Πολυτεχνείο, πρωτοβουλίες φοιτητών που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις του Ιούνη από διάφορες σχολές της Αθήνας, καλούν σε ανοιχτή συνέλευση για το συντονισμό της δράσης τους και για να ξεκινήσουν δράσεις και παρεμβάσεις στις σχολές (κι όχι μόνο) προς την κατεύθυνση της αναζοπύρωσης του φοιτητικού κινήματος, μέσα στις εξεταστικές.

• ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ 20/09 ΣΤΕΚΟΜΕΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: 12:00 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

• ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΕΣ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22/09 18:00 ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ Πρωτοβουλία φοιτητών

Πρωτοβουλία Φοιτητών

Σχόλιασμός πορείας-μπλοκ πρωτοβουλίας φοιτητών στο indymedia:

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=573281

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΔΕΘ ΑΠΟ ΦΟΙΤΗΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ΣΤΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Η ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΧΙΣΕ ΦΕΤΟΣ

ΜΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟΥΝΗ...

Στις σχολές μας παρατηρούμε ένα κοινό και πολλές διαφορές σε σχέση με το πως τις αφήσαμε στα τέλη Ιούνη. Το μόνο κοινό είναι ότι είναι γεμάτες από κόσμο, όπως ήταν και στις γενικές συνελεύσεις που γίνονταν πριν δύο μήνες, τις μαζικότερες των τελευταίων χρόνων. Από εκεί και πέρα όμως υπάρχουν πολλές διαφορές. Ο ενθουσιασμός του αγώνα έχει αντικατασταθεί από το άγχος της ύλης, η όρεξη για επικοινωνία από τον καταναγκασμό της εξεταστικής και την στείρα απομνημόνευση γνώσεων, οι συλλογικές δράσεις από τον ατομικό δρόμο προς το «πολυπόθητο» πτυχίο. Οι κουβέντες, οι συζητήσεις, ο διάλογος κι η ζύμωση στο εσωτερικό της φοιτητικής κοινότητας έχουν παύσει, αφού οι καθηγητές είναι αυστηροί όταν λένε ότι «μην μιλάτε, δεν επιτρέπεται η συνεργασία». Ταυτόχρονα οι ίδιοι σε κάποιες σχολές με τον εκβιασμό της εξεταστικής συμπεριφέρθηκαν εκδικητικά προς τον αγώνα των φοιτητών.

Παρά το λούκι όμως της εξεταστικής, θυμόμαστε ότι τον Μάιο-Ιούνιο των καταλήψεων κατεβήκαμε στο δρόμο και απαιτήσαμε να μην κατατεθεί ο νόμος πλαίσιο και να μην γίνει καμιά αναθεώρηση στο άρθρο 16 του Συντάγματος, που θα άνοιγε τον δρόμο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και την λειτουργία των δημοσίων με ιδιωτικά-ανταγωνιστικά κριτήρια. Όλο το καλοκαίρι δεν είδαμε καμιά οπισθοχώρηση της κυβέρνησης απέναντι σε αυτές τις δυο αιχμές που είχε θέσει το φοιτητικό κίνημα. Αντίθετα όλες οι δηλώσεις τους λένε ότι η «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση» θα συνεχιστεί και ότι «η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων είναι μια από τις βασικές μας προτάσεις ενόψει συνταγματικής αναθεώρησης και δεν θα υποχωρήσουμε». Και φυσικά το προσχέδιο νόμου είναι έτοιμο για χρήση ανά πάσα στιγμή τελειώσει ο διάλογος τους με την ΔΑΠ στη Βουλή.

Θυμόμαστε ακόμα ότι το πολιτικό πλαίσιο που έβαλαν σχεδόν όλες οι γενικές συνελεύσεις, είναι ο συνολικός αγώνας ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Κι αυτό που είδαμε όλο το καλοκαίρι ήταν ότι η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση όχι μόνο δεν σταμάτησε εξαιτίας της κοινωνικής πίεσης που προκαλέσαμε, αλλά εκδικήθηκε τα παιδιά που περιμέναμε να τα έχουμε δίπλα μας στις σχολές και στους αγώνες, ως πρωτοετείς. Κάποιες χιλιάδες από αυτούς δεν θα τους συναντήσουμε στις σχολές, γιατί θεωρούνται «ηλίθιοι» και «τεμπέληδες» αφού δεν κατάφεραν να αντεπεξέλθουν στην τρομοκρατία των πανελλαδικών εξετάσεων. Αναπαράγοντας τους διαχωρισμούς ανάμεσα σε «έξυπνους» κι «ηλίθιους», «αιώνιους τεμπέληδες» και «συνεπείς εργατικούς φοιτητές», σε «θεωρητική» και «τεχνική» εκπαίδευση, στην ουσία εντείνουν τους ταξικούς φραγμούς (ιδιαίτερα) προς όσους μαθητές επέλεξαν την τελευταία. Και γνωρίζουμε ότι αυτή η αναδιάρθρωση ξεκινάει από τα σχολεία για να καταλήξει στα πανεπιστήμια, οπότε τόσο η «βάση του δέκα» όσο κι οι αλλαγές που προωθούνται και τώρα στα τεχνικά λύκεια αποτελούν άλλο ένα χτύπημα της απέναντι στον αγώνα μας .

Τέλος στις συνελεύσεις μας μιλούσαμε για αλλαγές σε εκπαίδευση-εργασία, ξέροντας ότι ο εργασιακός μεσαίωνας που μας περιμένει μετά το\τα πτυχίο/α μας κάθε άλλο πάρα άσχετος είναι με τα χάλια του εκπαιδευτικού συστήματος. Και αυτό που πήραμε ως απάντηση το καλοκαίρι είναι ότι το πρόβλημα δεν είναι η ανεργία, η ακρίβεια, η ελαστική ή κι απλήρωτη εργασία, οι κατώτεροι μισθοί στην Ευρώπη, οι φόροι, τα «εργατικά ατυχήματα», αλλά αντίθετα το βασικό πρόβλημα είναι οι διαδηλώσεις όσων διαμαρτύρονται για όλα αυτά! Μια «συζήτηση» που μόνο ως «τυχαίο» δεν μπορούμε να εκλάβουμε το γεγονός ότι ξεκίνησε μετά τις μεγαλειώδεις και δυναμικές διαδηλώσεις που πραγματοποιήσαμε τον περασμένο Ιούνη.

Απ’ όλα τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι ο φόβος των κυβερνώντων πώς η αναταραχή στην παιδεία θα συνεχιστεί και τη νέα χρονιά, είναι απολύτως δικαιολογημένος. Κι εμείς είμαστε εδώ γιατί έχουμε άλλους χίλιους παραπάνω λόγους για να τους τον επιβεβαιώσουμε!

Χωρίς δισταγμό και παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες, πιστεύουμε ότι πρέπει να ξεκινήσουν δράσεις μέσα στην εξεταστική που θα έχουν ως στόχο την ανασυγκρότηση του κινήματος μετά απ’ αυτές, έτσι ώστε να προχωρήσουμε στον δρόμο των συνελεύσεων, των καταλήψεων και των διαδηλώσεων. Εφ’ όσον δεν υπάρχουν συνελεύσεις και καταλήψεις αυτή την στιγμή, είναι ανάγκη ο κόσμος που συμμετείχε σ’ αυτές να συστήσει πρωτοβουλίες αγώνα από τα κάτω που θα προετοιμάσουν τον «δεύτερο γύρο» της αναμέτρησης, θα οργανώσουν την συμμετοχή μας σε συλλαλητήρια, όπως αυτά στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (9 Σεπτέμβρη) και το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στο οποίο καλούν οι απεργοί δάσκαλοι στις 20 Σεπτέμβρη. Πρωτοβουλίες αγώνα που γίνονται επιτακτικές αν σκεφθούμε ότι οι κάθε λογής γραφειοκράτες κι οι τραμπούκοι της ΔΑΠ δεν θα «πιαστούν στον ύπνο» αυτήν την φορά (όπως φάνηκε και στο περιστατικό στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, όπου οι ΔΑΠίτες επιχείρησαν να φιμώσουν και να τραμπουκίσουν την πρωτοβουλία ενάντια στα νέα μέτρα των φοιτητών), αλλά θα ‘ρθουν έτοιμοι με στόχο να χειραγωγήσουν/καταστείλουν αυτό το κίνημα που συσπείρωσε πάρα πολύ ανένταχτο κομματικά κόσμο.

Δεν πρέπει λοιπόν να καθυστερήσουμε καθόλου, αν θέλουμε σύντομα να δούμε όλες τις σχολές και τα σχολεία κλειστά και τους καθηγητές σε απεργία. Αν θέλουμε να δούμε διαδηλώσεις στις οποίες θα συμμετέχουν μαζί μας άνεργοι, «νέοι» και «παλιοί» εργαζόμενοι, που θα μπλοκάρουν τις αναδιαρθρώσεις και θα δώσουν ένα μήνυμα κοινωνικής ανυπακοής στους κρατούντες. Με αυτή την προοπτική μαζευτήκαμε διάφορες πρωτοβουλίες φοιτητών από συντονιστικά κατάληψης που υπήρχαν σε σχολές της Αθήνας, για να υλοποιήσουμε κατ’ αρχήν την απόφαση του τελευταίου Συντονιστικού Γεν. Συνελεύσεων και Καταλήψεων, για συμμετοχή στην διαδήλωση στην Θεσσαλονίκη, σε μια στιγμή πού ούτε συνελεύσεις, ούτε καταλήψεις υπάρχουν στις σχολές μας. Στο χέρι μας είναι ο αγώνας να ξεκινήσει πιο δυναμικά, ν’ ανοιχτεί κοινωνικά και να θέσει πιο ριζοσπαστικά ζητήματα για την ίδια την εκπαίδευση και την κοινωνία γενικότερα.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΠΑΜΦΟΙΤΗΤΙΚΟ/ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΔΕΘ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΣΑΒΒΑΤΟ 9/9, 18:00, ΚΑΜΑΡΑ

Πρωτοβουλία φοιτητών/τριών

από συντονιστικά κατάληψης

που υπήρχαν σε σχολές της Αθήνας

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ: ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Η επιλογή του ελληνικού κράτους να διαχειριστεί το ζήτημα της μετανάστευσης με πιο επιθετικό τρόπο ήρθε να επιβεβαιωθεί με τον πρόσφατο νόμο 3386/05 «για την είσοδο, διαμονή και κοινωνική ένταξη των μεταναστών». Πλειοδοτώντας σε σχέση με τις κατευθύνσεις που έχουν τεθεί σε διακρατικό επίπεδο αναφορικά με το χτίσιμο της «Ευρώπης-φρούριο», το ελληνικό κράτος υιοθετεί νομοθετικές ρυθμίσεις οι οποίες αποκλείουν καταρχήν εδαφικά τους μετανάστες από την πρόσβαση στον «ελληνικό παράδεισο» και επιπλέον εντείνουν τον ουσιαστικό αποκλεισμό τους από την κοινωνική και οικονομική ζωή.

Οι διατάξεις του νόμου 3386/05 για τους μετανάστες φοιτητές αποτελούν μια ακόμη πτυχή αυτής της ευρύτερης επιθετικής, ρατσιστικής πολιτικής. Έτσι, απαιτείται η κατοχή «επαρκών πόρων για την κάλυψη των εξόδων σπουδών και διαβίωσης» (που φτάνουν τα 6,000 ευρώ ετησίως σύμφωνα με κοινοτική οδηγία ή και τα 8,500 ευρώ σύμφωνα με σχέδιο προεδρικού διατάγματος που έχει συντάξει το ελληνικό κράτος). Απαιτείται η ανανέωση της άδειας παραμονής κάθε χρόνο, γεγονός που θέτει τους μετανάστες φοιτητές σε ένα καθεστώς διαρκούς ομηρίας και αβεβαιότητας. Προβλέπεται ανώτατο χρονικό διάστημα παροχής άδειας παραμονής για λόγους σπουδών ίσο με τη διάρκεια του κύκλου σπουδών προσαυξημένη κατά το ήμισυ, κάτι που σημαίνει ότι η ρύθμιση για τα ?ν + ν/2? έτη φοίτησης ισχύει ήδη για τους μετανάστες φοιτητές. Απαιτείται ακόμα η πληρωμή διδάκτρων από μετανάστες που σπουδάζουν σε σχολές της ελληνικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Όλες αυτές οι ασφυκτικές προϋποθέσεις ενισχύουν τους ήδη υπάρχοντες ταξικούς φραγμούς που αποκλείουν τους μετανάστες από το κοινωνικό αγαθό που λέγεται μόρφωση.

Από τα ναρκοπέδια στη συνοριακή περιοχή του Έβρου και τα σώματα των συνοριοφυλάκων που έχουν οδηγήσει στο θάνατο εκατοντάδες συνανθρώπους μας τα τελευταία χρόνια μέχρι τα στρατόπεδα κράτησης μεταναστών σε ολόκληρη την ανατολική συνοριακή γραμμή (και όχι μόνο) του ελληνικού κράτους? από τα «πιστοποιητικά ελληνομάθειας» που απαιτούνται για τη χορήγηση άδειας παραμονής (κατά παράβαση της κοινοτικής οδηγίας 2003/109/ΕΚ) μέχρι την πρόστυχη γραφειοκρατία του ελληνικού κράτους και τα κάθε λογής κυκλώματα που εκμεταλλεύονται τις ελπίδες χιλιάδων συνανθρώπων μας να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή: απέναντι σε αυτήν την πραγματικότητα, το λιγότερο που θα μπορούσαμε να απαιτήσουμε είναι η κατάργηση των εξόφθαλμα ρατσιστικών ρυθμίσεων του συγκεκριμένου νόμου ? όπως έχει ήδη ζητηθεί από τους μετανάστες συμφοιτητές μας.

Και το μείζον είναι η αντιστροφή της ροπής αυτού του κόσμου προς τη βαρβαρότητα και τον ολοκληρωτισμό.

Κατάληψη Πρυτανείας

14/07/06: Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ - Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!

Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ-Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!

Εδώ και δύο μήνες οι φοιτητές έχουν προβεί σε μαζικές καταλήψεις και κινητοποιήσεις απέναντι στη γενικότερη πολιτική αναδιάρθρωσης των τελευταίων χρόνων σε παιδεία και εργασία που προωθούν όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων σε άριστη συνεργασία με Ε.Ε και κεφάλαιο.

Η απόφαση να καταλάβουμε την Πρυτανεία πάρθηκε στη βάση της ανάγκης που είχε εκφραστεί μέσα σε συντονιστικά καταλήψεων και σε γενικές συνελεύσεις φοιτητών να μην σταματήσουν οι κινητοποιήσεις τη στιγμή που και η ολομέλεια της Βουλής παρατείνεται, ξεκινάει η διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος και εκκρεμούν διώξεις σε βάρος συμφοιτητών μας που διώκονται για τη συμμετοχή τους στις διαδηλώσεις του Ιούνη. Θεωρήσαμε ότι η κατάληψη της Πρυτανείας θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κέντρο συσπείρωσης, αντιπληροφόρησης και πειραματισμού πάνω σε δομές και δράσεις αγώνα μέσα στη δύσκολη περίοδο του καλοκαιριού. Η κατάληψη της Πρυτανείας υπήρξε ένα ανοιχτό κάλεσμα προς όλους τους φοιτητές που βρίσκονταν στην Αθήνα και δραστηριοποιήθηκαν σε κινηματικές διαδικασίες όλο το προηγούμενο διάστημα.

Κατα τη διάρκεια της κατάληψης έγιναν δράσεις αντιπληροφόρησης ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, αλληλεγγύης στους διωκόμενους φοιτητές όπως και στην απεργό πείνας, εργαζόμενη στο εστιατόριο της φοιτητικής εστίας του Πανεπιστημίου της Πάτρας. Έγιναν επίσης συζητήσεις και προβολές πάνω στα εκπαιδευτικά, εργασιακά, κινηματικά ζητήματα όπως και για το ζήτημα των μεταναστών φοιτητών. Λειτουργήσαμε με συλλογικές διαδικασίες, αμεσοδημοκρατικά και με σεβασμό στις αποφάσεις που παίρνονταν ύστερα από διάλογο και με λογικές συνδιαμόρφωσης, δηλαδή μια διαδικασία που στέκεται εμπόδιο σε οποιαδήποτε μορφή γραφειοκρατίας. Ωστόσο δεν καταφέραμε να εμβαθύνουμε όσο θα θέλαμε το λόγο μας πάνω στις αιτίες που μας κατέβασαν στο δρόμο ή δεν καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα κεντρικό γεγονός, από το οποίο θα γεννιόντουσαν πιο δυναμικές και μαζικές δράσεις. Παρόλαυτα θεωρούμε πώς τέθηκαν κάποιες πρώτες βάσεις ώστε ένας κόσμος να λειτουργήσει καταλυτικά στο να βελτιωθούν οι ήδη υπάρχουσες δομές του κινήματος αφενός και αφετέρου να μπει ένας κόσμος στη λογική του να δρα πρωτοβουλιακά.

Τέλος έχοντας δοκιμάσει τις δυνατότητες δράσης που προσφέρει ένα κατειλημμένο πανεπιστημιακό κτίριο στο κέντρο της Αθήνας, θεωρούμε ότι μπορούμε να το εκμεταλλευθούμε άμεσα σε περίπτωση που κατατεθεί ο νόμος-πλαίσιο μέσα στο καλοκαίρι, στα πλαίσια της επαγρύπνησης του φοιτητικού κινήματος.

Η παύση της κατάληψης δεν σηματοδοτεί το τέλος των κινητοποιήσεων αλλά το κλείσιμο ενός κύκλου. Η γενικότερη παρακαταθήκη που έχει αφήσει το φοιτητικό κίνημα των τελευταίων δύο μηνών, με τα θετικά και τα αρνητικά του, μπορεί να αξιοποιηθεί από το Σεπτέμβρη προς μια κατεύθυνση εμπλουτισμού του αγώνα μας με πιο ουσιαστικές διαδικασίες, πιο δυναμικές δράσεις, πιο ριζοσπαστικό λόγο.

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ...5/7/06 - 14/7/06

05/07/06ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ MEDIA.FORUM: "Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΑ ΕΜΜΕ ΤΕΛΕΙΩΣΕ, Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΗΝ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ ΑΡΧΙΣΕ!"

"Η κατάληψη στα ΕΜΜΕ τελείωσε, η κατάληψη στην Πρυτανεία άρχισε!"

Τέλειωσε η κατάληψη στα ΕΜΜΕ σήμερα το πρωί οπότε και μεταφερθήκαμε άμεσα στην Πρυτανεία του Πανεπιστημίου μας σε συντονισμό με φοιτητές από αλλες σχολές που θέλουν να συνεχιστεί ο αγώνας και μέσα στο καλοκαίρι

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ

Εδώ και 2 μήνες οι φοιτητές έχουν προβεί σε μαζικές καταλήψεις και κινητοποιήσεις απέναντι στην γενικότερη πολιτική αναδιάρθρωσης των τελευταίων χρόνων σε παιδεία και εργασία που προωθούν όλες οι κυβερνήσεις σε άριστη συνεργασία με Ε.Ε. και κεφάλαιο. Το ξέσπασμα αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο ούτε έρχεται από το πουθενά. Προέρχεται από την συσσωρευμένη δυσαρέσκεια και ανασφάλεια των φοιτητών που βλέπουν το εκπαιδευτικό σύστημα να ευθυγραμμίζεται πλήρως πλέον με τις ανάγκες της αγοράς. Τον φετινό Ιούνη είδαμε πάρα πολλά. Είδαμε την «απολίτικη» γενιά μας να κατακλύζει τις συνελεύσεις, τις καταλήψεις και τις διαδηλώσεις. Είδαμε τους συμφοιτητές μας που νομίζαμε ότι ενδιαφέρονται πρώτα απʼόλα για το πτυχίο τους να υποστηρίζουν ότι «το τελευταίο που μας απασχολεί αυτή την στιγμή είναι η εξεταστική». Είδαμε μεγάλες πολιτικές δυνάμεις μέσα στα πανεπιστήμια να αδυνατούν είτε να καταστείλουν είτε να ελέγξουν και να καθοδηγήσουν αυτό το κίνημα. Είδαμε και νιώσαμε την κρατική καταστολή στην πιο άγρια μορφή της να αποτυγχάνει να τρομοκρατήσει τους φοιτητές. Είδαμε τα Μ.Μ.Ε. να περνούν από την αποσιώπηση στην διαστρέβλωση και στην δημιουργία πλαστών διαχωρισμών σε «ειρηνικούς» και «βίαιους» δίνοντας έτσι το άλλοθι για καταστολή και ποινικοποίηση του αγώνα μας. Είδαμε τέλος, την κυβέρνηση που στην αρχή μας χαρακτήριζε «υποκινούμενες μειοψηφίες» να μας καλεί σε «διάλογο» πριν κατατέθει το επίμαχο νομοσχέδιο που αποτέλεσε την αφορμή για να βγούμε στους δρόμους. Αυτό τον «θαυμάσιο» Ιούνη τον δημιουργήσαμε εμείς οι φοιτητές, με τις αποφάσεις που παίρνουμε σε αμεσοδημοκρατικές και από τα κάτω διαδικασίες. Πιστεύουμε ότι έχει δημιουργηθεί μια δυναμική που δεν πρέπει να σταματήσει ξαφνικά την στιγμή που: 1) Η ολομέλεια της Βουλής παρατείνεται όλο τον Ιούλη ενώ η κυβέρνηση για το μόνο που έχει δεσμευτεί είναι να μην περάσει το «νόμο-πλαίσιο» σε θερινό τμήμα. 2) Μόλις άρχισε η διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος, κομβικό σημείο της οποίας αποτελεί η αναθεώρηση του άρθρου 16, σχετικά με τον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης. 3) Υπάρχουν φοιτητές και φοιτήτριες που διώκονται εξαιτίας της συμμετοχής τους στις διαδηλώσεις. Είναι προφανές ότι όχι μόνο δεν τους εμπιστευόμαστε, αλλά θεωρούμε ότι το φοιτητικό κίνημα πρέπει να βρίσκεται σε επαγρύπνηση ακόμα και το καλοκαίρι, όπως τέθηκε και από το πανελλαδικό συντονιστικό γενικών συνελεύσεων και καταλήψεων. Με βάση τα παραπάνω μια πρωτοβουλία φοιτητών κινούμενη στην κατεύθυνση των αποφάσεων γενικών συνελεύσεων, φοιτητικών συλλόγων και συντονιστικών καταλήψεων, προβαίνουμε στην κατάληψη της πρυτανείας του ΕΚΠΑ και μετατροπή του σε κέντρο δράσης, ενημέρωσης και σημείου αναφοράς στο κέντρο της πόλης. Αυτή η κίνηση δεν είναι καθόλου αποκομμένη από την πορεία του φοιτητικού κινήματος, αντιθέτως αποτελεί μία ακόμη μορφή πάλης μέσα στο καλοκαίρι. Με βάση τα κύρια αιτήματα που έχουν διαμορφωθεί μέσα από τους αγώνες του φοιτητικού κινήματος, που είναι να μην κατατεθεί ο νέος νόμος-πλαίσιο, να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16 του Συντάγματος, να αποσυρθούν οι ήδη ψηφισμένοι νόμοι (αξιολόγηση, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ, νόμος για μετανάστες-φοιτητές) και να σταματήσουν οι ποινικές διώξεις σε φοιτητές που συνελήφθησαν στις διαδηλώσεις καλούμε όλους τους φοιτητές και τα υπόλοιπα κοινωνικά κομμάτια που ενδιαφέρονται για την συνέχιση και την προοπτική του αγώνα καθώς και την συνδιαμόρφωση του λόγου, των δράσεων και των αιτημάτων μας, να πλαισιώσουν και να στηρίξουν την κατάληψή της Πρυτανείας.

Πρωτοβουλία φοιτητών

29/06/07: ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ... ΟΤΑΝ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΝ ΤΑ ΡΟΛΑ...

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

Η γενικότερη πολιτική αναδιάρθρωσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (αξιολόγηση, δια βίου εκπαίδευση, κατακερματισμός του πτυχίου, κέντρα ελευθέρων σπουδών) που γεννάται από τις προσταγές της παγκόσμιας αγοράς και ακολουθείται από όλες τις κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια, φτάνει στην κορύφωσή της αυτές τις μέρες με τον καινούριο νόμο πλαίσιο για τα ΑΕΙ και την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Ο νόμος πλαίσιο προβλέπει:

• Αποβολή των φοιτητών που δεν τελειώνουν τις σπουδές τους σε ν+2 έτη ή
• Αποτυγχάνουν 3 φορές στο ίδιο μάθημα
• Κατάργηση δωρεάν συγγραμμάτων
• Εισαγωγή μάνατζερ στα πανεπιστήμια
• Κατάργηση του ασύλου

Η αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος θέτει τις προϋποθέσεις για:

• Τη δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων και κέντρων ελευθέρων σπουδών
• Τη λειτουργία των δημόσιων με ιδιωτικά – ανταγωνιστικά κριτήρια

Όλα αυτά, όπως και η συνεχής καταπάτηση του ασύλου, το οποίο προασπιζόμαστε έμπρακτα ως κοινωνικό αγαθό, μας βρίσκουν ενάντιους. Υπερασπιζόμαστε και προτάσσουμε την ελευθερία δράσης και έκφρασης χωρίς κανέναν περιορισμό πέρα από τα πανεπιστήμια σε όλους τους χώρους που βρισκόμαστε καθημερινά, όπως τα σχολεία και οι εργασιακοί χώροι. Ακόμη, με βάση τις καθημερινές ανάγκες μας απαιτούμε αύξηση των δαπανών για την εκπαίδευση, η οποία θα περιλαμβάνει δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα και συγκοινωνίες για όλους τους φοιτητές. Τέλος, στόχος μας είναι ένα ενιαίο πτυχίο, αναγνωστικό αντικείμενο, με όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό, σταθερή δουλειά με αξιοπρεπή μισθό που να καλύπτει τις ανάγκες και την πλήρη ασφάλιση μας.

Οι πολιτικές αυτές έχουν ως στόχο να γίνουμε όλοι οι φοιτητές φυτά που ανταγωνιζόμαστε μεταξύ μας για μια καλύτερη θέση στον εργασιακό μεσαίωνα που μας περιμένει. Γίνεται ολοφάνερη η συνεχώς εντεινόμενη εκμετάλλευση των εργαζομένων μέσω της καταπάτησης ή της αφαίρεσης συλλογικών κεκτημένων και δικαιωμάτων τους (κατάργηση 8ώρου και συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης, περικοπή μισθών, δημιουργία ελαστικού ωραρίου, ελλιπής ασφάλιση, μαύρη εργασία). Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτών των συνθηκών βιώνουν όσοι φοιτητές της σχολής μας επιζητούν δουλειά στα Μ.Μ.Ε. και δουλεύουν αμισθί, ανασφάλιστοι, χωρίς δικαιώματα και χωρίς να αναγνωρίζεται καν η ύπαρξη τους ως εργαζομένων.

Αν αυτό είναι το μέλλον που μας επιφυλάσσουν, εμείς ανεπιφύλακτα επιλέγουμε το παρόν των καταλήψεων, των διαδηλώσεων και των συλλογικών δυναμικών πολύμορφων αγώνων, όπως κάνουμε 1 μήνα τώρα, που δεν κατάφερε να μας σταματήσει ούτε η καταστολή κι οι συλλήψεις των ΜΑΤ, ούτε οι εκκλήσεις για «διάλογο» που πήραν την απάντηση τους στο δρόμο. Θεωρούμε ότι οι φοιτητές πρέπει να είναι σε επαγρύπνηση και τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, τόσο για να υπερασπιστούν τους αγωνιζόμενους φοιτητές που διώκονται από το κράτος, όσο και για να διασφαλίσουν ότι δεν θα περάσει από την Ολομέλεια της Βουλής κανένα μέτρο εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Προφανώς και δεν τους εμπιστευόμαστε όταν ήδη από σήμερα ξεκινάει η διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος, όταν και σήμερα δικάζεται μια φοιτήτρια που συνελήφθηκε και ξυλοκοπήθηκε στην τελευταία διαδήλωση . Να είναι σίγουροι πάντως ότι κατακτήσαμε τόσα πολλά τον φετινό Ιούνη, που δεν πρόκειται να τα αφήσουμε για καμιά εξεταστική και για καμιά παραλία. Έτσι κι αλλιώς διακυβεύονται πολλά περισσότερα από μια εξεταστική ή από τις διακοπές μας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Να μην κατατεθεί ο νόμος-πλαίσιο για τα ΑΕΙ
• Να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16 του Συντάγματος για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων
• Καμία αξιολόγηση στα πανεπιστήμια
• Να μην εφαρμοστούν τα νομοσχέδια που προωθούν την αναδιάρθρωση στην εκπαίδευση
• Να αφεθούν ελεύθεροι και να σταματήσουν οι διώξεις των αγωνιστών φοιτητών που συμμετείχαν στις διαδηλώσεις.

Συνεχίζουμε την κατάληψη ως την Τρίτη 4 Ιούλη. Συντονιζόμαστε με τις άλλες σχολές που συνεχίζουν την κατάληψη για τις δράσεις που θα ακολουθήσουμε.

Προτείνουμε ως Σύλλογος Φοιτητών ΕΜΜΕ κατάληψη της Πρυτανείας του ΕΚΠΑ έτσι ώστε τουλάχιστον για τις επόμενες μέρες να αποτελέσει κέντρο αγώνα για το φοιτητικό κίνημα.

Απολογιζόμαστε και προγραμματίζουμε από τώρα την συνέχιση των κινητοποιήσεων μας από Σεπτέμβρη.

Απαιτούμε από τους καθηγητές σε περίπτωση που σταματήσει η κατάληψη να μην λειτουργήσουν εκδικητικά βάζοντας εξεταστική μέσα στον Ιούλη. Δεχόμαστε μόνο να γίνει εξεταστική για τους φοιτητές επί πτυχίο που το επιθυμούνε. Οποιαδήποτε άλλη απόφαση απλώς δεν θα την αφήσουμε να εφαρμοστεί. Νέα γενική συνέλευση Τρίτη 04/07, 13:00 στην Καλαμιώτου Α.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!

21/06/06: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

ΠΕΜΠΤΗ 22/6

11:00 Ραντεβού στην Καλαμιώτου. Ξεκινάμε με πορεία για τα Προπύλαια.


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23/6

19:00 Συνέλευση κατάληψης
22:00 Προβολές ταινιών


ΣΑΒΒΑΤΟ 24/6

12:00 Μικροφωνική στην Ερμού
23:00 Πάρτι


ΚΥΡΙΑΚΗ 25/6

19:00 Συζήτηση για το εκπαιδευτικό ζήτημα με την παρουσία των καθηγητών
Προβολή βίντεο και φωτογραφιών από τις κινητοποιήσεις του τελευταίου μήνα

ΔΕΥΤΕΡΑ 26/6

19:00 Συνέλευση κατάληψης
20:30 Συζήτηση για το θέμα της επισφαλούς εργασίας – Το παράδειγμα των ΜΜΕ και η πρακτική άσκηση

21/06/06: ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

Αφού είδαν ότι η ωμή καταστολή και η τρομοκράτηση δεν κατάφεραν να αποκρούσουν τη δυναμική των μαζικών καταλήψεων και διαδηλώσεων η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας προσπαθώντας να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα κατέφυγαν σε κινήσεις εντυπωσιασμού και πολιτικού τακτικισμού. Επειδή εμείς δεν καταλαβαίνουμε από «παγώματα νομοσχεδίων» και «εκκλήσεις για διάλογο» συνεχίζουμε δυναμικά και μαζικά χωρίς κανένα πισωγύρισμα. Η γενικότερη πολιτική αναδιάρθρωσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (αξιολόγηση, δια βίου εκπαίδευση, κατακερματισμός του πτυχίου, κέντρα ελευθέρων σπουδών) που γεννάται από τις προσταγές της παγκόσμιας αγοράς και ακολουθείται από όλες τις κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια, φτάνει στην κορύφωσή της αυτές τις μέρες με τον καινούριο νόμο πλαίσιο για τα ΑΕΙ και την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Ο νόμος πλαίσιο προβλέπει:

• Αποβολή των φοιτητών που δεν τελειώνουν τις σπουδές τους σε ν+2 έτη ή
• Αποτυγχάνουν 3 φορές στο ίδιο μάθημα
• Κατάργηση δωρεάν συγγραμμάτων
• Εισαγωγή μάνατζερ στα πανεπιστήμια
• Κατάργηση του ασύλου

Η αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος θέτει τις προϋποθέσεις για:

• Τη δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων και κέντρων ελευθέρων σπουδών
• Τη λειτουργία των δημόσιων με ιδιωτικά – ανταγωνιστικά κριτήρια

Όλα αυτά, όπως και η συνεχής καταπάτηση του ασύλου, το οποίο προασπιζόμαστε έμπρακτα ως κοινωνικό αγαθό, μας βρίσκουν ενάντιους. Υπερασπιζόμαστε και προτάσσουμε την ελευθερία δράσης και έκφρασης χωρίς κανέναν περιορισμό πέρα από τα πανεπιστήμια σε όλους τους χώρους που βρισκόμαστε καθημερινά, όπως τα σχολεία και οι εργασιακοί χώροι. Ακόμη, με βάση τις καθημερινές ανάγκες μας απαιτούμε αύξηση των δαπανών για την εκπαίδευση, η οποία θα περιλαμβάνει δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα και συγκοινωνίες για όλους τους φοιτητές. Τέλος, στόχος μας είναι ένα ενιαίο πτυχίο, αναγνωστικό αντικείμενο, με όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό, σταθερή δουλειά με αξιοπρεπή μισθό που να καλύπτει τις ανάγκες και την πλήρη ασφάλιση μας.

Οι πολιτικές αυτές έχουν ως στόχο να γίνουμε όλοι οι φοιτητές φυτά που ανταγωνιζόμαστε μεταξύ μας για μια καλύτερη θέση στον εργασιακό μεσαίωνα που μας περιμένει. Γίνεται ολοφάνερη η συνεχώς εντεινόμενη εκμετάλλευση των εργαζομένων μέσω της καταπάτησης ή της αφαίρεσης συλλογικών κεκτημένων και δικαιωμάτων τους (κατάργηση 8ώρου και συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης, περικοπή μισθών, δημιουργία ελαστικού ωραρίου, ελλιπής ασφάλιση, μαύρη εργασία). Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτών των συνθηκών βιώνουν όσοι φοιτητές της σχολής μας επιζητούν δουλειά στα Μ.Μ.Ε. και δουλεύουν αμισθί, ανασφάλιστοι, χωρίς δικαιώματα και χωρίς να αναγνωρίζεται καν η ύπαρξη τους ως εργαζομένων.

Αν αυτό είναι το μέλλον που μας επιφυλάσσουν, εμείς ανεπιφύλακτα επιλέγουμε το παρόν των καταλήψεων, των διαδηλώσεων και των συλλογικών δυναμικών πολύμορφων αγώνων με τη συμμετοχή μας στο συντονιστικό γενικών συνελεύσεων και καταλήψεων. Έτσι κι αλλιώς διακυβεύονται πολλά περισσότερα από μια εξεταστική.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Να μην κατατεθεί ο νόμος-πλαίσιο για τα ΑΕΙ
• Να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16 του Συντάγματος για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων
• Καμία αξιολόγηση στα πανεπιστήμια
• Να μην εφαρμοστούν τα νομοσχέδια που προωθούν την αναδιάρθρωση στην εκπαίδευση

Συμμετέχουμε ως Σύλλογος Φοιτητών ΕΜΜΕ, με αυτόνομο block στην πορεία της Πέμπτης 22/6 μαζί με τις υπόλοιπες καταλήψεις. Συνεχίζουμε με καταλήψεις διαρκείας, με δράσεις αντιπληροφόρησης, καταλήψεις ραδιοφωνικών σταθμών και παρεμβάσεις σε εργασιακούς χώρους των Μ.Μ.Ε., με μπλοκαρίσματα δρόμων! Όλοι στους δρόμους ενάντια στη σύνοδο των υπουργών Παιδείας του Ο.Ο.Σ.Α. το διήμερο 27-28/6. Νέα γενική συνέλευση Τρίτη 27/06, 13:00

ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΟΙ, ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

18/06/07: ΑΥΤΟΙ ΓΡΑΦΟΥΝ ΝΟΜΟΥΣ, ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ!

ΑΥΤΟΙ ΓΡΑΦΟΥΝ ΝΟΜΟΥΣ, ΕΜΕΙΣ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ!

Σε ολόκληρη τη χώρα πάνω από 400 σχολές τελούν υπό κατάληψη, πάνω από 70.000 φοιτητές οργανώνουμε δράσεις, κινητοποιούμαστε, διαδηλώνουμε, παλεύουμε για το αυτονόητο: ένα εκπαιδευτικό σύστημα με κέντρο τον φοιτητή και όχι τις επιχειρήσεις. Εμείς, οι «μειοψηφίες» που βλέπει η υπουργός Παιδείας, γεμίζουμε αμφιθέατρα και δρόμους, εναντιωνόμαστε στην καταπάτηση των κεκτημένων μας, δίνοντας το σαφές μήνυμα ότι οι πολιτικοί ελιγμοί και οι πρόσφατες δηλώσεις περί «παγώματος» του νόμου-πλαισίου για τη λειτουργία των πανεπιστημίων δεν μας πείθουν.

Φοιτητές που συμμετέχουν μαζικά στις καταλήψεις τον τελευταίο μήνα προβαίνουν μεταξύ άλλων σε παρεμβάσεις αντιπληροφόρησης σε εργασιακούς και δημόσιους χώρους, καταλήψεις ραδιοφωνικών σταθμών, μπλοκαρίσματα δρόμων, εναλλακτικές πολιτιστικές δραστηριότητες και πολιτικές συζητήσεις στις κατειλημμένες σχολές. Οι κινητοποιήσεις κορυφώνονται κάθε εβδομάδα με τις γεμάτες παλμό φοιτητικές διαδηλώσεις που κατακλύζουν τους δρόμους της Αθήνας και των άλλων πανεπιστημιακών πόλεων.

Απέναντι σε αυτό το πολύμορφο και δυναμικό κίνημα το κράτος καταρχήν απάντησε στέλνοντας «τα παιδιά του ελληνικού λαού», τις δυνάμεις των ΜΑΤ δηλαδή, που προχώρησαν σε ένα όργιο βιαιότητας, επιτιθέμενοι με χημικά και γκλοπ σε διαδηλωτές, δημοσιογράφους και απλούς περαστικούς. Δε δίστασαν να εμβολίσουν μπλοκ σχολών και να διασπάσουν τις αλυσίδες των φοιτητών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτέλεσε και η σχολή μας που στις 8/6 μέτρησε πάνω από δέκα τραυματίες. Παρά την άγρια καταστολή, οι φοιτητές δε λύγισαν και συνεχίζουν ακόμα πιο αποφασιστικά. Συγχρόνως, τα ΜΜΕ αναγκάστηκαν μετά από εβδομάδες παθητικής στάσης να ασχοληθούν με το φοιτητικό κίνημα εξακολουθώντας όμως στην πλειονότητά τους να υποτιμούν τη δύναμη και τις διεκδικήσεις του. Αφού η κυβέρνηση και το υπουργείο είδαν ότι η αδιαφορία, ο χλευασμός, η συκοφάντηση και κυρίως η τρομοκράτηση εις βάρος των φοιτητών δε έφεραν κανένα αποτέλεσμα αναγκάστηκαν να κάνουν μια μικρή τακτική οπισθοχώρηση. Δήλωσαν ότι ο νέος νόμος-πλαίσιο δεν θα ψηφιστεί στο θερινό τμήμα της Βουλής (όπως συμβαίνει με όλους τους νόμους που προκαλούν δυσαρέσκεια στην κοινή γνώμη), προσδοκώντας έτσι να εκτονώσουν την ένταση των κινητοποιήσεων. Από την πλευρά μας, απαιτούμε πολλά παραπάνω από ένα απλό «πάγωμα» του νομοσχεδίου και από έναν προσχηματικό διάλογο. Ζητάμε να μην κατατεθεί ούτε τώρα, ούτε μετά τις δημοτικές εκλογές ο συγκεκριμένος νόμος-πλαίσιο που προβλέπει την αποπομπή φοιτητών μετά από ν+2(…να ‘ναι οι ώρες τους!) έτη σπουδών ή επειδή αποτυγχάνουν 3 φορές στο ίδιο μάθημα, την κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, τον περιορισμό του ασύλου που ουσιαστικά οδηγεί στην κατάργησή του και τον διορισμό μάνατζερ στα πανεπιστήμια. Είμαστε κάθετα αντίθετοι στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος που θα επιτρέψει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και τη λειτουργία των δημοσίων με ανταγωνιστικά, επιχειρηματικά κριτήρια. Τέλος, εναντιωνόμαστε στα νομοσχέδια για την αξιολόγηση και τα Ινστιτούτα Δια Βίου Εκπαίδευσης.

Αν αυτά είναι οι αιχμές μας, η γενικότερη αιτία που μας κατεβάζει στους δρόμους είναι η προσπάθεια μετατροπής του πανεπιστημίου σε προθάλαμο των επιχειρήσεων που έχει ως συνέπεια την κυριαρχία ενός πνεύματος ανταγωνισμού μεταξύ των φοιτητών και εντατικοποίησης των σπουδών τους. Η αναδιάρθρωση αυτή έχει ως στόχο να μας προετοιμάσει για τον εργασιακό μεσαίωνα που μας περιμένει σε ένα κοινωνικό περιβάλλον που επικρατεί η ελαστική, ανασφάλιστη εργασία, η αφαίρεση συλλογικών κεκτημένων και δικαιωμάτων (8ωρο, συντάξεις, συλλογικές συμβάσεις, περικοπή μισθών, ασφάλιση κ.τ.λ) και η υποβάθμιση των νέων σε ευέλικτο εργατικό δυναμικό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η βιομηχανία των ΜΜΕ, η οποία απορροφά μεγάλο κομμάτι των φοιτητών του τμήματός μας, όπου η πρώτη εργασιακή εμπειρία (πρακτική άσκηση) ισοδυναμεί με μακροχρόνια απλήρωτη και χωρίς δικαιώματα εργασία.

Αφού αυτό είναι το μέλλον που μας επιφυλάσσουν, εμείς ανεπιφύλακτα επιλέγουμε το παρόν των καταλήψεων, των διαδηλώσεων και των συλλογικών δυναμικών πολύμορφων αγώνων. Έτσι κι αλλιώς διακυβεύονται πολλά περισσότερα από μια εξεταστική.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΟΙ, ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 4 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ

ΠΟΥ ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ 21/6

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΕΜΜΕ

16/06/06: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ (ΑΝΑΝΕΩΣΗ)

Π Α Ρ Α Σ Κ Ε Υ Η

12:00 Συντονιστικό Καταλήψεων στο Πολυτεχνείο
18:00 Συνέλευση Κατάληψης
19:00 Συναυλία στα Προπύλαια διοργανωμένη από το Συντονιστικό των Καταλήψεων

Σ Α Β Β Α Τ Ο

12:00 Παρέμβαση αντιπληροφόρησης
18:00 Προβολές για το φοιτητικό κίνημα στη Γαλλία (θα ακολουθήσει συζήτηση)

Κ Υ Ρ Ι Α Κ Η
...μεσημέρι Γλέντι μέχρι την επομένη

07/06/06: ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ Σ.Φ. ΕΜΜΕ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

Η γενικότερη πολιτική αναδιάρθρωσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που γεννάται από τις προσταγές της παγκόσμιας αγοράς και ακολουθείται από όλες τις κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια (αξιο)λόγηση, δια βίου εκπαίδευση, κατακερματισμός του πτυχίου, κέντρα ελευθέρων σπουδών) φτάνει στην κορύφωσή της αυτές τις μέρες με τον καινούριο νόμο-πλαίσιο για τα ΑΕΙ και την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Ο νόμος-πλαίσιο προβλέπει:

· αποβολή των φοιτητών που δεν τελειώνουν τις σπουδές τους σε ν+2 έτη ή

· αποτυγχάνουν 3 φορές στο ίδιο μάθημα

· κατάργηση συγγραμμάτων,

H αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος θέτει τις προϋποθέσεις για:

· τη δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων και

· τη λειτουργία των δημοσίων με ιδιωτικά – ανταγωνιστικά κριτήρια.

Όλα αυτά μας βρίσκουν ενάντιους, όπως και η συνεχής καταπάτηση του φοιτητικού ασύλου, το οποίο όχι μόνο προασπιζόμαστε αλλά απαιτούμε και την διεύρυνσή του σε σχολεία και εργασιακούς χώρους. Ακόμη, με βάση τις καθημερινές ανάγκες μας απαιτούμε αύξηση των δαπανών για την εκπαίδευση, η οποία θα περιλαμβάνει δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα και συγκοινωνίες για όλους τους φοιτητές. Τέλος στόχος μας είναι ένα αναγνωρισμένο πτυχίο, ενιαίο ανά γνωστικό αντικείμενο, το οποίο θα μας εξασφαλίζει σταθερή δουλειά με αξιοπρεπή μισθό που να καλύπτει τις ανάγκες και την ασφάλισή μας. Οι πολιτικές αυτές έχουν ως στόχο να γίνουμε όλοι φοιτητές – φυτά που θα ανταγωνιζόμαστε μεταξύ μας για μια καλύτερη θέση στον εργασιακό μεσαίωνα που μας περιμένει. Γίνεται ολοφάνερη η συνεχώς εντεινόμενη εκμετάλλευση των εργαζομένων μέσω της καταπάτησης ή της αφαίρεσης συλλογικών κεκτημένων και δικαιωμάτων τους (κατάργηση 8ώρου και συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης, περικοπή μισθών, δημιουργία ελαστικού ωραρίου, ελλιπής ασφάλιση, μαύρη εργασία). Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτών των συνθηκών βιώνουν όσοι φοιτητές της σχολής μας επιζητούν δουλειά στα Μ.Μ.Ε και δουλεύουν αμισθί, ανασφάλιστοι, χωρίς δικαιώματα και χωρίς να αναγνωρίζεται καν η ύπαρξή τους ως εργαζόμενους. Αν αυτό είναι το μέλλον που μας επιφυλάσσουν, εμείς ανεπιφύλακτα επιλέγουμε το παρόν των καταλήψεων, των διαδηλώσεων και των συλλογικών δυναμικών πολύμορφων αγώνων. Έτσι και αλλιώς, διακυβεύονται πολλά περισσότερα από μια εξεταστική…

ΕΝΑΝΤΙΑ:

· στο νόμο-πλαίσιο για τα ΑΕΙ

· στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων

· στην αξιολόγηση

· στα ινστιτούτα δια βίου εκπαίδευσης

· στα κέντρα ελευθέρων σπουδών

Συμμετέχουμε ως Σύλλογος Φοιτητών ΕΜΜΕ, με αυτόνομο block στην πορεία της Πέμπτης 08/06 μαζί με τις υπόλοιπες καταλήψεις. Συνεχίζουμε με καταλήψεις διαρκείας! Νέα γενική συνέλευση Τετάρτη 14/06, 13:00

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΕΜΜΕ

05/06/06: "Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΘΗΤΕΙΑ... / 08/06/07: ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΚΛΑΨΟΥΜΕ, ΣΙΓΑ ΜΗ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ!

Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΘΗΤΕΙΑ,

ΕΙΝΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΠΛΗΡΩΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ!

Τα τελευταία χρόνια στα πλαίσια της εργασιακής αναδιάρθρωσης γίνεται ολοφάνερη η συνεχώς εντεινόμενη εκμετάλλευση των εργαζομένων μέσω της καταπάτησης ή και αφαίρεσης συλλογικών κεκτημένων και δικαιωμάτων τους. (ωράριο, συντάξεις, συλλογικές συμβάσεις, περικοπή μισθών, ασφάλιση κτλ) Τις παραπάνω συνθήκες δεν θα μπορούσαν να μη βιώνουν και οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ όπου η πρακτική άσκηση αποτελεί άλλη μια ψηφίδα στο μωσαϊκό της εκμετάλλευσής τους.

Η πρακτική άσκηση αφορά κυρίως τους νεαρούς πρωτοεργαζόμενους στα ΜΜΕ, οι οποίοι είτε σταλμένοι από το Πανεπιστήμιο, είτε στηριζόμενοι στις προσωπικές τους «επιλογές» (γνωριμίες, βύσμα, γλείψιμο) υποχρεώνονται να εργαστούν αμισθί σε θέσεις που δεν σχετίζονται άμεσα με το αντικείμενο σπουδών τους. Οι εργοδότες εκμεταλλεύονται την ανάγκη των νέων εργαζομένων για πρακτική επαφή με το αντικείμενο τους, εξαργυρώνοντάς την με θελήματα και χαμοδουλειές. Η πραγματικότητα αυτή προσφέρει απλόχερα σε κάθε αφεντικό την ευκαιρία να κερδοφορεί εις βάρος πλήθους ανειδίκευτου και απλήρωτου εργατικού δυναμικού, χωρίς κανέναν περιορισμό. Είναι προφανές ότι η αγορά εργασίας έρχεται να συμπληρώσει την αδυναμία του υπάρχοντος Πανεπιστημίου για ολόπλευρη κατάρτιση, με το αζημίωτο βέβαια. Ως εκ τούτου ο εργαζόμενος στο κυνήγι της «προϋπηρεσίας» και του «bonus» αναπαράγει ο ίδιος τους όρους υπονόμευσης των δικαιωμάτων και των συμφερόντων τους.

Ένας ακόμη παράγοντας υπονόμευσης των εργατικών συμφερόντων και δικαιωμάτων δεν είναι άλλος από την ΕΣΗΕΑ, το «συνδικαλιστικό» όργανο των δημοσιογράφων. Όχι μόνο δεν παρέχει κάλυψη και προστασία σε αυτούς, αλλά κατά πάγια τακτική της ξεπουλά αγώνες προς όφελος αυτών που την αποτελούν, εργοδοτών και μεγαλοδημοσιογράφων. Η υποχρεωτική, τριετής προϋπηρεσία σε έναν εργοδότη ως προϋπόθεση για την αναγνώριση ενός νέου εργαζόμενου ως δημοσιογράφος, αποτελεί-ίσως- το πιο τρανταχτό παράδειγμα της πολιτικής αυτής. Για όλους τους λόγους αλλά και για πολλούς περισσότερους, ο καθένας μας απαντά με την προσωπική του στάση, επαγρυπνώντας με υπευθυνότητα απέναντι σε κάθε προσβολή της αξιοπρέπειάς του. Η δυναμικότερη όμως απάντηση δίνεται μέσα από τους συλλογικούς αγώνες των εργαζομένων, που ξεφεύγουν από τα στενά συντεχνιακά πλαίσια, ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα που βιώνουμε καθημερινά.

Ένα είναι σίγουρο: Δεν δεχόμαστε να δουλέψουμε ούτε μία ώρα ακόμη χωρίς να πληρωθούμε!

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΕΜΜΕ

-

-

-

-

ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΚΛΑΨΟΥΜΕ, ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ!

Την Πέμπτη, 8 Ιουνίου πάνω από 20.000 φοιτητές από τις σχεδόν 350 σχολές που τελούν υπό κατάληψη σε όλη την Ελλάδα κατεβαίνουν στους δρόμους για να φωνάξουν την αντίθεση τους στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που προβλέπει μεταξύ άλλων:
-Ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων-Επαναπροσδιορισμό έως κατάργηση του ασύλου-Αξιολόγηση με επιχειρηματικά κριτήρια-Κατάργηση δωρεάν συγγραμμάτων, αποπομπή φοιτητών μετά από ν+2 έτη φοίτησης
Στην πολυπληθέστερη φοιτητική πορεία της τελευταίας δεκαπενταετίας το κράτος αντιτάσσει τις πάνοπλες δυνάμεις καταστολής οι οποίες με οργανωμένο σχέδιο και βάσει εντολών προβαίνουν σε όργιο βιαιότητας κατά άοπλων φοιτητών. Οι διμοιρίες των ΜΑΤ επιτίθενται στα συγκροτημένα μπλοκ των διαδηλωτών και έπειτα από εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων επιδίδονται σε άγριους ξυλοδαρμούς και δεκάδες συλλήψεις. Από τη γενικευμένη βία δεν ξεφεύγουν ούτε δημοσιογράφοι που καταγράφουν τα γεγονότα αλλά ούτε και απλοί περαστικοί. Πλήθος φοιτητών μεταφέρονται τραυματισμένοι στα νοσοκομεία, ενώ την ίδια στιγμή η πορεία ανασυγκροτείται και οι διαδηλωτές κατευθύνονται στο Πολυτεχνείο καταδιωκόμενοι αναίτια από τις αστυνομικές δυνάμεις. Ακολουθούν συγκρούσεις στις οποίες συμμετέχουν και ακροδεξιά στοιχεία με την ανοχή της αστυνομίας. Ο κλοιός των ΜΑΤ γύρω από το Πολυτεχνείο υποχρεώνει πάνω από 3.000 φοιτητές να παραμείνουν εγκλωβισμένοι στο χώρο του ιδρύματος.
Ως φοιτητές του τμήματος Επικοινωνίας & Μ.Μ.Ε. που κατεβήκαμε με το μπλοκ της κατάληψης μας και είδαμε ξεκάθαρα τα γκλοπ να κατευθύνονται πάνω στα σώματά μας, μετρώντας πάνω από δέκα τραυματίες (δύο στο νοσοκομείο) στην πλειονότητά τους κοπέλες, καταγγέλλουμε την απροκάλυπτη και βάναυση επίθεση του κράτους. Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας σε όσους φοιτητές βίωσαν την καταστολή στην πιο άγρια μορφή της και στους τέσσερις συλληφθέντες που αντιμετωπίζουν κατηγορίες σε βαθμό πλημμελήματος. Συνεχίζουμε τον αγώνα μας με μεγαλύτερο πείσμα και αποφασιστικότητα.